To My Dearest Historia Novels & Stories

kamot-kamot sa ulo sabi ni Arriva. Binitawan ko ang baba nito at dinikit ko ang noo ko sa noo nito. "I love you, Cassiopea! Iyan ang panghawakan mo, at kahit ano delubyo pa ang mangyari hindi ako papayag na masaktan ka. At kung ang Inaalala mo kung karapat-dapat ka maging Reyna ng kaharian naniniwala ako, magiging mabuti ka Ina ng buo kaharian, Just Trust me."

Kasi ang gago kong amo, kalaban ng hari, at ako ang napasama sa gulo niya. Alipin by Accident, Patay by Association Sabi nila, ang palasyo raw ang pinakamagandang lugar sa buong kaharian. And to be fair, totoo naman. Sa sobrang ganda, para akong nasa isang historical fantasy drama. Kaso, hindi ako bida rito. Ang status ko? Expendable extra. At kung anong masama doon? Baka ito na ang last episode ko.

Mahabang lintanya nang nanay nya with matching luha pa "I give birth to you! nagpakahirap ako nang ilang buwan para mabuhay ka, Please just do your mother a favor, Replace Irina" Naiiyak na si Irish, napatingala nalang eto sabay kagat nang labi. After all she did, she abandoned me just so she could re-marry. Her own mother choose her step daughter over her real daughter, She never even cared for Irish not like how she treasure Irina. Akala nya talaga ay pinasundo sya neto dahil gusto nyang bumawi. She makes her hopes up to the point na sobrang sakit nung bumagsak.

Ang tanging natitira ay ang bagong pag-asang kasama ang mga taong mahal ko. At sa gitna ng gabing puno ng saya at pagmamahal, tahimik akong nanalangin. Hanggang dito na lang ang aking kwento. Ako si Piazza Fontana Vega masayang nagpapaalam sa inyong lahat. Thy End.........

Ipinatong ko na lamang sa dalawa kong tuhod ang mga braso at ang ulo ko. Masakit pa rin ang katawan ko. Pero hindi na gaya ng kanina. Nalapatan na rin ng paunang lunas ang mga sugat ko sa tuhod. Tulad ng utos ng hari ay pinaliguan at nilinisan na rin ako. Suot ko ngayon ang isang mahaba at kulay puting damit na may bigkis sa bewang. Inayos rin nila ang magulo kong buhok. May iniwan silang tray ng hapunan sa lapag ko, pero hindi ko iyon ginalaw. Wala akong gana kumain. Sino ba namang gaganahan kumain kung alam mong kinabukasan bibitayin ka na, hindi ba? Noong nasa Pilipinas pa ako, I remember how we used to study Philippine History. How Rizal died, and how GomBurZa sacrificed their lives for

Haha Baka gusto niya rin i-try ang new story ko "She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her. Ongoing din 'yong english, " Nelson de Vedra" Salamat sa lahat(⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)⁠♡(⁠｡⁠･⁠ω⁠･⁠｡⁠)⁠ﾉ⁠♡

Napakaseryoso naman ng taong to. "Hindi masaya ang pagiging imortal lalo na kung makikita mo ang mga minamahal mong mamatay. Makikitang mong nasisira ang lugar na yong kinagisnan. I've seen the history with my naked eyes and Our history is tragic, so my past is, our past."

Sa pagkakaalala sa nakaraan ay wala sa loob niyang naupo sa higaan at idinantay ang palad sa unang ginamit ng mahal niya. "My dearest Leonara, nasaan ka na ngayon? Alam mo bang miss na miss na kita? Bukas na bukas ay sisimulan ko ang paghahanap sa iyo, my dearest. Sana nandito ka sa Madrid upang mas mapadali ang paghahanap ko sa iyo. Ah, my dearest, nandito pala ngayon sa Madrid ang best friend kong si Lewis Roy II. Naikuwento ko na iyon sa iyo dati. Alam ko namang kilala mo ang pinsan ko. Kaya't sana ay magpakita ka sa akin sa lalong madaling panahon. I miss you so much, my dearest Leonara," bulong niya habang hinahaplos-haplos ang unan na ginamit nito dati.

" Saad naman ni Señor Antenor saamin, uh! Grabe naman yung history ng mundong ito, parang masgusto ko pa tuloy magsaliksik, makapunta nga ng library mamaya. (TRANSLATION: Isinusumpa ko! na sa bawat paglitaw ng Life and Death Holder ay siya namang pagsisimula ng digmaan, hindi ito magtatapos, bagkus ay paulit-ulit itong mangyayari! ang aking hiling ay iyong dinggin!)

Hi mga ka-historians! This is me your author. I just wanted yo thank those peopl who stayed with me and my journey here. First and foremost, syempre hindi mawawala diyan si Lord kasi at the end sa kanya pa rin at siya pa rin.