Topic Para Sa Devotion Tagalog Novels & Stories

Bumaling siya kay Heneral Lutheo at ngumiti. “Heneral... wala akong naging guro na tulad mo. Salamat sa pagsubok, sa tapang, at sa pagbibigay-daan upang matuklasan ko ang sarili kong kakayahan.” Yumuko siya dahil sa labis na pasasalamat sa Heneral. Tumango si Heneral Lutheo. “Ang pintuan ng Sacresia ay palaging bukas sa ‘yo at akl ay handang gumabay sa iyo sa oras na ikaw ay magtungo ulit rito upang magsanay."

Selfish man kung tawagin pero masaya ako na ako pa rin. “No matter's how many years pass, how much distance exists between us, wherever we are in the world- even if the universe itself tries to keep us separated- I will always find my way to you.” Now she's in front of me, wearing a white simple dress and tears flowing into her beautiful eyes. Now my life was looking at me into my eyes like I am the only man alive in this world. Like we're just the only person here in the church. I saw how she loves me. “I love you so much that words cannot begin to describe it. I want to spend all of eternity with you and never leave your side, Ghon. I want to build a family with you. Ayoko sa iba. Kaya k

biglang nasabi ni Devon na ikinatingin niya dito. “B-Bakit mo ito sinasabi saakin?” naguguluhan nitong tanong sa kaniya. “Dahil sa nalaman ko mula sayo. Devon sa Isabella din ako nanganak, sa kakahuyan dahil bumili ako ng bahay doon.” Natigilan ang kaniyang kausap dahil sa nalaman. “I-Isabella?” utal na tanong ng lalaki na ikinatango niya. “Sa Isabella kung saan lugar na nanganak si Angeline?” dagdag pa nito na ikinatango niya. “Kaya ko sinasabi sayo ito dahil malakas ang kutob ko na may kinalaman siya sa pagkuha sa anak ko. Devon anak ko ‘yun, hindi ko manlang siya nahawakan.” Hindi niya napigilan ang pagtulo ng luha sa mga mata niya at agad iyong pinahid na ikina-awa ng lalaki sa kaniya.

pagkatapos namin kumain. Nang mapagod si Abe ay nakatulog ito sa may kandungan ni Mary Joy. Alam mo beshe nakakaingit ka Kasi may Abe kana nakasama mo sa buhay. Mayroon ka nang makakakulitan at may pinaglalaanan ka na sa buhay mo. Kasi beshe bakit Kasi Hindi mo na yayain si Joel na magpakasal. Hindi Kasi namin alam beshe Kong handa na kami sa responsibility.

Sa sobrang okupado namin sa isa’t isa ay hindi namin napansin ang pagdating ng isang Colossian. Tinignan ko ang mga kasama ko at nagsimula na akong mag chant, “Revert!” Nagbago ang aming anyo. Nagmukha kaming mga colossians. Nakita kami ng parating na Colossian, nakangiti iyon. “Ano pa ang ginagawa nyong apat riyan? Pinatatawag na ni Luna ang lahat. Malapit na ang seremonya.”

Pareho silang umiiyak—isang ina at isang apo, parehong nawawala ang mahal sa buhay. Gusto kong sumigaw. Gusto kong sisihin ang Diyos. Bakit, Lord? Bakit kailangang kunin Mo siya sa amin? Hindi Mo man lang ako binigyan ng pagkakataong humingi ng tawad… para masabi kong wala na siyang dapat ipag-alala. Gusto kong tanungin siya—paano ako mabubuhay nang wala siya?

saad ko rin habang sinusuot ang sing sing sa daliri ni Liam. “Let us pray. Almighty God, Father of all, bless Liam Vezqua and Devorah Francisco and pour out upon them the Spirit of your love. May their marriage be a source of joy, may it be faithful and fruitful, and may it bring them closer to You every day of their lives. Amen. And now, you may kiss your bride” saad ng pare na tila pinakahihintay ng lahat.

"Naisip daw ni Andres na baka magbago ang ina kung sakaling ito ay magkakaapo, but then natuklasan niyang siya ay baog- hindi naman totally baog, kokonti lang daw ang sperm count kaya mahihirapan nga silang magka-anak. Kaya lalong naloko si Andres." Ngayon ay nakarating na sila sa tapat ng simbahang katoliko. "Magsisimba tayo?"takang tanong ni Celeste. "Hindi naman,pero baka maisipan mong magsimba pagkatapos ko magkuwento sayo." "Ako? Ba't ako lang? Saka, wala namang misa ngayon." "You can just pray, you know. Ako kakausapin ko ang kuraparoko na si Padre Agaton. Nangumpisal daw sa kanya si Andres bago nagbigti."

masigla kong sagot at hindi na nag-isip pa muna at agad nang pumayag. "Hindi ba abala sa'yo?" "Okay lang po, basta hindi ako aabutin ng gabi," saad ko pa. Hindi naman talaga ako p'wedeng magpagabi baka ano-ano na naman marinig kong sermon sa dragona kong tita. "Okay sige, susunduin na lang kita sa inyo mga 8 tommorow."

I stopped her dahil nauubos ang oras. "Okay po, pag-usapan natin mamaya ang about sa charity." Pinakaba niya ako nang ilang segundo. Akala ko, alam na niya. Anyway, charity topic was not worthy of my stress. "Oo nga pala. Sige mag-CR ka na at bilisan mo. Five minutes na lang, pasahan na ng test paper. Break a leg, darling!"