Torn Between Novels & Stories

"Ang alin?" I raised my head so that I can see him only to find out that he's intently staring at me. Huminto pala siya sa pagkain habang kausap ako at mataman akong tinitignan ngayon. Ganoon din ang ginawa ko. Ibinaba ko ang kutsara't tinidor sa plato pagkatapos ay mataman rin siyang tinignan. "I was just wondering..." pinutol ko ang sasabihin ko dahil nagdadalawang isip din ako kung dapat ko pa bang sabihin 'yon o hindi. "...14 years gap doesn't matter to you, huh?"

Rosalie’s POV “Do you have to this?” naiiyak kong tanong habang pinagmamasdan si Harvick na nag-iimpake ng kanyang mga gamit. Like there was a conflict within me regarding the situation we find ourselves in. I am also torn between two lovers! I couldn’t decide! My heart was ripped apart! And I have no idea where to look for the piece of my heart that was lost when I hurt this helpless man who was changing to fit with my desires and showing me love.

Hindi iyong buhay nga ako pero palagi naman akong nasasaktan. "Lemon, I know life is getting harder but all we have to do is to fight, right? You know even how busy I am, you can always talk to me. Vent, rant---anything. I'll listen because that's the least I can do to help you. Just please, stay strong, okay?" umiiyak na paalala ni Torn. Pilit akong tumango kahit iyak pa rin ako nang iyak. Muli akong napahawak sa tiyan ko. Bakit pakiramdam ko, nawalan din talaga ako ng anak? May hindi tama.

Parang may bumangga ro'n at humahampas. Napalunok siya. Ayaw man niyang buksan dahil sa takot ay wala siyang pagpipilian. Nang pihitin niya ang pinto ng banyo at buksan 'yon ay nanlaki ang mata niya ng makita si Hunter na nakatali at may tape sa bibig. Mukhang paa nito ang ginamit para sipain ang pinto dahil ang higpit ng pagkakatali dito na para bang hindi ito hahayaan na makawala.

pahabol niya pang salita at saka tuluyan na ngang nilisan ang kwarto. Agad na napabangon ako at napasapo sa sariling noo. “Psychologist.” natatawang sambit ko. “Damn. Oo nga pala, dahil sa kanila nagulo ang mundo at pagkatao ko. Ngayon hindi ko na alam kung sino ba talaga ako. Putcha.”

Maganda ang samahan nilang dalawa, wala silang naging problema, maliban na lamang sa bagay tungkol sa kanilang dalawa at sa kapatid niya. Gusto niyang ipagtapat iyon sa kanya, pero sa tuwing nagbabalak siyang gawin ito, siya rin ang laging pagsulpot ni Desmond. Sa kagustuhan niyang layuan ito, palagi siyang umiiwas kapag nasa paligid siya. Nagpapaalam pa siya kay Raze na may lakad siya ng kaibigan kahit wala naman talaga.

But differently. Not forcing. Not controlling. Just— Waiting. ~~~ And that difference— That difference was dangerous. ~~~ “Tell him,” Adrian said softly. My breath trembled. “Tell him what?” “The truth.” ~~~ Julian’s voice cut in. “Don’t.” ~~~ Two commands. Two men. Two worlds. ~~~ My chest tightened painfully. Because I was stuck between them. ~~~ “I…” My voice broke. “I don’t know anymore.” ~~~ That was the truth.

"Pero paano kung minsan, pakiramdam ko, ang mga hakbang na ginagawa ko ay palaging mali?" Ang kanyang boses ay may bahid ng kalungkutan, at hindi niya maitatanggi na ang mga takot sa pagkatalo ay patuloy na bumabagabag sa kanya. Minsan, naisip niya kung may kabuluhan pa ba ang lahat ng iyon, kung patuloy siyang maghahanap ng kasagutan sa mga tanong na walang katiyakan. Ngunit, sa harap ni Kaelion, tila may mga bagay na mas magaan, mas malinaw. Sa bawat simpleng salita nito, may pag-aalaga at malasakit na hindi niya kayang ipaliwanag.

"Hard because of what? You don't want him in your life or you don't want him to be messirable with you?" Hindi kaagad ako nakasagot. Parang walang nagbago sa pagkakaibigan namin ni Torn e. "I don't want to have a family because I don't want my child to be like me. Third said that it's okay with him but I know deep inside him that he wants to have a family. I want him to be happy, Torn. But I can't." "You're just 22 yet you're now thinking about having a family."

You messed up with a wrong girl. @Bwi_laber