Novel & Cerita Torn Between

"Ang alin?" I raised my head so that I can see him only to find out that he's intently staring at me. Huminto pala siya sa pagkain habang kausap ako at mataman akong tinitignan ngayon. Ganoon din ang ginawa ko. Ibinaba ko ang kutsara't tinidor sa plato pagkatapos ay mataman rin siyang tinignan. "I was just wondering..." pinutol ko ang sasabihin ko dahil nagdadalawang isip din ako kung dapat ko pa bang sabihin 'yon o hindi. "...14 years gap doesn't matter to you, huh?"

Rosalie’s POV “Do you have to this?” naiiyak kong tanong habang pinagmamasdan si Harvick na nag-iimpake ng kanyang mga gamit. Like there was a conflict within me regarding the situation we find ourselves in. I am also torn between two lovers! I couldn’t decide! My heart was ripped apart! And I have no idea where to look for the piece of my heart that was lost when I hurt this helpless man who was changing to fit with my desires and showing me love.

Hindi iyong buhay nga ako pero palagi naman akong nasasaktan. "Lemon, I know life is getting harder but all we have to do is to fight, right? You know even how busy I am, you can always talk to me. Vent, rant---anything. I'll listen because that's the least I can do to help you. Just please, stay strong, okay?" umiiyak na paalala ni Torn. Pilit akong tumango kahit iyak pa rin ako nang iyak. Muli akong napahawak sa tiyan ko. Bakit pakiramdam ko, nawalan din talaga ako ng anak? May hindi tama.

Huminga ng malalim si Torn bago inubos ang laman ng hawak na beer. “We need to move on...” “I want revenge not moving on,” matigas niyang sagot. “Zyrex, nabigyan na ng hustisya ang pagkamatay niya. Palayain mo na rin ang sarili mo sa pagkawala ni Tyrex.” “You know me Torn. May sarili akong paraan para malaman ang katotohanan.” Muling bumuntong hininga si Torn. Alam niyang hindi na ito mapipigilan sa gustong gawin.

It depends kung positive at go lang or negative and regrets. "Hi there, milady." umupo ito sa katabi kong upuan na bakante. Sa kanan ko ay si Aux at s'ya naman ang nasa kaliwa. See? I'm between. Pero hindi palagi na makakakuha ka ng pagkakataon na pumagitna lamang sa kanila. Dahil, darating din ang panahon na pipili at pipili ka. And If that happens? I'll choose this man in my right side.

Parang may bumangga ro'n at humahampas. Napalunok siya. Ayaw man niyang buksan dahil sa takot ay wala siyang pagpipilian. Nang pihitin niya ang pinto ng banyo at buksan 'yon ay nanlaki ang mata niya ng makita si Hunter na nakatali at may tape sa bibig. Mukhang paa nito ang ginamit para sipain ang pinto dahil ang higpit ng pagkakatali dito na para bang hindi ito hahayaan na makawala.

pahabol niya pang salita at saka tuluyan na ngang nilisan ang kwarto. Agad na napabangon ako at napasapo sa sariling noo. “Psychologist.” natatawang sambit ko. “Damn. Oo nga pala, dahil sa kanila nagulo ang mundo at pagkatao ko. Ngayon hindi ko na alam kung sino ba talaga ako. Putcha.”

Maganda ang samahan nilang dalawa, wala silang naging problema, maliban na lamang sa bagay tungkol sa kanilang dalawa at sa kapatid niya. Gusto niyang ipagtapat iyon sa kanya, pero sa tuwing nagbabalak siyang gawin ito, siya rin ang laging pagsulpot ni Desmond. Sa kagustuhan niyang layuan ito, palagi siyang umiiwas kapag nasa paligid siya. Nagpapaalam pa siya kay Raze na may lakad siya ng kaibigan kahit wala naman talaga.

But differently. Not forcing. Not controlling. Just— Waiting. ~~~ And that difference— That difference was dangerous. ~~~ “Tell him,” Adrian said softly. My breath trembled. “Tell him what?” “The truth.” ~~~ Julian’s voice cut in. “Don’t.” ~~~ Two commands. Two men. Two worlds. ~~~ My chest tightened painfully. Because I was stuck between them. ~~~ “I…” My voice broke. “I don’t know anymore.” ~~~ That was the truth.

sabi ni Kaelion ng malumanay, "May mga bagay na hindi ko kayang i-share pa. May mga aspeto ng aking buhay na hindi ko kayang gawing bahagi ng atin, lalo na ngayon. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin ito sa'yo nang hindi ka masasaktan." Tahimik si Anathalia sa sandaling iyon, ngunit ang kanyang puso ay puno ng kalituhan at takot. Tila may pader na itinatayo si Kaelion sa pagitan nila, at siya lang ang nakikita ito. Naiintindihan ni Anathalia na may mga bagay na maaaring mahirap pag-usapan, ngunit hindi niya kayang mawalan ng koneksyon kay Kaelion sa ganitong paraan. Hindi siya sanay sa ganitong uri ng distansya.