Torn Up Novels & Stories

saad ko habang ang mga kamay ko ay mabilis na namilog sa isang kamao. "I will not let these scumbag wealthy spoiled brat get away with what they have done with you. Malaman ko lang talaga na may kinalaman sila sa pagkawala mo, I swear, I will not stop. Not until I saw them crumbling down into pieces."

Hindi iyong buhay nga ako pero palagi naman akong nasasaktan. "Lemon, I know life is getting harder but all we have to do is to fight, right? You know even how busy I am, you can always talk to me. Vent, rant---anything. I'll listen because that's the least I can do to help you. Just please, stay strong, okay?" umiiyak na paalala ni Torn. Pilit akong tumango kahit iyak pa rin ako nang iyak. Muli akong napahawak sa tiyan ko. Bakit pakiramdam ko, nawalan din talaga ako ng anak? May hindi tama.

madiin at puno ng kaseryosohan na anas ko at tinalikuran na siya. Hinawakan niya ang kamay ko para pigilan pero malakas ko siyang sinampal. "Sinabi ko na sayo na huwag mo akong hahawakan dahil nakakadiri ka pero ang kapal ng mukha mo para gawin pa rin. Kung sa tingin mo ay iiyak ako sa harap mo pwes nagkakamali ka. I will never waste my tears to someone who is not worth it! Iyang sampal na 'yan ay walang wala pa sa sakit na idinulot mo sa akin!" saad ko at tuluyan ng umalis.

Huminga ng malalim si Torn bago inubos ang laman ng hawak na beer. “We need to move on...” “I want revenge not moving on,” matigas niyang sagot. “Zyrex, nabigyan na ng hustisya ang pagkamatay niya. Palayain mo na rin ang sarili mo sa pagkawala ni Tyrex.” “You know me Torn. May sarili akong paraan para malaman ang katotohanan.” Muling bumuntong hininga si Torn. Alam niyang hindi na ito mapipigilan sa gustong gawin.

"Congrats, Taji. I'm so happy na makitang together na ulit kayong dalawa ni Maxence..." "I'm so happy to see you rin dito. Masaya akong kasama ko kayong i-celebrate ang mga ganitong mahahalagang punto ng buhay ko..." "Hayst, hindi pa nga nagpo-propose yung isa diyaan, nang-aaway pa talaga..." Usal o pagpaparinig ni Khloe at bigla itong umirap kay Torn na b****o sa akin para batiin ako. Kaagad na napatingin si Torn sa nobya niyang nagtatampo na naman sa kaniya.

Pero hindi naman yata ganun si Torn. Buong araw, tinuruan lang ako ni Torn ng different way on how to play the guitar pero may halong pang-aasar kaya hindi ko maiwasang saktan siya. Nagiging green tuloy ang mind ko habang nag-sstrum. But somehow, I'm happy that he's here. Nakakalimutan ko iyong mga masasakit na nakita ko kahapon. Kahit hindi ko sinabi kay Torn kung bakit mukha akong malungkot kanina, nagawa niya pa ring alisin iyon sa akin. So I'm thankful that I met him in just a very short period of time.

Kahit ang pinaka-mamahal mo'y maaaring maging demonyo. Sinimulan na niya'ng buksan ang gripo upang hugasan ang kaniyang mga sugat. Nang matapos sa paghugas ay binalot niya ang kaniyang likod ng makapal na tela upang maibsan ang pagdurugo.

Ibinaon ko ang mukha ko sa bed, sinuntok-suntok ko pa ito para lang mailabas ko ang inis na nararamdaman ko. Dala ng galit ko maging ang picture frames ng pamilya ko sa side table ko ay marahas ko itong hinawi. Nanginig ang pang-ibabang labi ko habang tinititigan ang bawat mukha at ngiti namin. In my haste, I tore apart the image of my mother, a painful realization that pierced my heart. Pinira-piraso ko ang litrato niya habang nginig na nginig ang mga kamay ko. “ARGH!” I exclaimed, hurling the torn photograph in the direction of the nearby trash can. “Cheater! You’re nothing but a cheater! Niloko mo ang pamilya mo! Niloko mo kami!”

Parang may bumangga ro'n at humahampas. Napalunok siya. Ayaw man niyang buksan dahil sa takot ay wala siyang pagpipilian. Nang pihitin niya ang pinto ng banyo at buksan 'yon ay nanlaki ang mata niya ng makita si Hunter na nakatali at may tape sa bibig. Mukhang paa nito ang ginamit para sipain ang pinto dahil ang higpit ng pagkakatali dito na para bang hindi ito hahayaan na makawala.