Novel & Cerita Traumatizing

"Wag please, I-I'm p-pregnant. Please, d-don't h-hurt me." Paulit-ulit siyang nagmamakaawa habang umiiling at umiiyak. Patuloy na rin sa pagtulo ang mga luha ko sa nakikita ko. I hate to see her like this, ganito ba siya naapektohan? Natrauma siya? Ilang beses kong minura ang sarili ko sa aking isipan. She's traumatized by me! "No, I-I won't hurt you, w-wife." My voice almost broke.

Tumingin muli si Damien kay Bellerien habang pinipilit ang kanyang ngiti at saka sinabi, "Hindi ako handa na pakinggan ang gusto nilang sabihin o sabihin sa akin. Ewan ko ba, parang mas mabuti na kung wala akong alam at hindi ko naririnig ang tungkol sa nakaraan na walang silbi sa hinaharap." Napabuntong hininga si Bellerien. Syempre alam niya kung ano ang nararamdaman ng isang anak kapag nakita niya na ang kanyang ama ay may bagong pamilya, ang kanyang bagong buhay ay mukhang mas masaya kaysa noong dati. Ang pakiramdam na isinantabi, itinapon, at hindi nami-miss ay isang bagay na masakit at mahirap pagalingin. Ang lahat ng ito, alam na nagiging madali para sa puso ng isang bata na mawalan n

“Shane, relax. Hindi kita hinuhusgahan. Hindi ko sinasabing may ginawa ka. Pero may ibang personality na puwedeng gumawa ng hindi mo alam.” Nanakagat ko ang labi ko. “Doc… ibig bang sabihin… may isang ‘Shane’ na masama? Na kaya niyang saktan kahit sino?” “Hindi masama,” sagot niya. “Traumatized. Broken. And that part of you took control when you were overwhelmed.” Napahawak ako sa dibdib ko. Ang bigat. Ang sakit. “So… Giselle…”

Isa na siyang batik na kailanman ay hindi na magiging karapat dapat kaninuman lalong- lalo na kay Franz na siyang pinapangarap niyang makasama habang buhay upang makapag bagong buhay sana. Wala na ngang pag-asa. Hindi na siya makakaahon pa. Sinira na ng halimaw ang magandang kinabukasan niya. Sa bawat marahas na pang-angkin ng halimaw sa kanya ay nag-iiwan ito ng sugat na hindi na kaya pang gamutin kailanman. She felt traumatized and tortured physically and emotionally. The pain she feels is unbearable. Buhay pa siya pero nasa impiyerno na siya nagdurusa sa kadiliman at apoy ng kasamaan ng halang na bituka ng halimaw.

Para akong patay na nakatayo sa harap n'ya habang ginagawa n'ya ang kanyang balak sa pagkababae ko. Unti unting tumulo ang luha ko at hinayaan ko nalang ito. Akala ko hindi na siya titigil ngunit nang makita n'ya ang luha sa mga mata ko tumigil siya at niyakap ako. Wala akong reaksyon sa ginawa n'ya hinayaan ko lang siya. Hindi ko akalaing maranasan ko pala ang bagay na ito. It was a traumatizing experience.

sagot ko at binigyan siya ng isang maliit na ngiti. “Talaga? Anong feeling?” excited niyang tanong. Napatawa nalang ako sa reaksyon niya. “It's traumatizing...” “Huh?” hindi niya ata narinig dahil parang bulong na rin iyon. Ngunit nagkakamali ako... “If it's traumatizing then it's not love.” he lazily sighed from disapproval like he is correcting me. Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga.

Wala siyang mapagsabihan ng nararamdaman tiniis at nilabanan ni Trisha ang lahat ng takot at trauma magisa. Dahil sa madalas na takot na baka pinaghahanap na siya ng pulis o baka pinaghahanap ng kamag anak nung lalaking nasaksak niya ay palaging balisa si Trisha kaya palagi ring nakaka basag ng pinggan o kaya ay nakakatapon ng tubig.Ang takot at panginginig ng gabign iyon ay hindi pa rin nawawala sa kanya lalo na kapag nakakakita ng mga lalaki ng malalali at matatangkad. para siyang nangkaroon ng trauma at marahil ang guilt at takot ang unti unting tumutupok sa kapayapaan ng isip niya.

Pero, umiling lamang ito at nagpanggap na wala siyang napi feel na kahit ano. "Dr. Carino, ano po bang sakit ko?" tanong niya. "Trauma." "Ho? Saan naman po at bakit. Saan ba nakukuha ito." tanong niya. "Essentially, a trauma response is the repeated occurrence of a coping mechanism that helped you survive your trauma, but now it is present whether or not the danger you're sensing is real. After a trauma, we are often hypervigilant, and on alert for danger reflexively, in order to protect ourselves from further harm." sagot ng doctor.

dapat talagang tutukan ito ni Karson. "This is where healing is not just an option following trauma, it’s crucial!!! If you want a healthier, safer, happier future following a traumatic experience, gentle daily acts of self kindness are as important as any therapy or medication on your road to recovery. These acts of Self kindness - where your trauma is acknowledged ( not just swept under the carpet) but also one where your trauma becomes only a part of you, not all of you. well, sadly to say Hindi pa rin. as i said last time, mahihirapan na siyang ibalik ang mga yon. the only problem right now is nadagdagan ang trauma niya. dahil sa narinig niyang pagsabog kanina ay nakadagdag iyon sa nerve

“Hindi naman ako maging mahigpit sa kanya kung wala siyang trauma.” Pinaniwalaan ni Hernan na dahil sa sunog na nangyari kaya may trauma si Nenita sa init. Kapag naiinitan ito, nanginginig siya at panay ang pag-iyak at para bang takot na takot. Hanggang sa lumaki siya nadala niya ito kaya takot lagi si Hernan kapag nalingat sa kanyang paningin si Nenita.