Novelas y relatos de Traumatizing

Traumatized pa rin ba siya hanggang ngayon? "I see. Pain and trauma are the things that can't just fade away easily. Your brother reminds me of Dave when her mother died. Kung nakita mo lang siya noon ay kahit siguro isang salita mo lang sa kaniya sisigawan ka niya. Gano'n siya ka-sensitive hanggang ngayon. Mabutu na lang at hindi na siya tulad ng dati noon na kung kani-kanino ay napapaaway dahil sa init ng ulo. He's a human too, you know. He may be strong physically, but he can be wrecked inside too. Pain and hatred can change people, Adrianna. Even if you're the kindest person in the world, if hatred conquers you….you'll change."

Lalo naman itong napaiyak kaya mahigpit ko itong muling niyakap. Kung pwede nga lang na akuin ko na lang ang trauma na nararamdaman niya ngayun, ginawa ko na sana. Ayos lang kung ako ang maghirap eh, huwag na siya dahil kutang kuta na siya sa lahat ng mga pasakit sa buhay. Nasa punto ng buhay ko na gusto kong iparamdam sa kanya ang lahat ng mabubuting bagay, maging masaya lang siya. Gusto kong makalimutan niya lahat ng mga mapapait na alaala pero sa ginawa ni Cholo ngayun, lalo lang nitong dinagdagan ang trauma na naranasan ni Trexie sa buhay niya.

And speaking of that bastard ay hindi pa ulit sila nagkikita, mas mabuti nga iyon dahil baka hindi siya makapagpigil at makalimutan niyang matalik na kaibigan niya ito. Inayos niya ang pagkahiga ni Jewel at nilagyan ito ng kumot bago itong tuluyan ng lumabas sa silid ng dalaga, hindi niya maiwan iwan ito lalo na kapag gabi dahil ganito ang nangyayari sa kanya. It's been a week na palagi na lang ganito kaya sinamahan na siya ng binata na pumunta sa doctor para magpatingin. She's in deep trauma at the same time nati-trigger ang emosyon niya dahil sa masamang pangyayari sa buhay niya kaya madalas itong parang wala sa sarili at takot. Sa tuwing nakikita niyang ganito ito ay hindi niya alam kung

Isa na siyang batik na kailanman ay hindi na magiging karapat dapat kaninuman lalong- lalo na kay Franz na siyang pinapangarap niyang makasama habang buhay upang makapag bagong buhay sana. Wala na ngang pag-asa. Hindi na siya makakaahon pa. Sinira na ng halimaw ang magandang kinabukasan niya. Sa bawat marahas na pang-angkin ng halimaw sa kanya ay nag-iiwan ito ng sugat na hindi na kaya pang gamutin kailanman. She felt traumatized and tortured physically and emotionally. The pain she feels is unbearable. Buhay pa siya pero nasa impiyerno na siya nagdurusa sa kadiliman at apoy ng kasamaan ng halang na bituka ng halimaw.

"Si Tita Chantal po... narinig ko po siyang sumisigaw kagabi. Sabi ni Yaya, umalis na daw po siya. Galit po ba si Tito Santi?" Naramdaman ko ang kirot sa puso ko. Ang mga batang may trauma tulad ni Liam ay napaka-sensitive sa mga ingay at tensyon sa paligid. Ang akala namin ni Santi ay walang nakarinig sa gulo kagabi, pero mukhang naapektuhan pa rin ang bata.

Para akong patay na nakatayo sa harap n'ya habang ginagawa n'ya ang kanyang balak sa pagkababae ko. Unti unting tumulo ang luha ko at hinayaan ko nalang ito. Akala ko hindi na siya titigil ngunit nang makita n'ya ang luha sa mga mata ko tumigil siya at niyakap ako. Wala akong reaksyon sa ginawa n'ya hinayaan ko lang siya. Hindi ko akalaing maranasan ko pala ang bagay na ito. It was a traumatizing experience.

sagot ko at binigyan siya ng isang maliit na ngiti. “Talaga? Anong feeling?” excited niyang tanong. Napatawa nalang ako sa reaksyon niya. “It's traumatizing...” “Huh?” hindi niya ata narinig dahil parang bulong na rin iyon. Ngunit nagkakamali ako... “If it's traumatizing then it's not love.” he lazily sighed from disapproval like he is correcting me. Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga.

"Wag please, I-I'm p-pregnant. Please, d-don't h-hurt me." Paulit-ulit siyang nagmamakaawa habang umiiling at umiiyak. Patuloy na rin sa pagtulo ang mga luha ko sa nakikita ko. I hate to see her like this, ganito ba siya naapektohan? Natrauma siya? Ilang beses kong minura ang sarili ko sa aking isipan. She's traumatized by me! "No, I-I won't hurt you, w-wife." My voice almost broke.

Wala siyang mapagsabihan ng nararamdaman tiniis at nilabanan ni Trisha ang lahat ng takot at trauma magisa. Dahil sa madalas na takot na baka pinaghahanap na siya ng pulis o baka pinaghahanap ng kamag anak nung lalaking nasaksak niya ay palaging balisa si Trisha kaya palagi ring nakaka basag ng pinggan o kaya ay nakakatapon ng tubig.Ang takot at panginginig ng gabign iyon ay hindi pa rin nawawala sa kanya lalo na kapag nakakakita ng mga lalaki ng malalali at matatangkad. para siyang nangkaroon ng trauma at marahil ang guilt at takot ang unti unting tumutupok sa kapayapaan ng isip niya.

He finished putting the plates on the tray and he put the tray outside and came back in. I saw how his face was contorted with a frustrated expression while walking back. He's not okay. Tumawa naman ako dahil sa naging sagot niya sa akin. But that laugh is not a happy laugh, more like a frustrated laugh. "I'm not some sissy, Elijah." Napapailing ako. He's treating me like a weak being who cannot handle some trauma. I know it's difficult to overcome trauma, but I'm different. I don't dwell in my misery because I know it won't benefit me. It's a matter of psychological decision. If you want to cage yourself and nurture the fear, you will be forever caged in unpleasant dreams and anxiety.