Trill In Tagalog 소설 & 이야기

Ugh, I can’t tell! Patrice looked at me with disbelief. “I think you should get your brain together. Matinding bagok ata ang nangyari sa’yo,” sambit niya at napailing-iling. Si Truce naman na kanina pa tahimik habang nagkukwento ako ay biglang nagsalita. “Yukue Fumei No Ei is the title of the book that means missing home,” Truce said out of nowhere that made me stand from where I sitted.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

tanong ni baby Hollis. "Anong ipis, baby Hollis?" tanong rin ni Lala. Lumingon ako sa likod at nakita ko ang pagturo nito sa Jalibe. Sabay pa kaming tumawa ni Lala. "Anak, hindi 'yan ipis ha. Magagalit ang mga batang makakarinig sa sinabi mo dahil paborito ng kabataan ang Jalibe," sabi kong natatawa. "Jalibe 'yan, baby Hollis. Bubuyog sa Tagalog at Bee sa Ingles," paliwanag ni Lala.

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"

Nang makaharap nya ang panghihikayat ni Thomas, wala nang masabi si Mandrill Ang ibang tao ay nahahalata na may mali talaga. Tanong ni Tripp, “Bro, magkakilala ba kayo?” Sumama ang tingin ni Mandrill sa kanya. “Itikom mo yang bibig mo!” Laking gulat ni Tripp kaya napaatras siya. Tinikom niya ang kanyang bibig at hindi na naglakas-loob na magsalita muli.

'Pero nasarapan naman ako' Napailing-iling naman ako, ano ba yan Trix! Sasampalin talaga kita! Anong nasarapan gaga ka ba?! "Ano hindi mo ba kayang mag lakad." Nagulat ako nasa likuran ko na pala sya. "Maligo muna tayo, bago lumabas." Sabi nya. "Maligo kang mag isa m-- ano ba ibaba mo nga ako! Bitawan mo ako!" Sigaw ko.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

Nakaangat na muli ang tingin niya sa'kin na pinanlakihan ako ng mata. "Let me tell you a word you have mentioned in case you forgot." Nanliit ang mga mata ko, "You said the word 'fascinated' and fascinated in Tagalog is nakahuhumaling. So now tell me Summer, how can you let out the word you've spoken awhile ago?" Ngumiwi siya. Kagat ang ibabang labi and I found her cute doing that mannerism. "I-I can't believe I am dealing with the bipolar De La Haye. Hindi ka lang pala nakakatakot, mayabang ka rin."