Truth In Tagalog Novels & Stories

Biglang nanlamig ang mga palad ko, lalo nang maghalikan sila. I suddenly remembered the scenery between the three of us when we were in Batangas— hindi ako nagkamali ng kutob sa kanilang dalawa noon. “The truth is really timely. Mga sinungaling…”

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

It took him some time to understand what she meant. Si Trini naman ay ibinaba ang tingin sa bagay na nasa pagitan ng mga binti niya. "'Yan. Manok." Ibinaba niya rin ang tingin doon na parang gago. "Manok?" "Cock. 'Di ba manok-panabong ang Tagalog ng cock? And cock also means penis. Hindi ba?"

“May kinakatakot ka ba kaya hindi mo masabi sa amin ang totoo?“ Guilty na nag iwas ito ng tingin sa akin. “Kumplikado ang lahat sa ngayon. Makabubuti na hindi niyo na malaman ang totoo. Pagti-tsismisan lang ako ng mga tao kung malalaman nila kung sino ang ama nito. Saka hindi kami nagmamahalan… hindi kami pwedeng magpakasal. Mapapatawad din ako ni Dad balang araw sa pagtatago ko ng katotohanan sa kanya.”

Ako talaga sinabiihan na maarte? “Yeah…” She shrugged her shoulders. “Like you were acting that you don’t love me anymore but the truth is you still love me.” I nodded stupidly. Tangina! Hindi lang ewan sa Tagalog, bingi pa pala. Mabuti na lang talaga maganda at sexy. “Umaarte o maarte?” tanong ko na hindi naman kailangan. Mukhang iyong una ang sinabi ni Paige at dahil may pagka-ewan nga itong babae na ito ay iba na naman ang nasagap.

tipid na sagot ko. Tiningnan niya muna ako bago sinimulan na paandarin ang sasakyan. "We stick to the truth kapag tinanong tayo ng tungkol sa kasal natin. Well, all the truth, except sa lasing tayo nang gawin ang bagay na iyon. Ang istorya ay nagkita tayo sa tabing dagat kagaya ng totoo na nangyari. Then it was love at first sight, a magical moment that prompted us to marry there and then. Ako na ang bahala na magpaliwanag sa iba pa. Ang kailangan mo lang gawin ay umarte ng tama at naaayon. Kailangan na maipakita natin sa kanila na mahal na mahal natin ang isa't-isa. Nakuha mo ba?"

Nakangiting sabe ko kahit na gustong gusto ng tumulo ang luha ko pero matinding pagpigil ang ginawa ko Please magsabe kana ng totoo. Sabihin muna sa akin ang totoo at sisiguraduhin kong papatawarin kita Kairus. Just tell me the truth please! Kinuyom ko ang kamao ko at hiniling na sana magsabe siya ng totoo. Hiniling ko na magsasabe siya ng totoo sa akin.

paliwanag niya sa akin. Inaamin naman nga niya na mas maganda ang probinsiya na 'to at maunlad kaysa sa probinsiya nila. She's only telling the truth. Bilib rin talaga ako kay Pauline dahil sinasabi niya ang totoo. Mapagkakatiwalaan talaga siya dahil sa ginagawa niya. Kung iba nga ay sasabihin na mas maganda o maunlad ang probinsiya nila kahit hindi naman ngunit si Pauline ay talagang sinabi ang totoo kahit 'yong sarili niyang probinsiya ang hindi niya purihin dahil totoo naman ang kung anong sinabi niya sa akin.

“What truth?” Daniel smirked, parang ine-enjoy ang moment. “Love, my friend, is nothing but chemistry. Pheromones. Mga invisible signals na nilalabas ng katawan natin. Akala natin it’s romance, destiny, fate… pero in reality? Chemical reaction lang.” Thorin didn’t reply, pero his eyes sharpened.