Tula Para Kay Jose Rizal Novels & Stories

panigurado pa ni Rizel sa kaibigan. "Ewan ko sa'yo, malalaman natin 'yan kung ipahintulot ni God. How I'm just hoping din, na sana nga siya na lang ang ama ni Tharia. Kaya lang may masasaktan kung sakali mang makita ni Alina ang anak ko, Riz. Iisipin niyang nagtaksil sa kanya si Z. Tama nga ang desisyon ni Sir Hercules na dito muna tayo sa Nueva Ecija. Ilang buwan na rin na hindi napasyal rito si Sir Hercules."

__________ Doon naman sa Rizal, Nueva Ecija kung saan naroroon si Ana ay walang kaalam-alam si Enrico na nang oras ding iyon ay mag-isang nakaupo si Ana sa garden bench na nasa harap lamang ng bahay nina Aseneth. Kandong nito ang isang basket ng assorted roses and flowers habang madamdaming inaawit ang awitin ding iyon ni Ogie Alcasid. Bumabalong ang masaganang luha sa mga mata nito na umaagos sa makinis nitong mga pisngi nang abutan roon ni Aseneth. Dala ni Aseneth ang miryendang ipinakuha kay Aling Marta at ito na mismo ang nagdulot kay Ana.

–Laura Tulala, hindi alam ni Rave kung anong mararamdaman niya sa nabasa. He couldn't remember a thing. Kahit ang mukha ng babae ay hindi rin gaanong malinaw sa kanya. Natutop niya ang noo. Who the hell is Laura?

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Szarina Point of view. Tumawag si Tito, Juanito kay Oli. Pinadala kami nito sa isa pa nitong sekretong hideout dito naman sa Rizal, ang pangalan ng underground na ito ay Underworld Mansion, dito daw muna kami pansamantala hangga't hindi pa natatapos ang pagrerenovate ng The Godfather Mansion sa Bicol. Ayaw ko naman umalis don, dahil nasanay na kami ng mga anak ko don, kaso wala naman akong magagawa, nakikitira lang kami ng mga anak ko.

Nagtatakang tanong ni Waleria, "Ano iyon? Hindi ka ba pumunta para iulat ang sitwasyon?" Huminga nang malalim si James para kumalma. Pagkatapos, sumagot siya, "Nabalitaan ko mula kay Parthias na si Zula ay isang disipulo mula sa Tempris House, at siya ay kapatid ni Wael. Mukhang nagsasabi siya ng totoo sa amin. Gayunpaman, iginiit ni Parthias na si Zula ay natukso ng mga tiwaling sining at nakulam."

Tumango ito. “Alam mo bang kahapon ay sinimulan na ang pag-uusig kay Jose Rizal sa Espanya?” Nanlaki ang mata nito. Nilapitan ako bigla. “Hinaan mo ang iyong boses. Baka marinig ka ng mga prayle.” “Kilala mo siya?” tumango ito. “Hindi iyon pinaalam dito sa Pilipinas. Iilan lang silang nakakaalam.”

Di gaya sa earth, bata pa lang ako Jose Rizal na yung inaaral, hanggang college, hindi pa rin mawala-wala si rizal nak nang. Alam mo yung mapipilitan lang imemorize yung mga kaganapan ng pananakop ng kastila at hapon na sa totoo lang eh ok lang naman na sabihin na oo, sinakop kami noon pero hindi naman yung isa-isahin yung mga namayapa na. Hindi ba nila alam na hindi maganda ang pag-usapan yung mga patay na? Hahaha.

Ako lang. Nauna kaming pumunta sa kainan ni Luis. Wala pa sila roon pero nakahanda na ang hapag. Kala ko pa naman andito sila. Sayang ng kaba ko. Halos di ko naramdaman na gutom ako dahil sa kaba at pumunta ako dito dahil may sasabihin nga si Sean. Kung ano man yun. Bugbug ang abot niya sa akin kapag sinaktan niya ako. Di talaga ako magdadalawang isip na kumalagwa. Kahit kinabukasan gaya ng kay Rizal bago pa mag 7 AM noong Disyembre 30, patay na siya at tuluyang naglaho sa mundong ito. Ilang baril kaya ang itututok nila sa akin?

“Nawiwili ka na sa kahahalik mo sa ‘kin.” “I mean… you can tell me if you don’t want to…” “Oo na, tara na at baka ‘di tayo umabot sa Laguna. Excited pa naman akong bumisita sa Rizal Shrine,” I said and finally went back to my senses.