Tula Para Kay Jose Rizal Novels & Stories

“I know baby, sorry hmm…” “What’s with the place? Is this your hideout?” natawa siya? “It's not totally hideout, coz maids know this place.” Aniya. Tumango tango naman ako, oo nga naman. Hindi naman na magiging hideout kung may nakakaalam na iba. “Kung canon, this is the place where Rizalde is talking about then.” “It is, ang totoo niyan ngayon na lang ulit ako nakapunta rito.”

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

namula naman agad ang mga pisngi ko at nilapitan siya upang tingnan ang mga pictures. Ang huling pinuntuhan namin ay ang statue ni Rizal. Gaya ng ginawa kanina ay nagpapicture ako sa kaniya. Aabusuhin ko na lang muna ang kabutihan niya. He's my driver slash photographer, kaya saan pa ako di'ba?

Masayang saad naman ni Lolo rito. Agad na ngumiti sa akin ang lalaking tinawag na Elias. "Ikinalulugod kong makilala ka, binibini." Bati nito sa akin at halos matulos naman ako sa kinauupuan ko dahil sa lalim ng salita nito. Pakiramdam ko ay kausap ko si Jose Rizal. Ngunit kung tutuosin ay mas matanda pa ito kaysa kay Jose Rizal kaya dapat ay hindi na ako magulat pa.

Screen. "He have a JR initials---" "JOSE RIZAL!" Agad kong sabi pagkarinig na pagkarinig 'non, "Hoho! Tama ako, diba? Jose Rizal ang sagot---" "Wrong." EEEEHHHHHH!? Hindi si Jose Rizal ang culprit!? Eh, sino!? "Jervanni Rucrese?" Sabi ko na nagpa-kunot sa noo ni Vava. Nag-peace sign lang ako sa kanya. Hehe.

curious na sabi ni Rita Aguila. Umiling si Shane Rosales. Nahulaan niya kung ano ang pagkakakilanlan ni Esteban, ngunit isang bagay ang tiyak, lahat ng tsismis tungkol sa kanya ay mali. Sa paglipas ng mga taon, isa lang ang ginawa niya. Isang bagay, iyon ay si Rommel Taryente na lumuhod sa Rizal Park, ngunit ang isang bagay na ito lamang ay sapat na upang patunayan na siya ay hindi simple.

Pero kahit anong pilit niya ay babalik at babalik pa rin ang puso niya kay Jose. Matapos niyang sulatan ng liham si Jose tungkol sa planong pagtakas nila, ginawan niya din ng liham ang kaniyang pinakamamahal na ina para humingi ng tawad. Ito ay kaniyang inilagay sa lamesita at pinatungan ng gasera. Sa huling pagpatak ng hatinggabi, tatakas sila ni Jose at pupunta sa Bulacan para doon na maninirahan. May kaibigan kasi si Jose doon at pwede nito silang tulungang magbagong buhay muli.

tanong ni Marco. "Kailangan nating hanapin ang lumang vault ni Papa Augusto dito sa Manila. Sabi ni Tita Baby bago siya mawala, may isang lihim na lagusan sa ilalim ng lumang Soliven Building sa Escolta. Doon daw itinago ni Papa ang tunay na titulo ng lupa sa Siargao—ang titulong nilagdaan ni Teodoro bago pa man niya maisip ang mga tuso niyang balak," sabi ni Ria.

Pagkalipas ng ilang minuto, tumayo si Rafael, lumabas mula sa taguan, at tinignan si Riley na abala ulit sa blocks, pero paminsan-minsan sumisilip sa kanya na parang may secret victory. “Kuya,” bulong ni Riley, “nakuha ni Mama ‘yung drawing.” “Oo,” sagot ni Rafael, mabigat ang boses. “Nakita niya.” “Okay lang po ‘yan.” Ngumiti ang bata. “Gawa ko po kayo bago.” *** Sa kabilang dulo ng hall, nakaharap na si Liana kay Mr. Tuazon, keynote speaker, dignified, may aura ng taong sanay pinapakinggan.

Mukhang safe naman iyon kaysa mamatay ako rito sa kinauupuan ko dahil naubusan na ng hangin. “Kung anu-ano kasi ang sinasabi mo r'yan para lang mapadali ang role mo,” asik ko agad sa kanya nang makabawi. “Thank you sa tubig mo pero no. Ikaw pa rin si Jose Rizal sa roleplay.” Napahalakhak ulit siya. “Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.”