Tula Para Sa Kaibigan นิยาย & เรื่องราว

“I want you to be my friend… could be more than that, but I’ll take it slowly.” “Huh?” wala sa sarili kong sambit. Ang tigas niya mag-English! Nakakaintindi naman ako pero feeling ko bigla akong naging bobo. “Nothing,” agad naman nitong sagot. “Tara. Magpabalot tayo ng ulam para may ulam ang kapatid mo.” Namilog ang aking mga at agad na napatayo. “Nako, h’wag na po. Bibili naman ako—”

Jaria Santillan POV Sabi nila, ang tunay na kaibigan, nandito sila para damayan ka. Nandito sila para kumustahin ka at iparamdam sayo na laging nandiyan lang sila kapag kailangan mo sila. Nasaan na kaya ang tinuring kong mga kaibigan? Or may kaibigan ba talaga akong tunay? Baka nag-assume lang ako na kaibigan ko sila pero hindi pala?

Pinagsamantalahan niya ang pagkakataon na may isang taong tulad ni Totoy na handa siyang damayan at kalingain. “I will be here for you, Lila. Wala akong kapalit na hinihingi kaya ay huwag kang matakot na ipakita kung ano ka at huwag kang matakot magbunyag ng tunay mong nararamdaman. Hindi ako maniningil ng bayad mula sa iyo na maging katumbas ng ginagawa ko. I’m just here for you…a friend you can count on in times like this.” “Salamat, Totoy. Maraming salamat.”

Tapos ay sumubo ng pagkain. “May kinuwento ‘yung kaibigan ko pero hindi si Caleb at lalong hindi ikaw o isa man sa barkada, basta may isa pa akong kaibigan na hindi mo kilala. ‘Yung kaibigan kong ‘yun ay may nililigawan—“ “Parang ikaw, may nililigawan rin.”

tanong nito "papaalis na ang kaibigan nila ng makita nilang dumidilim ang mga ulap at biglang pumatak ang ulan at bumuhos ang napaka lakas na ulan dahil sa lakas ng ulan hindi na tuloy ang kaibigan nila at patuloy silang sinamahan dahil simula nun hindi na tumila o tumigil ang ulan the end.... "ang ganda naman po kuya clark. saad nito habang yung iba niyang kasama ay tulog na

"Iba ako. Walang gustong makipaglaro sa akin." "Hindi ko kailangan ng mga kaibigan," malamig na sabi ni Lucas. "Hindi mo rin kailangan ng kaibigan. Ang kailangan mo lang ay mag-aral ng mabuti. Kung makapasok ka sa Turlington University, bibigyan kita ng regalo." "Mr. Lucas, magkaibigan lang ang magbibigay ng regalo sa isa't isa. Trinatrato mo ba ako bilang kaibigan mo?" Maingat na tanong ni Irene.

Jela Pov Masaya kami para sa'yo, hija," yakap sa akin ni Tita. "Salamat po sa inyo, Tita," masayang pasasalamat ko. "Congratulations, Jela," "Congrats, bes," "Congratulations," Bati nila sa akin, nagagalak ko naman silang sinagot ng salamat ang lahat. Pero sa gitna ng palakpakan at batian, ay ramdam ko rin ang ilang matang nagtatanong lalo na ang mga kaibigan ko.

“Talaga bang kaibigan lang ang tingin mo sa kanya?” Hindi na napigilan ni Vaiana ang mapait na ngiti. Pinilit niyang panatilihin ang katahimikan sa tono, “Kaibigan lang talaga kami.” Matagal na siyang kasama ni Kyro, at maliban kay Liddy, wala na siyang ibang matatawag na kaibigan. Si Liddy ay naging kaklase niya sa kolehiyo, at si Felix naman ay kaibigan niya noong high school pa siya.

"Argh bakit ba 'di ka naniniwala?" "Because, it was KLENT MARIANO for heaven's sake Cally" Anong konek?, pano nalang kaya kapag sinabi ko pang niyakap ako ni klent sa clinic?baka gumuho na mundo nito. "Kaibigan ba talaga kitang bruha ka?"- Mas lalo naman itong natawa. "Kaibigan mo ako, kaya nag aalala ako para sayo!, friend wake up. Pinapaasa mo na naman ang sarili mo"- Mas lalong nagsalubong ang kilay ko.

Halos sa pagpipinta lang umiikot ang mundo ko. I forgot to tell na may best friend pala ako sa kabila ng pagiging weirdo at tahimik. Her name is Kayla Sheen Maceda. Apart sa pagiging palatawa, friendly looks at pagiging outgoing ng babae ay nakapaglagayan ko ito ng loob. Madalas nasa bahay namin si Kayla. Close na close kami katulad ng sa magkapatid. Dahil doon ay buo ang tiwala ko sa kaibigan kong ito. Madalas sa kaniya ko idinadaing ang mga problema ko at sa kaniya ko din ihinihingi iyon ng mga payo.