Tula Para Sa Kaibigan Mga Nobela at Kwento

Tuluyan. “Okay lang, hindi rin naman ako umaasa na matatanggap mo ako ulit pagkatapos ng ginawa ko,” wika niya noon. “I'm more than okay to stay, bilang kaibigan mo. Remember, doon tayo nagsimula."

Tatawagan na sana niya itong muli nang makatanggap siya ng mensahe mula rito. “Akala ko ba ay hindi mo kailangan ng kaibigan? What’s with this miscalls?” pagbasa niya sa message ng kaibigan. Napakunot naman ang noo niya nang mabasa iyon. Bakit pati ang matalik niyang kaibigan ay galit sa kanya? Ano bang nagawa niya? Kaya naman, upang malinawan na siya sa mga nanyayari ay nagpadala rin siya ng mensahe. Makikipagkita siya rito upang makipag-usap at alamin ang lahat.

"That's my first challenge for you, Goodluck Annie my dear friend, time is running, tik tok tik tok" "Hahaha pero kung gusto mo naman na tuluyan nang malunod ang mga kaibigan, it's up to you! Kung ako nga naman sayo, hindi ko na pagaaksayahan pa ng oras ang mga walang kwentang tao na yan." "Ikaw yun, hindi mo ko katulad! Hindi mo ako kagaya na nabalot na nang galit at poot!"

mahabang paliwanag n'ya sa mga kaibigan. Natahimik naman ang mga ito habang nakamata sa kan'ya. Maya-maya lang tinapik s'ya ni Tobias sa balikat. "You can count on us dude! What are friends for? Off course tutulong kami, right guys?" si Tobias na sinang-ayunan naman ng lahat. "Off course, one for all..!" sabat naman ni Spike. "All for one..!" panabay na sagot ng lahat. Lihim s'yang napangiti dahil sa ipinagkaloob sa kan'ya na mga kaibigan.

"You know what I realize that it's nice to have a friend, right?" "Tama, masaya kapag may kaibigan ka. Lalo na yong kaibigan na masasabihan mo ng problema at secreto, yong hindi lang sa saya mo sya makakasama kundi sa kalungkotan din. Just like my cousin Mindy, we're friends... best friends. Sya lang yong kaibigan na maituturing ko na totoo."

turan niya habang nakasalabay ang kaniyang kaibigan na si Butch sa kaniyang likuran na isang laruan. "Sino sa tingin ninyo ang makakatulong sa atin para maibalik natin ang ating kaibigan na taong ibon sa kaniyang tunay na mundo?" pahayag niya. Nagugulumihanan ako sapagkat parang kinakausap niya ang manonood. ‘Yung totoo? Nasa telebisyon ba ako?

tugon ko para sana pagaanin ang nararamdaman niya ngunit hindi rin ito umobra. "Pero po... ang sad dito," malungkot niyang giit. "Then, papapuntahin ko na lang ang mga kaibigan mo dito. Okay ba 'yon?" Tumango si Thalia pero hindi pa rin iyon ang gusto niya.

Malamlam na tiningnan siya nito, "Wag kang mag-alaala-" "Tasha. Kaibigan mo ako, hayaan mong mag-alala ako sa'yo. Wag mong kalimutan na ang number ko ay laging available, tawagan mo ako sa tuwing kailangan mo ako, lalo na sa mga bagay na alam mong nahihirapan ka at kailangan mo ng tulong. Agad agad ay pupuntahan kita."

Inalalayan siya ng mga kaibigan niya na maglakad palabas ng bakod. "Ikaw kasi, Telay. Sabi sa'yo na 'wag mong gawin 'yon. Ang tigas ng ulo mo. Pati kami damay sa masamang ugali mo," rinig kong sabi ni Mica. Bakas ang inis sa boses niya. Tingin ko nga ay gusto na nilang pabayaan ang kaibigan na hindi naman sila tinuring na mga kaibigan talaga, kun'di mga alalay.

Heto kami ngayon, nakukuha pang mag biruan at tuksuhan ng mga kaibigan ko. Hindi na siguro ako makaka-hanap ng mga taong tulad ni Thalia at Arthur na totoo at walang tinatago sa akin, harsh man sila mag salita minsan lalo na si Arthur ngunit alam mong may masasandalan ka sa oras na kailangan mo ng maka kausap at masa- sandalan.