Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Edukasyon

Tumawa ang lahat ng mga siga sa biro niya at kaagad na sumigla ang lahat. Pagkatapos ay lumingon si Frank kay Ted. “Ano? Anong masasabi mo?” Mabilis na tumango si Terry. “Syempre. Hindi kami mananatili bilang latak ng lipunan kung hindi sa kakulangan namin sa edukasyon at kakayahang teknikal. Wag kang mag-alala—makikinig kami sa lahat ng sasabihin mo.” Nakahinga nang maluwag si Frank sa kampanteng mga salita ni Ted. “Terry, tama?”

Lucas habang sinusubukang makuha ang atensyon ng lahat. "Una, sana ay nag-aaral kayong lahat. Ang inyong mga huling pagsusulit ay ilang buwan na lang. Ang ilan sa inyo ay mag-aaral na sa kolehiyo at ang iba naman ay maaaring hindi na." "Sige, pag-uusapan natin iyan mamaya. May dalawa tayong bagong estudyante rito gaya ng nakikita ninyong lahat. Magpapakilala na sila ngayon."

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

Cameras froze mid-flash. “Education isn’t charity,” tuloy ko pa. “It’s the bridge that should connect us. I wasn’t raised in boardrooms or silver towers. I was raised in a house that learned what it means to lose everything—and start again. That’s how I learned that power isn’t given. It’s rebuilt.” Muling nangibabaw ang katahimikan. “I stand here not because I’m a Veyra,” turan ko, “but because I’m an Alcaraz who refused to stay fallen. Every child in this room deserves that same chance—to rise, to rebuild, to redefine themselves.”

Ang bilis mambola. “. Isa ng year lang naman at matatapos na dapat ako. Makikita niya. Babalik ako sa pag-aaral. “Napaisip tuloy siya ng kanyang edukasyon. Sylvia was the waking up call for her para siguro ituloy ang hindi niya natapos. Ngayong medyo matino-tino naman na ang kanyang ina ay siguro naman ay hindi na siya nito pipigilang ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral. “If you want to— “

Marami na rin silang pinag-aral sa college at halos lahat ay education ang kinukuhang kurso dahil ang isa sa kondisyon ng scholarship nila ng asawa ay ang makatulong pabalik sa ibang mga ka baryo nila na nangangailangan ng tulong lalo na sa edukasyon. Sa ngayon ay mayroon na silang sampong guro na nagtuturo sa kanilang paaralan. Libre ang lahat at walang kahit na singkong duling na babayaran ang mga mag-aaral. Sila pa ang nagbibigay ng mga gamit para sa pag-aaral ng mga ito. Ginagawa nila ito para ma motivate ang mga kabataan na pumasok araw-araw.

“Mag-aral kang mabuti, masarap sa pakiramdam na makatapos ng pag-aaral kasi iyon ang maipag-mamalaki mo sa sarili mo. Isa pa sigurado akong matutuwa sila Lolo J. Wag mong sayangin ang perang pinag-hihirapan ng kuya at ng lolo mo. Hindi madaling kumita ng pera. Nalaman ko sa kuya mo na puro travel ang ginagawa mo. Hindi naman sa pinag-babawalan kita ha? Sa akin lang naman ito, hindi naman masamang pumunta sa ibang bansa para mag-relax at mag-enjoy pero ‘yung kada isang linggo iba-ibang bansa ang pinupuntahan mo. Hindi ba't sobra naman na ata iyon, ganda? Tignan mo ang nang-yari sa ‘yo. Nagkasakit ka." “Minsan masama ang sobra, 'wag mo sana abusuhin ang katawan mo at pahalagahan mo ang perang

Tumigil kayo. Andito lang ako dahil sabi ni Papa, maganda ang quality ng edukasyon dito sa school. Wala akong reklamo riyan. Mga magagaling ang guro dito. Walang sinasambang mga studyante. AHEM. except nga sa isang umag. Nagiging tuta ang mga instructor kapag siya na ang hina-handle dito. Di talaga ako proud sa school na ito. Kasi sobra talaga ako nanghihinayang sa tuition fee! Huhuhu.

sambit nito na hindi man ako tapunan ng tingin at tutok sa mga guhit ko. “Thank you,” nakangiti ko tugon kahit kinakabahan. “So, nag-aaral ka pala sa training center ng TESDA.” “Yes po.” “Sinubukan mo na ba mag-aral sa isang university for a proper education?” tanong nito na lalong nagpakaba sa akin.

Komento naman ni Camille Bigla niyang naalala ang dahilan ng ama at kung bakit siya nito gustong mag-aral sa ibang bansa. Naiintindihan naman niya ang punto nito. Nais nitong mag-aral siya sa kolehiyo sa Australia, malayo mula sa kanilang hacienda at sa kanilang bansa. Naiintindihan niya na ang Mother Theresa University ay nag-aalok ng de-kalidad na edukasyon. Isa itong exclusive school na nag-aalok ng mga kurso sa culinary arts at pastry na para sa mga babae lamang.