Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Pangarap Sa Buhay

Kamot kamot ko pa sa ulo ko. Sana yung nakaraan ko pang hinala sana hindi totoo sana mali nalang ako kase hindi ko alam kung anong magagawa? -- Mangyayari sa buhay ko sya nalang ang pinagkakatiwalaan ko sa buong buhay ko kaya hindi ko talaga alam haish!

I laid there with my eyes closed as all the memories flooded back. It was like seeing my life flash before my eyes. I did not need air anymore, but I felt the need to take a breath. It was a lot to take in. I had a life with Anthony. I was happy. I had friends. I was loved. What more could I have asked for? But I did ask for more… for a life with him. My want had made a dent in our relationship. I was barely around Anthony these past two years. All because I asked too much of him. Then when he grants my wish, after I promised nothing would change how I feel… I deny him. I turned away… all because he loved me enough to tell the truth.

"Sus... Kahit sino naman ang manalo diyan, hindi naman uunlad ang mga buhay natin. Yayaman lang lalo ang mga mayaman, at maghihirap lang lalo ang mga mahihirap na katulad natin. Hindi ba, Lucas?" Tumango si Lucas habang inaayos ang sintas ng sapatos niya. Bagong-ligo ito at nakasuot ng isang asul na polo na kupas na ang kulay sa ibabaw ng isang manipis at lumang t-shirt. Inayos niya rin ang pagkakakuskos ng maong na pantalon niya na medyo masikip na dahil hapit na ito sa binti niya. "Ganun ang buhay eh..." tugon ni Lucas, "Kaya nga ako nakulong eh. Dahil mahirap lang ako. Kayo rin naman, hindi ba? Hindi patas ang hustisya sa mga taong walang pera."

Sa tanang buhay ni Riva, hindi niya pinangarap ang marangyang buhay. Wala siyang listahan ng mga mamahaling kotse, designer bags, glitzy jewelry, o mga yate na nasa postcards lang nakikita ng karamihan. Hindi siya naglakad sa buhay para sumikat, para makita sa billboard, o para ma-feature sa lifestyle section ng magazine. Hindi siya gano’n. Simple lang ang gusto niya.

pangungulit ko saka tumakbo papalayo sa kaniya. “What! Hindi kaya” nauutal nitong wika saka ako hinabol. I don’t wanna end this moment forever, I realized that after every pain there’s always happiness. So, no matter how dark the road is and no matter how distasteful the life may we should always push ourselves to move forward ‘cause you won’t be able to see the sunshine if you stay forever inside the cave. Dare to explore. Dare to do the impossible.

Dahil na rin sa hirap ng buhay ay isa sa mga pangarap niyang maging asawa ay ang isang mayaman at kaya siyang alisin sa lugar na kanyang kinalakihan. "Pumayag ka na, oh. Mag-date na tayo," pangungulit ni Cardo na isa rin sa mga hamak niyang manliligaw. May hitsura naman ito pero hindi niya gugustuhing pagbigyan dahil nga katulad niya ay mahirap lang din ito. Ano na lang ba ang mangyayari sa kanila kung sakaling maging isa? Baka ang buhay prinsesa niyang pangarap ay maging isang katulong na lamang at tama lang silang magdildil ng asin para lang may makain.

Kaya ba hindi nila siya matanggap? Malulusog na mga luha ang tuluyang lumaglag sa magkabilang pisngi niya. Hindi niya namalayang umiiyak na pala siya. Pakiramdam niya hindi siya dapat naroroon o baka tamang sabihin na hindi na lang siya dapat nabuhay pa kung ganito lang din pala ang magiging tingin sa kanya. Poot ang nag-uumpisang mabuo sa mura niyang isip at puso.

"Patawarin Mo po ako kung ito lang ang naiisip kong solusyon para wakasan ang paghihirap ko." Isinuot niya sa kanyang leeg ang lupid at sa huling pagkakataon ay nagdasal siya. "Sana mapatawad Mo pa ako Panginoon sa gagawin ko. Kung bibigyan Mo po ako ng ikalawang pagkakataon para mabuhay, nagmamakaawa po ako, huwag Mo pong iparanas ulit sa akin ang naranasan ko." Saan ba mapupunta ang mga taong namatay? Saan ba pupulutin ang mga taong makasalanan? Tatangapin ba ng langit ang taong kinitil ang sarili nitong buhay?

Goals. Goals motivate us to aim at our dreams and make it into reality. It pushes us not to daydream. I know we all have goals. Some of you wish to travel the entire world, some of you just want a simple life, some of you need to be married at 26 etc... But mine's different from yours. Mine's to pay off the debts of my aunt. And to LIVE MY OWN DAMN LIFE.

Mabilis akong pumasok sa kwarto at pinatahan ang kapatid ko, hindi namalayan ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. It was hard being the breadwinner, but it was harder to think that even though I am the breadwinner, wala pa din akong magawa para makaahon kami sa hirap. It was harder to think that I have a lot of dreams in life but because of having the unfortunate life, I couldn't afford to pursue my dreams. Ganoon ang hirap na dinanas ko bilang ako, bilang si Lumina. I was not talented nor do I have the ability to aim high because I was just a normal person having the unfortunate life.