Tumayo Novels & Stories

Galing 'yon kay Matt kaya naman hindi ko maiwasang mapangiti ng basahin ko 'yon. [Are you still sore? I cook breakfast for you, but sadly... narito na sa baba. Gawin mo na muna ang mga gagawin mo bago bumaba ka na at kumain na tayo, pagkatapos ay babalik na rin tayo sa Resort. I'll wait for you here, careful not to stomp your own foot... you might fall. I love you too.]

Ayoko talaga "You failed or not it doesn't matter Nazi. Patunayan mo na nananalayatay sa katawan mo ang dugo ng Avignon. We fight, no excuses Nazi. Yes you just recover from the injury pero as what i said, kailangan mo matuto ng walang troops mo, wala kami sa likod mo. Papaano ka makakatayo sa sarili mong paa kung lagi kang nakakapit saakin, if papa always treats you as a baby, ibahin mo ako, i have to train you Nazi, maikli ang oras para mag sanay" kumabog ang dibdib ko habang isa isang pinapanood na mapunit ang nasa folder

“Flame!” Tumakbo si Aries habang sumisigaw, “Magtago kayong lahat! Ang asong ito ay mabangis at walang awa. Kinakagat nito ang sinumang makita nito. Kinakagat nito ang ulo ng mga tao, at maaari kang mamatay sa loob lamang ng ilang segundo!"

Yamot na sabi ni Taira. "Ano naman ngayon kong siya ang inaalala ko,Taira malinaw ko namang sinabi sayo na si Max lang ang gusto ko,siya lang at wala nang iba,,kong mayroon mang nag uugnay sa ating dalawa,yun ay dahil kay Kevin at wala nang iba,,kong hindi mo matanggap ang bagay na yun,,nasayo na ang problema at wala sa akin." Prangka kong sabi sa kaniya.

Palagay ko’y matagal ng magkasama ang dalawang kabayong ito. Malayo-layo na ang aming nalakbay puro puno at matataas na damo lang ang aking natatanaw. Hanggang sa nakita ko ang pulang bakuran napakalawak ng sakop nito. “Naririto na tayo, iwan mo na ang kabayo sila na ang bahala d’yan.” imik ni Pablo. Tumuloy na siya sumunod na lamang ako. Namamangha ako sa aking nakikita ang kuwadra ang malawak na lupaing tabas ang damo. Hindi ko mapigilang ngumiti ng matagpuan ng aking mga mata ang taniman ng mga bulaklak.

nakangusong saad ko dito Maya maya ay natalo rin ito na ikinadismaya ko, sayang kasi ang tumbler, ibibigay ko pa naman sa kanya yun kasi lagi nalang tumbler ko ang iniinuman niya kaya madaling maubos ang laman. " pano ba yan, tumbler mo parin ang gagamitin ko" nakangising saad nito. " masaya ka pang hindi mo nakuha yun? Sayang talaga" dismayang saad ko

Tumawa siya Hinampas ko naman siya "Tangik!" sagot ko lang "Huwag ka ng malungkot, sige ka, baka mamaya tumayo si Tito tapos punasan ang luha mo" sabi niya "Tina, wag ka na iyaaak"

Kindat pa nito. Napalapat ako ng labi na tumango-tango na lamang. Hinaplos naman ako nito sa ulo na may ngiti sa mga labi. Napatitig ako sa maamo niyang mga mata. Kulay abo na singkit at malalantik ang mga pilikmata. "Okay. I'll wait for you, Typhus." "Goodbye, my little penguin." "Goodbye." ********

T_T ---

Tumango naman ako at lumakad na kami papunta sa sasakyan nila. It's really good to go back. ******* LMCD22