Pink Please Don't Leave Me の小説・ストーリー

Naka ngising sabi nito, naka simangot naman na napilitang humarap dito si Dionne. Bumungad sa kanya ang naka ngising Blaze habang hawak ang isang box ng pizza. “Fine, hindi ka na bakla. Pero pink? Of all manly colors that will for sure suit you, pink?” Sabi niya saka iniwas ang tingin dito. Whoever sane people will dare to make eye contact to someone who happen to just recently French kissed them? Fortunately, she was still sane, at least sane enough to look away.

Cl-in-ick ko ang recently shared sa GC. Isang screenshot. May nag-take ng picture ko at p-in-ost sa F******k. It was photographically beautiful. Parang nasa isang photoshoot or music video. Naka-side view ako, nakaupo sa bench ng terminal at tulala. I am alone pero kahit naka-side view, makikita sa angle ng mukha ko na malalim ang iniisip ko, na meron talagang bumabagabag sa akin.

dagdag pa ng saleslady. “You want pink?” tanong nya sa akin, pero hindi na nya hinintay na masagot ko pa ang tanong nya, nagbaling na sya agad sa saleslady. “Sige, ‘yung pink.” “Ahya, hindi ko kailangan ng cellphone,” bulong ko sa kanya. “‘Yun na ang gagamitin mo para hindi ka na matawagan ni Divine, lemme buy you one for the trouble she caused you. H’wag ka nang magprotesta. That’s a gift.”

“Noted po.” Pag-alis ko sa counter, nagsimula na akong pumili ng mga bulaklak na sa tingin ko ay magandang isama sa magiging design ko. Naisip ko ang soft pink roses, white lisianthus, at konting baby’s breath. Habang ginagawa ko ‘yon, naririnig ko silang nag-uusap sa gilid. Mahina lang sa una, pero habang tumatagal, mas nagiging malakas na. “Alam mo ba si Karen?” tanong nung isa.

Kita ko ang pagkuyom ng malapad niyang kamay. “Kailangan kitang hiwalayan. And you need to fill- up this,” saad ko. Inabot ko sa kaniya ang envelope na naglalaman ng annulment paper. Mommy give me this f*cking annulment paper. Ang gusto ni Mommy bago kami pumuntang Paris ay malinis ang kalat ko dito sa Pilipinas. “Please, h'wag mo munang buksan 'yan. Gusto kitang yakapin. Gusto kitang titigan ng matagal Calvin pero hanggang ngayon ko na lang magagawa iyon. "

Alam niya din kasi sa sarili niya na kahit na makonsensya pa siya, hindi na maibabalik pa ang mga nangyari na Kasama na siya sa pagtraydor sa kaibigan nilang si Mikyla at sana lang talaga mapatawad sila nito dahil sa ginawa nila dito. "Ginawa lang naman natin ang ipinagawa sa atin. Kung magalit man si Mikyla, wala na tayong magagawa." sabat ni Pinky habang inilalagay ang perang parte niya sa kanyang backpack.

paalam niya na pabor sa akin. Nang marinig ang pagsara ng pinto ng kotse ay tinanaw ko pa muna ang kabuuan ng bakanteng parking lot bago ko kinuha ang earphones sa back pocket ng aking pantalon at pinlug iyong jack sa aking phone. It took a minute to scour my playlist for a song to sing. Alas, I chose Ariana's Sweetener. 🎶 When life deals us cards Make everything taste like it is salt

"Don't leave me after you unveil the whole truth." ×××

Eloisa Taylor's POV Pagkatapos ang bonding ng Pinky gangsters (without Maria dahil mamaya na lang daw siya pupunta) ay nauna akong umalis dahil may mga aasikasuhin pa ako. Sinabi naman ni Maricris at Diana na hindi muna nila iiwan si Ana kaya nakahinga ako nang maluwag. Na dapat lang talaga dahil baka maluka 'yon at magbigti na lang bigla.

Basta na nga lang akong pumasok eh. Bago pa mapunta kung saan ang usapan namin ay agad na akong tumayo at tinungo ko ang kusina. Pati sa kusina ay hindi papatalo, malinis at pulido. Yari ito sa valentine grey marble kitchen na kakulay din ng paint ng bahay na gray at paglabas mo dito ay makikita mo ang pool na may kalakihan din, for family size at may sundeck. Halatang pinagplanuhan.