Unfair Justice System In The Philippines Essay Novels & Stories

Ngumiti siya at itinaas ang kamay niya sa ere kaya napatitig ako doon, veins are visible, bones are well made. "Why is that?" Itinaas ko rin ang kamay ko at ginaya siya. "I now understand why mom and dad doesn't want me to become a lawyer ay the first place," napalunok ako at tinitigan siya. "It's hard, I aim for justice but then at the same time I extinguished people. If murder is a crime, then why would the murderer suffer death penalty too? If killing is a crime then why punish someone death too?" Napaisip ako bigla sa sinabi niya.

Mabilis ang isa sa mga pulis na kinuha ang kamay ni James at agad itong pinosasan habang sinasabi nito ang marinda rights. "YOU have the right to remain silent. Any statement you make may be used against you in a court of law in the Philippines. You have the right to have a competent and independent counsel preferably of your own choice. If you cannot afford the services of a counsel, the government will provide you one."

I shook my head. “There is no justice when we just wait for it to come. Tayo ang gagawa ng sarili nating hustisya… hustisyang gusto natin at hindi ang kakarampot na hustisyang itatapon ng batas sa atin,” sabi ko. “Let us not settle for less.” The beautiful moon agrees with me, I can sense that. Marahil sa mabigat na damdamin ay hindi ako nagparamdam kay Farris at kahit na kay Rev ay ganoon din. I only watch the news about them.

She said. "Atleast I am satisfied". He said. "You said your uncle were purposely killed. Bakit hindi mo na lang hayaan ang batas na gawin ang trabaho nito?" She asked. "Justice system sucks. Palakasan ng connection at pera ang labanan kapag mayayaman ang kalaban mo". He answered. "May pera ka naman. Bakit hindi mo sila tapatan?" "Like what I said, the pain that they caused to me is uncurable. They must receive the same feeling. Dapat maramdaman din nila ang naramdaman kong sakit noon". He said. She can hear both anger and pain in his voice.

"Mag-iingat ka, ha. Baka patibong 'yang offers niya. Pero mas okay na 'yun na ako lang ang gusto niyang patayin." "Luna, don't say that,” saway niya. "Sorry,” mahinang sabi ko. Hindi ko talaga alam ang gagawin ko kapag nadamay pa rito si Sol. Baka mawalan na ako ng tiwala sa justice system ng Pilipinas at ilagay ko sa sarili kong mga kamay ang batas. Hindi ko alam kung hanggang saan ang kaya kong gawin sa ngayon. Ang dami na kasing dinadamay nina Marcus.

Para saan pa lahat ng paghihirap niya para marating ang estado niya ngayon kung simpleng pagbabanta ay natatakot na siya? I built the brotherhood to seek revenge—to put justice into our hands dahil alam kong bulak ang sistema. Maraming inosenteng tao ang nakukulong dahil sa kawalan ng pera samantalang ang mga totoong criminal ay naabsuwelto kaagad kahit matibay ang ebidensya laban sa kanila. Money talks. Bribery is everywhere. The brotherhood is here to prevent criminals to live longer. Jail is not enough for them to be punish.. they deserve slow torture—death.

Pagkatapos magsalita ni Jaime, tinanong niya ito, “Kailan ko sinabi na gusto kong patumbahin si lolo?” Nagtanong si Jaime pabalik, “Kung gano’n ano pala ang balak mong gawin?” Seryosong tumugon si Sophie, “Marami man siyang paraan para takasan ang batas, pero dapat mo ring malaman na hindi niya na kailangang tumakas kung hindi ko siya aakusahan! Gusto ko ng hustisya! Gusto ko ng hustisya sa maraming paraan! Hindi naman outcome justice ang hinahabol ko, pero gusto ko ng procedural justice! Alam kong mahirap para sa kakayahan ko na maabot ang outcome justice, pero may kapasidad ako para sa procedural justice. Mamayang gabi ang magiging unang hakbang ko! Kailangan ko siyang akusahan!”

"Hawak nila ang pamilya mo. Hindi lang halata pero gusto nilang iparating sa iyo na hostage nila ngayon ang mga magulang mo at pinsan mong nakisilong sa inyo. Inaalam pa namin ang buong detalye at kung may chance na makausap namin ang kahit sino sa mga magulang mo. I'm sorry for everything that you and your sister went through, Kizaya. We will seek justice for her soon." 'Yong pag-asa na akala ko ay hindi ko na makikita, ngayon ay nagsimulang kumatok sa puso ko. Hinatid mismo ni Engr. Irland sa aking sistema at gusto kong magtiwala. Panghahawakan ang hustisya ng mundo, kung hindi man dito sa lupa, ang hustisya ng kalikasan at ng langit. Makakamit ko ang katarungan para kay Lulu at sa aking s

Isa pa, hindi nahanap ng mga otoridad ang mga ito kaya walang mga suspek. "Lubos kong napatunayan na hindi lang pala mga maralita ang nakakaranas ng injustice sa Pilipinas, maging tayo ring nakaaangat. Talaga bang ganito ang sistema ng pagbibigay-katarungan sa ating bansa?" naghihimutok na wika ni Don Ysmael habang pahid-pahid ng panyo ang mga luha. "Kailangan ninyong maging matatag, Don Ysmael. Mahahanap din natin ang inyong anak. Ipinapangako kong hahanapin ko si Malaya..."

We're sorry, hija. Hindi ko alam kung anong pinagsasabi niya ngunit hindi ito ang panahon para magpakitang wala akong alam. My dad thinks it's safer for me to forget and move on. I think it's the best for me too. I was pregnant and I didn't need anymore stress. "I'm not exactly informed of what happened but I trust the justice system of the Philippines. Innocent until proven guilty," mariin kong sinabi.