Novel & Cerita Constitutional Rights In The Philippines

Sobrang lamig sa loob ng restaurant pero feeling ko ay biglang tumaas ang temperature. "Sir, excuse me." Tumayo ako. Wala na akong gana na makipag-usap sa sinasabi ni Nanay na ama ko. "I'm still talking to you. Sit down," utos ni Mr. Regalado. "Hindi kita kaano-ano kaya wala kang karapatan na palayasin ako sa bansang ito, Sir. Kahit pa presidente, walang karapatan na magpalayas sa Pilipinas ng isang simpleng mamamayan. Now, habang may respeto pa ako sa iyo, iiwan na po kita."

pagdadrama nito sa kan'ya na ikinatanggap nito ng isang pambabatok mula sa kan'ya. "Aray! Nasasanay ka na talaga boss sa pananakit mo sa akin ha! This is against the law. RA Violation number sixty nine section eight me, eight you, two-wad-two-wad. It says— ayon sa constitution ay hindi ka pwe—,"

Dahil kahit kailan ay hindi ako nagmura sa buong buhay ko—pero putangina ng batas ng Pilipinas! Ang bawat salitang nabubuo sa aking isip ay may halong pait at dugo, dahil napatunayan kong sa bansang ito, ang hustisya ay hindi para sa lahat. Ito ay para lamang sa mga taong may kakayahang bayaran ang konsensya ng mga nasa itaas.

"Bakit ka nga pala nandon sa recieving area? Wala ba si Laura sa opisina nya?" Hindi alam ni Isabel kung paano ipapaliwanag ang rason kung bakit galit si Laura sa kanya. Alam naman nyang Ashley won't judge them but still it's a private matters. "Busy sya." Ang tanging nasagot ni Isabel. "Saka naiinip narin ako lalo pa puro republic act, section this section that and according to philippine constitution ang naririnig ko." Napatawa si Ashley at umiling iling. "Well Isabel you are in a law firm."

Bulalas ni Mamba pagpasok niya sa pintuan. Her bubbly aura is visible again. "Please take your seat Mamba." Sabi ni Sphinx at inabotan din ng folder si Mamba. "Griffin please show us the house area." Napatingin kaming lahat sa puting screen sa harapan. "This is the house of the Chief Justice of the Philippines." Simula ng leader namin. Napatingin ako kay Sphinx. "The most honourable Chief Justice as they called. Ferdinand Silva." Siya ang judge sa case ng mga magulang ko.

The judge asked the couple to join hands, then he declared, "By virtue of the authority vested in me under the laws of the Philippines. I now pronounce you husband and wife." Anito at nakangiting bumaling kay Calex bago binitiwan ang katagang, "You may kiss the bride!"

Nakalimutan niyang bilang Human Rights lawyer, tao rin ang mga ito at may mga karapatan. Maaaring nakagawa ang mga ito ng kasalanan sa gobyerno, pero mamamayang Pilipino pa rin ito at may karapatang ipagtanggol ang sarili at makamtan ang hustisya gaya niya. Kaya nang mga oras na iyon ay nakabuo siya ng desisyon. Siya ang tatayong abogado ng mga ito.

sagot ng piloto para makaiwas sa tanong ng binata. May paniniwala si Franciscong ngayon niya nauunawaan ang binatang pinag uusig ng batas; itinakwil niya ngayon ang katarungan ng tao, at hindi rin nito kinikilala ang karapatan ng tao ang humatol sa kanyang kapwa.

The judge asked the couple to join hands, then he declared, "By virtue of the authority vested in me under the laws of the Philippines. I now pronounce you husband and wife." Anito at nakangiting bumaling kay Calex bago binitiwan ang katagang, "You may kiss the bride!"

Walang pipigil sa kaniya, kahit na baliin pa niya ang batas. But he was not in the Philippines. He's in f*****g California! Wala siyang kakayahang pagalawin ang kapangyarihan doon. He needs to follow the rules. He needs to follow the orders. And every second that passes by, it was like taking away his twenty-four hours of a lifespan. “I’m so sorry, Bro.” Umiling ito. “D****t! Are they really doing their jobs? Because for me it wasn’t enough!” mariing sambit niya na ang tinutukoy ay ang mga pulis doon.