Ungrateful Quotes Novels & Stories

Bad mood na ito at ayoko nang dagdagan pa iyon. Hays. Ang malas naman kasi. Hindi ko naman kasi talaga alam na may ginagawa pala ang mga itong importante, e 'di kung alam ko lang nunca na pumunta ako rito. "You know what? Dapat pala ay magpasalamat ako sa iyo dahil sa ginawa mo noon na pang-iiwan sa akin, dahil do'n ay puwede kong makasama ang kahit na sino at hindi ko kailangang magtiis sa isa lang. Thank you for opening my eyes," mapang-uyam na sabi nito.

I own you for the next sixty one days. "Look at you, after what I did. You're such an ungrateful person," galit kong sabi sa kanya. "Should I thank you enough for kicking out a guy for me?" inis din niyang tanong. "Whatever," I sighed. Nagsisimula nanaman siya. Hindi ba siya napapagod makipagtalo sa akin? "Tutal sinimulan mo na rin lang, kahit naman wala ako sa ganoong sitwasyon eh kayang kaya mo namang-"

Anong karapatan nitong bigyan siya ng choices? “Oo nga pala, hindi pa kita napapasalamatan sa ginawa mo sa aking pagtulong noong nakaraan. I'm really grateful to you. If it weren't for you, I might be in serious trouble.” ngiti pa niyang tumango ang ulo. “Well, maraming salamat ha, Shaun…”

“What a discontented and ungrateful bitch.” “Discontented?” Marahas siyang tumayo. “Ungrateful?” Siya naman ngayon ang umismid. “Why would I settle with her used things when I should have what she have in the first place. I should have what you have.” Dinuro niya ang dibdib ko. Mabilis kong iwinaksi ang kamay niya at bahagyang umatras. Tinaas-babaan ko siya ng mapangutyang titig.

Dapat akong magpasalamat sa kanya dahil umabot ako sa ganitong taon. Nakakaunang ngumiti ako sa matanda. Ngumuko rin ako tanda ng pag galang at sa nanginginig na boses ay nagawa kong magsalita habang nakayuko. "I'm sorry to hear that, Sir. I'm really grateful on what you did. H-hindi po biro ang b-binabayaran niyo rito. Thank you is not enough but I really really am thankful to you, Sir. " Huminga siya ng malalim, tila hirap ding magsalita ang matanda.

tanong nito. Napatingin siya rito. "Bakit...bakit naman ako magagalit?" "I did a lot to you. Most of them are unforgivable," pag-amin nito. Nagpunas siya nang luha at mapait na tumawa. "Alin ba ang unforgivable doon? Iyong sinampal mo ako sa harap ng maraming tao? Iyong tinawag mo akong mang-aagaw? Iyong ni-frame ako kaya ako nakulong?" Ngumiti siya rito. "That's forgivable, wala kang pinatay sa pamilya ko, wala kang pinarusahan, tinanggalan ng karapatang mamuhay nang maayos, so wala kang nagawang unforgivable things to me." Piniga niya nang marahan ang kamay nito. "Just forget it."

Habang may babaeng nakamasid sa kanila, nakangisi ng may kahulugan. “You are ungrateful, b*tch.”

may diin ang bawat salita na sabi niya at hindi ko napigilan na mapaismid. "If only I had a choice I wouldn't be in this situation," halos pabulong na sabi ko at tumayo siya. "You are an ungrateful child! Do you understand what you just said? Don't act like you don't give a damn!" sigaw niya.

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

Monina Catherine. It is not happiness that makes us grateful, but the gratefulness that make us happy. // And I don't want the world to see me 'Cause I don't that they'd understand When everything's made to be broken I just want you to know who I am Don't let anyone steal your happiness, it was never theirs to take… Even death, Monina. I will always be grateful in this life to have you. Naalala ko ang kalokohan mo Monina. Kahit napakasimpleng bagay, talagang niyanig mo ang mundo ko. Tipong makulit na bata na…