Ungrateful Quotes Novels & Stories

Kahit na di ko hinihingi, binibigay niya ang mga bagay na alam niyang mahalaga sakin. Minsan napapa-isip pa din ako kung talaga bang gusto niyang makatulong o may iba pa siyang dahilan. Ngunit di na mahalaga sa akin 'yon. The most important thing is, I should be grateful for the things I have. But this should be the last. I won't accept anything from him from now on. "Don't thank me. Thank yourself. Tsaka, iyang university na pinasukan mo ay di lang 'yan ordinaryong paaralan. Dugo, at kaluluwa mo ang ibubuhos mo doon." abiso nito kaya natulala ako.

Nanatili itong walang imik at matiim pa rin ang mga matang nakatitig sa kanya. Hindi niya kaya pang salubungin ang mga titig na yon. Kaya nagpasya siyang bumangon kahit masakit ang buong katawan partikular na sa kanyang bandang ibaba ay pilit niya paring kinaya. Hindi niya kayang mananatili pa sa kuwartong iyon kasama ang isang napaka- ungrateful na tao. He should be thankful dahil siya ang nauuna, bagkus ay nagalit pa.

“Baka hindi mo man lang ma-realize! Kung hindi ka namin binenta, hindi mo matatamo ang ganitong karangyaan sa buhay. Wala man lang bang ‘thank you’ diyan?” Lumapit pa ito, tila nananadya, “Wala man lang bang, ‘kung hindi dahil sa inyo, hindi magiging maganda ang buhay ko’?” panggagaya nito, puno ng panlalait ang tono. “Aba’t talagang napaka-ungrateful mo—” Hindi na siya nakatiis.

Patuloy parin akong nakipag tagisan ng titig sa kanyang mga mata. “Yeah.. Wala nga siguro akong utang na loob. Kahit kailan, kahit anong gawin ko I will end up ungrateful to all of you.” pagsuko ko. Kahit kailan hindi nila ako pinakinggan. Kahit kailan hindi nila tinanong kung Okay lang ba ako. Kahit kailan hindi ko narinig na naging proud sila sa mga achievements ko dahil sa paningin nila, lahat ng ginagawa ko ay kabayaran ko lang sa lahat ng karangyaan na natatamasa ko.

Why am I going to be grateful? Alana sighed. Bumangon siya at pilit na pinabangon din si Aurora. Pinaupo niya ito sa kama at hinaplos ang pisngi nito. “No matter what happens in your life, you should still be grateful. Your mother… your mother may… may have left you but you still have a father. He’s still here, he’s still here and taking good care of you. You still have your brother with you. Your grandparents, too. You should not focus on the bad things in life, baby. Because that will make you sad even more.”

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Hindi ko naman nagustuhan ang huli niyang sinabi kaya hindi ko mapigilan hindi maasar dahil batid niya wala na lang siyang magagawa kaya siya ganito. "You don't have to say inappropriate things like that. But yes, even you'll get man, wala ka na rin namang magagawa." Tinaasan ko rin siya ng isang kilay. Nanaig sandali ang katahimikan. Siya rin ang bumasag. "I prepared you breakfast but you sound ungrateful. Instead of saying thank you, parang tini-trigger mo pa 'kong magalit dahil buntis ka." I took a deep breath and looked at her apologetic. "Sorry," but not sorry.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Pinahid ko ang luha ko sa pisngi ko. "Lucien..." napahalakhak ako ng mapait pagkabanggit ko sa pangalan nito. "You've made me realise two things. First, never cry for someone who hurts you, smile and say thanks for helping me realize I don't even need you. Second, I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel..." "You? You have no idea how worthless and unwanted you made me feel. "

“I am just stating the fact-“ Of course, why I am not surprised. Sinampal ako ng sarili kong ina. Ano pa bang gusto nila sakin? Ako na walang ginawa kundi mahalin sila, ipakita na mabait akong anak pero iyong sinasabi nilang mabait ay siyang may malaking sungay at napakasama sakin. Ano bang ginawa ko sa kanila para gawin nila sakin ‘to? “You’re such ungrateful b*tch! We feed you with our money and this is how you’re going to treat us? At sa harap pa ng kaibigan ko? Hindi mo na ako binigyan ng kahihiyan!” sabi ni Mama sakin. Napangiti ako sa kanila at hinawakan ko ang mukha ko.