Unplanned Quotes Novels & Stories

Isang quote na talagang sumasalamin sa aking pananaw ay mula kay Hayao Miyazaki: 'Minsan, kailangan mong maglakbay nang malayo upang makahanap ng mga bagay na malapit sa iyong puso.' Ang kagandahan ng kanyang mga obra ay na siya ay laging nagsasabi ng mga bagay na nagtutulak sa akin na suriin ang mga bahagi ng buhay na madalas ay nalalampasan natin. Sa mga pagkakataong umiikot ang katotohanang iyon sa ating araw-araw, ang simpleng pagtanaw sa paligid ay natutulungan tayong makita ang mahahalaga sa ating mga puso. Isang magandang reminder na sa mga kwento ng mga karakter, minsan tayong nakakahanap ng mga sagot na hinahanap natin.

Dito sa ating mundo, may mga nagsasabi na 'huwag kang mangarap nang gising,' pero si J.K. Rowling ay nagbigay liwanag sa akin nang sinabi niyang, 'Ito ang boses ng iyong puso. Huwag kalimutang pahalagahan ito.' Kapag nabasa ko ang kanyang mga akda, parang nabuhay ako sa mga iminungkahing kwento ng pagkakaibigan, swerte, at pag-asa. Ang boses ng puso ko ay bumabalik, kahit sa pinaka hindi inaasahang pagkakataon. Sinasalamin nito ang pesan na mahalaga ang iyong mga pangarap, kahit gaano pa ito kabaliw sa iba.

Kakatwang nakaka-inspire ang quote na, 'Walang kasiguraduhan sa impermanence,' na nakita ko mula sa 'Death Note.' Ang pahayag na ito ay nagpapaalala sa akin kung gaano kahalaga ang bawat sandali. Sa bawat pahina ng isang kwento, may mga character na natututo sa mga pagsubok, at pareho tayong nahaharap sa mga kondisyon na walang tiyak na hangganan. Habang binabasa ko ang mga salitang ito, naiisip ko na ang bawat araw ay may kalakip na pagkakataon para magbago, at iyon ang tunay na magandang bahagi ng buhay.

Gustung-gusto ko rin ang quote mula kay Kazuki Takahashi, na nagsabi, 'Ang saya at hirap ng buhay ay maaaring pagkagawa ng mga kwentong magbibigay inspirasyon.' Palaging nagbibigay-impormasyon ito sa akin na kahit sa mga pagbabago at hirap, nagiging mas makulay ang mga kwento natin, katulad ng mga laban ng mga karakter sa 'Yu-Gi-Oh.' Sa bawat laban, makikita natin na ang likha ng buhay ay isang proseso ng paghahanap ng dahilan, at ang mga karakter ay sumasalamin sa ating sariling mga pagsubok.

Huli, naisip ko ang kasabihang, 'Ang mga alaala ay ang tanging yaman na hindi ninanakaw ng panahon,' mula sa 'Anohana: The Flower We Saw That Day.' Lindol ito sa puso ko kasi sa bawat bahagi ng kwento, naiintindihan mo ang halaga ng mga taong pumasok at umalis sa ating buhay. Ang mga alaala natin ay nagbibigay-hugis sa ating pagkatao at mga desisyon, kahit gaano pa kalalim ang sakit ng pagkakawala. Sapagkat sa lakbay ng ating mga alaala, doon natin natututuhan ang tunay na kahulugan ng buhay.