Unti-unting Novels & Stories

utos niya Kaya naman hindi na ako nagdalawang isip pa at isinubo ko na ang kaliwang susu niya na parang bata, habang ang isa ko namang kamay ay abala sa paghimas himas ng kabila niyang susu. Habang sinisipsip ko ito ay nakatingin ako sa nanlilisik na mata ni Quice sa subrang sarap. "Ahh, ahhh, ahit, ahhhh, shitty faster!! Suck it please faster ahhhh" maingay na ungol niya

Tanging dalawang taong unti-unting natututong maging komportable sa piling ng isa't isa. Hanggang sa hindi ko namalayang... Pareho kaming napangiti habang nakatitig sa isa't isa. At bago pa man kami makapagsalita muli... Pareho kaming napatawa. Dahil pareho naming napagtanto... Na pareho rin pala kaming hindi makatulog dahil pareho naming iniisip ang isa't isa.

Tumango nang sunod-sunod ang maliit at manipis na pigura ng bata. Habang nakatayo sa ilalim ng ulan, biglang napangiti si Adrian na parang isang bata. Pinunasan niya ang tubig sa kaniyang mukha, tumingala kay Bunbun at sinabi, "Huwag ka nang mag-alala, uuwi na si Uncle mamaya. Pwede mo bang kausapin muna si Uncle kahit saglit lang?" Tumango ulit si Bunbun. Nag-tiptoe pa siya sa may pasamano ng bintana, na tila natatakot na baka hindi siya makita ng kaniyang ama sa ibaba.

Yung kombinasyon kasi nang dalawang binata na magkatabing naglalakad ngayon ay di biro, parehong dalawang gwapo kaya hindi maikakailang masarap tingnang ang mga eto, lalo na sa paningin ni Yunina na mahilig sa gwapo. "Oh to the Em to the Ji!!! ang sarap naman sa mata makakita nang dalawang pogi, mujhang worth it pag iintay. Oo pogi si Uno pero jusko, pogi din yung kasama nya, amoy matured at green flag" parang kinikilig na saad ni Yunina at di mapakali sa upuan.

Umiigti niyang panga na sambit Ano bang problema sa sout ko anong butas butas style yan bonak ba sya. " Wala na po kasi akong masout senyorito tsaka ganito po talaga ako mag sout ng pang-alis.." kinakabahan kong sambit papalapit s'ya ng papalapit sakin Napakagat ako sa labi ng nasa harap ko na s'ya " Stop biting your lips.m" napataas ako ng tingin na dapat hindi kona lamang ginawa dahil sobrang lapit na namin sa isat isa

ngiting lapit nito sakin " what are you doing here?" ayos ko ng sarili at muling ibinaling sa laptop ang paningin "gusto ko lang sana na makasabay ka ng dinner today" ngiting saad nito napabuntong hininga nalang ako at bahagyang napatango " talaga ok lets go" sabay hila nito sakin ng makarating na kami sa restaurant ay hindi ko manlang ginagalaw ang inorder kung pagkain

“Bakit sir, nahuhulog ka na rin ba?” Hindi siya sumagot, bagkus ay unti unting lumalapit ang mukha niya sa akin. Heto na bai yon? Hahalikan na niya ako? Kaya naman ay unti unti kong ipinikit ang mga mata ko. One, two, thr-, naputol ang pagbibilang ko sa isipan ko anng may marinig na kung ano. “Que barbaridad! Aiden, iho! Ano ito?”

Patay ka sa akin kapag hindi effective 'to, gago ka! (ಥ⌣ಥ) - Max Fuck. "PUTANGINA KAAAAAAA!!!!" *wapak! wapak! wapak!* *ratatatatatatatat* *boogsh! booogsh! booogsh!* COUNTER-TERRORIST WIN. "AAAAAAAAAAAAHHHHHHHH!!!!" "Pffft---BWAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!!" Putangina ka, Frozt Venturin! PAPATAYIN KITA MAMAYA!

Unti-unting lumabo ang mga iniisip ko. Hanggang sa may narinig akong boses na bumulong malapit sa tainga ko. “Hey, puwede ba tayong mag-usap sandali?” Kung maaari lang sana akong sumagot ng, ‘Hindi, hindi puwede.’ Ano na naman kaya ang gusto niya? Iniangat ko ang eye mask ko at tiningnan si Paula, saka marahang tumango.