Until In Tagalog Novels & Stories

"Excuse me, bakit dito tayo pumunta?" tanong ni Lily sa driver nang tumigil sila sa isang mukhang abandonadong lugar sa halip na sa magarang restuarant. "Bumaba ka na miss at huwag nang maraming tanong." Pagalit na utos ng driver sa dalaga.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Kaya unti -unti na niyang pinapakita ang aming kunwaring relasyon. Kung may ibang tao man na unang makaalam na may espesyal kami na relasyondapat itong mga kasama namin sa bahay. Kung mabanggit man sa labas o 'di kaya'y ibang tao na ang dapat makakita hindi na kami mahihirapan sa pagpapaliwanag. Mas maraming may makaalam ng maaga, mas mabuti.

Utal kong tanong. Nakahawak ito isang tray ng pagkain at mukhang idadala sa loob ng kwarto ko. "Serving you." kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Serving me? What does it mean? "Ha?" "Tutal at gising ka na sa ay kumain ka na lang." giniya ako sa hapagkainan kung nasaan naroon din sila Lalaine at Gail.

Malakas na buntong hininga ang pinakawalan ni Miguel at napahawak sa batok, saka tumango tango. "Kung ganoon lang din naman ang gusto mong mangyari, iintayin ko na lang na ikaw na mismo ang magsabi. Iintayin ko na lang paghanda ka na." sa bawat salitang binibigkas nito ay andun ang diin at pagpipigil.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Tulad ng kinasanayan ay inilagay nito ang kanyang dalawang kamay sa kanyang likod habang ang mukha ay hindi mo maipinta. "Ang tanghalian ay tapos na pero hanggang ngayon ay wala pa ring laman ang iyong tiyan." Hindi pa ako ganoong nasisiraan ng common sense para hindi malamang ako ang kinakausap n'ya pero wala akong makapang sagot na pwede kong ibato sa kanya. "Nakarating ka nga dito pero may katulong ka, wala sa usapan nating hihingi ka ng tulong sa iba."

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Tila nagdedeliryo niyang ungol. Tila lalo namang ginanahan si Ruby dahil dumoble ang bilis ng paglabas masok ng mga daliri nito sa kanyang lagusan. Hanggang sa naramdaman niyang malapit na niyang maabot ang kaluwalhatian. "I'm coming, baby...Oh God! Im comi---oh sh*t!" Paulit-ulit niyang pag-ungol hanggang sa mangisay na ang kanyang mga paa at tuluyan na siyang labasan.