Until In Tagalog Novels & Stories

Nakarating na sila sa likurang bahagi ng resort. "Have you seen an eight year old kid running this way?" Aligaga ang mga mata ni Logan habang tinatanong ang may kabataang babae. Nakakunot ang noong itinuro nito ang likuran ni Logan. Nagpasalamat siya rito bago tumakbo paalis kasama si Tanya. "Thank you so much. Enjoy your stay here in the Philippines." "Welcome! I will!"

Sabagay, noon pa man ay ayaw na nito sa kanya kaya bakit pa ba siya magtataka na kinakausap siya nito ngayon nang tungkol doon? "Ina ako. At bilang isang ina kahit hindi man nabuhay ang anak mo—" "Apo n'yo," tiim-bagang at nakakuyom ang kamao na pigil niya dito. "Anak ko na apo niyo. Bakit kung magsalita kayo parang—" "Cut it!" gigil na anito pero sa mahinang tinig. "Ayokong makipagtalo sa bagay na 'yan!" Bumuntong-hininga ito. "As I was saying, you've been a mother even in short span of time."

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

suway ng ate nito. “Tsk, stupid poor human being, next time tumingin ka sa daan mo daig mo pa kriminal dahil sa oras na ako ulit mabunggo mo sasamain ka sakin. Tagalog na ‘yan baka hindi ka pa makaintindi kung englishin pa kita!” Pang iinsulto nito na kina lingon ko dito.

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!

Tumango naman ito bago uliy nagtanong, " How about your name? Can you tell me your name? " Ibinuka ko bibig ko para sana sumagot nang bigla akong matigilan, " bakit hija?" Tumingin ako dito kasabay nang mamumuo nang mga luha sa gilid ng aking mga mata, " H-hindi ko po a-alam... "

Palakas na boses na pagsabi ng babae sabay tinitigan ako mula ulo hanggang paa. Nagulat naman ako at nabigla nang makilala niya ako at malaman ang buo kong pangalan subalit ni minsan ay hindi ko pa siya nakita, nakausap o nakasalubong man lang sa daan. Bagkos ay ngayon ko pa lamang siya nakita o nakasalamuha sa buong buhay ko. "Wait, what? Do you know me? How did you know my name? Hindi naman kita kilala and for sure ay ngayon pa lang tayo nagkita o nag meet dalawa subalit alam mo na ang pangalan ko. May I know you?" Wika ko pa sabay napapaisip ng husto.

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."