Uselessness Quotes Mga Nobela at Kwento

Ayaw kong tapusin 'yon ng dahil sa mga masasamang nangyari. I don't fancy ending my life. This world is chock-full of failure, strifes, and defeats but this is also a paradise and utopia. I'm exhausted of everything and I don't aspire to unite more suicidal and lethal solicitudes to my mind and soul. I must fight because I knew I was in the cryptic part of my journey and I was sure that there was a light waiting for me at the edge and that light will explicate to me how good it is to live.

Mas gusto ko pa ang ugali niyang walang pakealam sa lahat kaysa sa ganito siya. “Wala kang kasalanan kaya ‘wag na ‘wag mo sanang sisihin ang sarili mo,” untag kong muli. Bahagyang humigpit ang yakap niya sa akin pero hindi ako nagreklamo. “You are not useless, Hugo. Niligtas mo ako sa maraming sitwasyon at pagkakataon at ‘yong ginawa ko sa’yo ay wala pa sa kalingkingan ng mga ginawa mo para sa ‘kin,” sinserong sabi ko habang nakayakap pa rin sa kaniya.

"Ay, sorry natanong ko pa! Nakalimutan ko na walang sinuman sa ating mga mortal ang karapat-dapat sa isang taong kasing-highfalutin at higit sa lahat gaya mo. Oo, walang sinuman ang nararapat sa iyong walang kamatayang pagmamahal; hindi, nada, zilch!" Ang sinumang makakabasa sa pagitan ng mga linya ay maririnig ang kanyang nasaktang tono. Gayunpaman, tila nakagawa si Mark ng isa sa mga pangunahing kasalanan na kung minsan ay inaakusahan ng mga lalaking species—alinman sa kanilang nakapipinsalang kawalan ng kakayahan na bigyang-kahulugan ang mga bagay na lampas sa kanilang literal na kahulugan, o ang kanilang hilig na magkunwaring kawalan ng kakayahan. "Huwag iwasang sabihin ang halata."

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

" Huwag kang magsalita na parang wala kang pagpipilian. " " Hindi mo ako naiintindihan, " sambit nito saka pinunasan ang luha niyang unti-unting kumakawala. Muli niyang isinandal ang ulo sa sopa at napatitig sa kawalan. " Mahirap mabuhay mag-isa kung wala kang kakilala. Kapag wala kang pera, mahina ka. Kapag wala kang koneksyon, aapak-apakan ka lang ng iba at ipamumukha nila sa'yo na wala kang kwentang tao. Hindi mo 'yon maiintindihan dahil nasa tuktok ka. Hindi mo 'yon alam kasi di mo naman 'yon narasanan. "

Pagsusumamo ko sa kaniya. "Then you really lose, how coward and pathetic you are. You are giving them the privilage to ruin you. Hindi mo man lang ba naiisip na kung paano kung gawin din nila sa iba ang ginawa sa 'yo? Can you tolerate that?" Hmm. Tama naman si Uncle pero kasi... "C'mon Darlene you need to help yourself, hindi ko na kakayanin kung hindi ka pa rin magdedesisyon. 'wag mong sayangin ang buhay mo para sa mga walang kwentang tao."

"The man who seeks revenge digs two graves." -Ken Kessey Have you ever felt a numbness in your heart that makes you want to just stop everything? Do you feel alive but feel like you're not breathing at all? Is it as if your body is an empty vessel drifting aimlessly? That your head is under the water, submerged in sadness, while your soul has been wounded innumerable times by the world's poisonous needle? And you just want to sleep until everything is already alright and everyone has forgotten or moved on from what happened.

Mas hindi ko matanggap ang huling dalawang pangungusap na sinabi niya. 'You're just useless for me. You're futile as rag on the floor.' Sa akin `yon, e. Ako ang tanging gumawa ng paniping iyon. How could he stole someone's quote from me. Napasandal na lang ako visitor's chair at naghintay na muli siyang magsalita.

Which is hindi naman ako nabigo kahit na natagalan pa syang magsabi sakin ng totoo. "I don't know what to say." Jean sighed softly. Bumukas at sara ang kamay ko. "Sometimes it is better not to say anything though." Jean shakes her head at me. "No Bela." Sumulyap sya sakin and I could mirror myself through her eyes. "I'm not blaming you, no one is blaming you." Umiling iling sya. "Wala nga akong nagawa para tulungan ka." This time pinagmasdan ko si Ate. "I feel so useless."

I looked around to see my bestest friend but I couldn't see her, "My bestest friend, Sam, sorry and thank you . . ." Maybe I can't see her, but I wish she could hear me. I smiled, "Why are those the memorable moments that I want to share with all of you? We all know that life is full of problems; full of positivity and negativity, full of ups and downs. When a problem comes, you will find something unexpected so look carefully into it, even though it was a problem you will see how good the impact of it is to us. Yung tipong alam mong nakaka-down or disappointing but you can see its good side. We all have good and bad sides, if you only look in the bad sides, nothing will happen to you but if