Vanquished Novels & Stories

pagkasabi ni Mars noon ay natawa na talaga si Yllisa. "si Apollo. Greek God of war siya" paliwanag niya kaya napatitig ito sa kaniya kaya medyo nailang siya. "Bakit natutulog ka doon sa bus kanina?" Nalungkot naman si yllisa ng maalala niya ang paghihiwalay nila ng mama niya. "ano pala ang pinunta mo dito?" sabi ulit ni Mars kaya napalingon si Yllisa sa kaniya at pilit na ngumiti.

Walang nananalo sa isang digmaan. Nawalan ako ng matalik na kaibigan, si Pryce Karstensen Winsley, at nawala ang aking pinsan, si Blair Claudette Cavanaugh. Hindi ito naging madali para sa amin na naiwan. Ngunit magpakailanman naming pararangalan ang mga sakripisyong ginawa ng dalawang iyon at kasama ng iba pang mga namatay sa labanan. Kung hindi dahil sa kanila, mas naging agresibo at gutom sa kapangyarihan sana ang mga werewolves, at magpapatuloy ang digmaan hanggang sa may sumuko. It was supposed to be Pryce who would rule them all. Siya ang kanilang reyna.

He looked like death incarnate—shirt blood-splattered, hair disheveled, veins throbbing on his neck. “I won’t tell you again.” The man chuckled. “Still possessive, I see. Still foolish.” Zech didn’t answer. Instead, he pulled the trigger. But the man dodged quick, like a phantom and ducked behind the pillar. I screamed as bullets flew past me. Zech lunged forward, pulling me down and shielding me with his body. We hit the floor hard. “Are you okay?” he asked, brushing hair from my face. I nodded, breathless. “Who is he?”

' Sigaw ng isang bahagi ng utak niya. Bakit ngayon, wala na ba?' Kantiyaw ng isang bahagi pa. She shrinked in horror as realization drown her. Nakalimutan niya ang dahilan kung bakit siya naroroon at kung bakit hinahabol-habol niya si Zethrius. She was so overwhelmed in that new environment, her new found friends and Zeth mother who was so kind reason why she forget about the deal. Oo nga pala, may pustahan pala sila nina Vera, Marga at Jayla.

Anger, humiliation, and betrayal surged through me, igniting a firestorm within, making me clench my fists so tightly that my nails dug into my palms. Despite the shock, I didn't shed tears or show vulnerability. Instead, I felt a relentless surge of rage and determination, refusing to succumb to the suffocating injustice. Napatawa ako sa ginawa nila. Napatawa ako sa ginawa nila. "Ang kapal talaga ng mukha mo!" Luxury's voice echoed through the room, dripping with contempt and accusation. Her eyes were blazing with anger as she took a step closer, her fury palpable.

gamit ang malimig nitong boses at tumingin sa Luna at Alpha "Those vampires who was killed..." Simula ng Alpha at tumingin kay Vlasis. "...are not your comrades, Mr. Blood." Kumunot ang noo ni Vlasis sa narinig. "Those are rogue vampires. Mga bagong silang na mga bampira na dating mga tao." Sabad ng Luna. "Kilala ang mga bampira ng Azaleus na hindi namamatay sa simpleng pag pugot lamang ng ulo."

Hindi ko magawang igalaw ang aking katawan, hindi ko magawang umalis sa lamesang kinauupuan ko dahil idiniin nito lalo ang kaniyang katawan sa akin. "Ang subject ko ay yung mga biktima ko.. yung mga pinapat*y ko pagkatapos kong angkinin, Amora. Yung mga nauuto ko sa bawat account na ginagawa ko. At alam mo ba.. pagkatapos kong makuha ang gusto ko, pagkatapos kong magawa ang plano ko, nagdedelete ako ng account tapos gagawa ng bago, hahanap ng bagong biktima. Ng babaeng single, ng babaeng virg*n."

Wala naman sigurong ibang village na kaparehas ng pangalan nito. This Haven is owned by David's closest friend and my cousin at my mother's side. The most dangerous man, and a very low-profiled assassin I know, Xorick Leone. Iilang tao lang ang nakakakilala sa kanya. I bet my life na ang lahat ng mga nakatira rito ay hindi siya kilala bilang may-ari. Maybe just his name. But not his face and identity.

Hinila niya ang tali ng swimsuit ko sa bandang batok at tumambad sa kaniya ang malulusog kong d****b. “Tam is such a lucky guy. But I am the luckiest tonight.” Usal nito habang hinihila ang tali sa likuran ko. Napahawak ako sa harapan ko at nakita kong ngumisi si Sir Dio. Bigla niya akong binuhat at marahang inilapag sa kama.

“You might choke on your arrogance.” --- Tahimik ang silid. Tahimik na parang pati apoy sa mga sulo, natatakot gumalaw. Naririnig ko lang ang tibok ng puso ko — steady, kalmado, nakakatakot sa pagkakalmado. Naalala ko yung sabi ni Damian noon: > “Control is a crown you must bleed for.” Ngumiti ako. > “Tell me, Lord Vance,” tanong ko, “Do you believe in mercy?”