Novel & Cerita Victories

“Darling, I wasn’t born to lose. Victory is in my DNA.” “Victory, huh?” ngumisi si Betty, bahagyang iniikot ang baso sa mesa. “Ewan ko lang, girl. Kasi sa laban na ’to… hindi sapat ang ganda, katawan, at kahit husay sa kama.” Napairap si Brigitte at tumawa nang may bahid ng yabang. “Please. Kung looks could kill, matagal nang patay lahat ng kalaban ko.”

The house is in shambles and it will take time to restore it. Tahimik akong pinanood ang mga Sentinels na iniligtas ang mga mamamayan. Nakita ko din ang paninibugho ng mga namatayan ng mahal sa buhay. Hindi ko alam kung matatawag ba na tagumpay ang wakas ng gulong ito sa dami ng buhay na nawala. Sa isang digmaan, masasabi mo ba talaga na tagumpay ka dahil natalo ang kalaban? Nagtagumpay ka ngunit maraming buhay ang nalagas at hindi iyon maibabalik ng tagumpay. They said, they bring honor to the dead, but how about the family who were hurting because of their death? Honor can never take away the pain. Victory can never make their family feel better about their death.

"Vladimir, take me please. I want you." Nadala si Vladimir sa mainit na sensasyon na dala ng haplos at halik ni Wendy. Pinagsaluhan nila ang init ng magdamag. Labis itong ikinatuwa ni Wendy. Pakiramdam niya ay hawak na niya ang tagumpay na kanyang inaasam-asam.

Tuwing babalik ang team na pagod at galit, ngingisi lang siya. “Too slow,” sasabihin niya. Sa bawat araw na lumilipas, lalong umiinit ang galit ni Cyruz. Ngunit habang tumatagal, isa-isa ring nawawala ang lakas ni Victorio. Ang mga natitira niyang tao ay nahuli, nagtago, o tumalikod. Ang mga account niya ay nagyelo. Ang mga safe house niya ay nasunog o kinuha ng LaSombra.

And here I am now, watching the love of my life stand out live on that grandstand. "Yara Isabelle Savellano, Philippines!" Tila tumalon ang puso ko sa kakaibang kilig. Shit. My lips can't help but smile widely. Hindi pa tapos ang laban pero panalo ka na sakin. I am so proud of you, My Queen. You didn't just conquer the barriers. You conquered the world and the universe too.

Automatic na nasalo ni Xavier si Joyce nang matapilok ito at muntik nang matumba kung hindi siya naging maagap. Lihim na napangisi si Joyce nang mahawakan niya ang namumukol na braso ng binata. Effective ang ginawa niya at hindi masabing paglabag sa rules ang nangyari dahil aksidente iyon. Halos mapatili siya sa isipan at ang isang kamay slay nasa tiyan ng binata. Sayang, hindi pa sa baba iyon lumapat. Ramdma niya ang nag aapoy na mga mata ng babae dahil sa galit. Para na rin siyang nakaganti sa katarayan nito. Hindi pa naman huli ang lahat, muli siyang gumalaw at nagkunwari na hindi maipasok ang isang paa kaya napadausdos ang katawan niya kahit hawak siya ng binata. Kasabay niyon ay ang pag

pigil niya rito. Umiling ito at nagpatuloy pa rin sa pagsasalita. "I thought I won. Kasi pinandigan ako ng daddy mo pero hindi pala. I recked your father's life, son. Sa bawat araw na sinusubukan niyang sundin ang sinabi ni Ariena na panindigan ako ay tila siyang walang buhay. Tinatapon niya ang buhay niya and that was I realized that I didn't win. I lost miserably... presensya lang ng daddy mo ang nakuha ko. I tried to fix everything that I broke... I let your father go but it was too late... Ariena won't take him back. Hindi kinaya ang sakit at nabalot ng takot na mahalin ulit ang daddy mo. She played safe and afraid to gamble again with Daniel, so, she chose someone that she knew won't hu

litanya niyang nasa dibdib pa rin ang takot. Napabuntong-hininga ang binata. Marahan itong kumilos para magkaroon ng kaonting distansiya sa pagitan nila. Morgan then cupped her pretty face using his palm. Pinakatitigan siya nito sa mga mata. "I will never allow anyone to hurt you, not even Cyclops. So trust me, walang mangyayaring masama. Hindi ka masasaktan," he seriously said. His pair of dark brown eyes were penetratingly staring at her.

Bungad sa akin ni Fabio ng sagutin ko ang tawag niya. " Yes, Fabio. Salamat rito. " " Okay, anything for you. Sabihin mo lang kung may kailangan ka pa, okay? " " Yes, salamat ulit. " Binasa kong muli ang mga nakasulat. Mga inpormasyon iyon tungkol kay Manang Minerva. My revenge starts here... Pwede ko pa siyang magamit laban kila Mom. Mas lalo naman akong napangiti dahil doon.

Isang napakabilis at nakakamatay na kaba ang gumapang sa aking dibdib. ​Itinaas ni Victor ang kanyang kamay at naglabas ng isang maliit na asul na vial na naglalaman ng isang kumikinang na likido. ​"Tingnan mo ang kanang braso mo Maya" malamig na utos ni Victor ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa purong demonyong tagumpay.