Romans & histoires Vanishes

Humagulgol lang ako. “Malapit na ako.” “Please stay strong.” Pagdating niya ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. Agad akong yumakap sa kanya. At doon ko ibinuhos ang lahat ng sakit. Lahat ng lungkot. Lahat ng luha. Dahil alam kong maiintindihan niya. Si Van ay minsan na ring nawalan ng ama. Alam niya ang pakiramdam ng mawalan ng taong akala mo ay laging nariyan.

Doon niya tuluyang nakita ang hindi niya gustong makita. “Sino siya?” tanong niya, medyo mabigat ang boses. Bago pa makasagot si Bernard, kalmadong nagsalita si Vance. “Vance,” pakilala nito. Tumango si Marky nang bahagya, parang iniimbestigahan ang bawat detalye ng mukha nito. “So you’re the reason he disappeared,” sabi ni Marky. “Hindi,” sagot ni Vance nang mahinahon. “Pinili niyang mawala.”

nanginginig kong tanong. “It’s a dead end, Sir. It’s as if they vanished into thin air. Professional ang pagkaka-delete ng mga sumunod na footage. Masyadong malinis ang pagkaka-erase ng trail nila. Kahit ang mga asset ko sa underworld ay hindi makapagbigay ng impormasyon.”

Halos hindi matanggal ang excitement sa katawan ni Belinda nang gumabi na at nakatanggap siya ng message mula kay Van na pauwi na ito. Kailangang sumama ni Zy kinagabihan sa magulang niya, so Van felt happy when he learned that. Pag-alis ay agad ding umalis si Van para umuwi na. Van didn't even say goodbye to his mom and other family. He just left dahil masyado na siyang uhaw na makita si Belinda. “Van—hmmp!” Belinda can't help but moan immediately when Van immediately kissed her pagpasok na pagpasok pa lang sa kwarto nila.

sabi ni Eli, mas mababa ang tono, “i-track mo ang van.” “Sinusubukan ko,” sagot niya. “Pero naka-shielded. Mawawala sa camera range pagkalabas ng compound.” Lumipas ang ilang segundo. “Lumabas na,” dagdag niya. Sa screen, nakita naming lumabas ang van sa main gate at naglaho sa dilim. May isang bahagi sa loob ko na gustong maniwala na mali ako. Na hindi iyon si Janine.

Hindi nakinig si Van kaya napilitan syang hilahin ang collar ng puting long sleeve na polo nito. Hindi pinansin ni Aj ang masamang tingin na ibinigay nito sa kanya nang muntik nya nang masakal ito matapos nyang hilahin papunta sa sala. “Bakit ka nandito? Nasaan si Charmaine? Sabihin mo. May nangyare ba?” kunot noo-ng tanong ni Aj. Umigting ang panga ni Van, “She’s... Missing.”

Sa una ay naka iwas ito pero ng binaril ko ito sa pangalawang beses ay natamaan ang gulong dahilan para sumalpok ito at mawalan ng balanse. Agad akong pumasok sa loob saka nilagay ang baril ko sa likod ng kotse at nag preno. Tumingin sa akin si Van ng pinag papawisan. "Ikaw ata si kamatayan eh." Namumulang sabi niya. Inalis ko ang seatbelt ko saka lumabas ng sasakyan at agad na nag teleport papunta sa harap nong lalaking naka higa sa daan.

"Ziekye!!" boses ni ate at halos madapa siya sa paghahabol sa van na sinasakyan ko, patuloy sa paglakad ang van, at si ate patuloy rin itong hinahabol hanggang sa tuluyan na siyang bumagsak, at iyon na ang huli naming pagkikita ______

“Hangga’t humihinga ako, hindi pa huli.” Tinapakan niya nang madiin ang silinyador, habang sa malayo, unti-unting nawawala sa abot ng radar ang itim na van na may dalang kambal nila.

At saka walang lingong likod na naglakad paalis si Vanadium sa kusina. Higit ang kaniyang hininga nang makitang malapit na siya sa puwesto nito, hanggang sa malagpasan siya ni Vanadium ay pigil na pigil pa rin siya sa paghinga. Huhugot na sana siya ng malalim na hininga dahil nalagpasan na siya ng kaniyang Senyorito ngunit nabitin iyon dahil bigla itong nagsalita na naging dahilan ng pagkawala ng kaniyang kaluluwa pansamantala.