Vengeance Is Mine Novels & Stories

Siguro'y ganoon ang tingin ko sa kanya dahil hindi ko pa naman siya nakikilala ng lubusan. Despite the adjustments I made, I know I'm still hurting. Hindi ganoon kadali kalimutan ang lahat. I lost my own blood and flesh just because of unjustifiable vengeance. Devon's words now make sense to me. Hindi dapat ako nagpapakalugmok sa sakit habang ang mga taong nang-argabyado sa akin ay nagsasaya. I should stand and prove them wrong. They killed my child... and that's equivalent to killing my soul.

Malinis lumaban pero malinis din tumrabahao. And lastly, and pinaka-kinatatakutan. Sila ang pinaka-kilala at pinaka-nangunguna... Ang Vangeance Crest. They don't show mercy, they're heartless. They'll kill whoever and whenever they want. Kahit hindi ka target kung sagabal ka sa kanila, mabubura ka daw sa mundo. The Bloodlust hunt will start three days from now. Kailangan daw naming magpalakas. Kapag nagwagi kami, we have the chance to wish for Steff and Joshua's safety.

Simula ng mangyari ang mga nangyari sa akin, hindi na kailanman ako natahimik. The pain, the torture I have to go through kept my days lonely and my nights sleepless. I was writhing for something to satisfy my deep yearning for sweet rebuttal. They said revenge is not ours, it's God's but I'm just a human with frailties. I cannot for all that happened to me let this go easily. I wanted to get even and being evil is all I needed to be.

Sa aking isipan ay paulit-ulit na bumabalik ang mga alaala ng nakaraan na matagal ko nang sinusubukang kalimutan. Sinampal nanaman niya ako uli. Sa pag kakataong ito ay parang pumutok ang tenga ko. Mainit ang luha na bumuhos sa mga pisngi ko ngunit hindi ako sumigaw. “Your mine Amanda. Akin lang. You’re my property now.”

galit na galit na sigaw ni Ynzo. “Sa dami ng bugbog at suntok na tinamo mo, I wonder kung saan ka pa kumukuha ng lakas para sigawan ako ng ganiyan, my dear godson? I felt hurt and betrayed at this moment, you know?” dire-diretsong pagtatapat ni Mr. Thurn at ngumisi. “Well, sa kabila ng lahat, gusto ko pa ring parangalan ang sarili ko dahil naisahan ko pa rin kayo sa kabila ng lahat at nabihag sa huli—” Nilingon nito si Veron na matalim na nakatitig sa matanda. “Even your parents inventions and weapons can’t stop me from killing you all!”

Ngunit sa loob niya, may unti-unting sumasabog. Ang mga kamay niya’y nanginginig, hindi dahil sa takot — kundi dahil sa pagpipigil. She wanted to hurt her. To scream. But vengeance, she knew, wasn’t about rage. It was about patience. “I died once because of you,” bulong ni Aurora. “This time, you’ll wish you did.” ⸻ The Curtain Falls Paglabas ni Aurora sa bulwagan, huminto siya sandali sa pasilyo.

"Masusunod, boss. Hindi rin po ako titigil sa paghahanap sa driver ninyo. Makakapaghiganti rin kayo, boss. Malapit na." I didn’t answer anymore; I simply nodded and let out a deep sigh. Soon, I would finally uncover everything, and I would have my revenge on the one who tried to kill me. It’s close—very close, and I will be able to return to the life I once had. I don’t want justice, I want revenge. And I promised myself I’ll do to them twice as much as what they did to me.

“Don’t worry, Caesar. I will not let those who killed you live in triumph. I will avenge you. I will burn them alive. I will make them regret ruining our lives. I no longer care how much blood will stain my hands and flood the ground. Until this anger and sadness disappear, I will never stop killing.” She spat those seemingly venomous words as a vow filled with rage and vengeance. Her eyes, though flooded with tears, were full of resolve and, much worse, bloodlust. As midnight came to an end, Laverna’s wail echoed in the halls of the basement like a longing yet haunting lament.

Kung wala si Marga, siguro'y palaboy-laboy ako ngayon—walang direksyon sa buhay. Ang mga Benitez ang target namin ngayon, matagal-tagal ko ring hinantay ang araw na ito. Mayaman ang mga Benitez at halos lahat yata ng gusali sa Sitio Barbara ay pagmamay-ari nila. Bilyon-bilyon ang hawak nilang pera kaya sigurado akong malaki talaga ang kikitain namin sa kanila. Isa pa, malaki na rin ang down payment ng taong nagpapabagsak sa Benitez, wala akong ideya kung sino at wala na akong balak isipin pa, ang mahalaga'y magawa ko ang misyon na ito ng tama. "Marga, alam mo naman na pagkatapos nito ay aalis na ako 'di ba? Nagkasundo na tayo kaya sana sumunod ka sa usapan," wika ko kay Marga.

“Hayaan mo na siya, Babe...” Ang lalim ng hingang kaniyang pinakawalan. “You'll regret crossing me, Camilla...”