Novel & Cerita Via Gonzalez Ig

Agad niyang dinelete ang video sa phone niya at iniabot ang USB nang maayos. Kinuha ni Bastian ang USB, pinacheck sa mga tao niya, at seryosong sinabi. "Menard Gonzales, tandaan mo. Pag nakita ko pa ulit ang video na 'yon, sisiguraduhin ko, mawawala na ang pamilya Gonzales sa Mauville City.”

Naiwan siyang nakatitig sa saradong pinto, litong-lito sa malamig na hangin ng gabi. Makalipas ang ilang sandali, tumunog ang cellphone niya. “Boss,” ulat ng tao niya, “nakita na ang nanakit kay Miss Gonzaga. Si Kiyas. Na-seize na ang kumpanya niya. Lahat ng assets, na-donate sa charities. Siya mismo, nasa kulungan na for money laundering, life sentence.” Alam ni Christian kung kaninong kamay ang dahilan ng hatol na iyon, walang iba kundi si Shawn. Pero hindi pa iyon sapat. “Pupuntahan ko siya sa kulungan,” mariin niyang sagot.

“Hindi mo kailangang gawin ‘yan para sa akin.” “Para ito sa kinabukasan natin. Kung gusto mong ituloy ang pagkanta, isama mo rin ako. Kaya mo ba ako iniwan dahil makakasagabal ako sa iyo?” “I am sorry. Nagkamali ako, Victor. I am sorry.” “Gonzalo ang tunay naming apelyido, Nadja. Ayaw nilang madamay ang buong angkan ng Gonzalo kaya we had a dummy surname. Don’t worry!”

Masiglang bati sa akin ni Gonza kasunod ang dalawang aliping sagigilid n’ya na bumati rin sa akin. “Depress pa rin ba si Tukmol?” tanong ko kay Gonza nang makalapit ito sa amin. “Hindi na, boss ganda. Nalaman n’ya kasing may pag-asa pa s’ya kay Mosa ng mabalitaan n’yang kayo na ni boss Sage kaya ayon, inspired na ulit s’ya,” sagot ni Gonza habang sinusuklay pataas ang buhok n’yang pa-spike.

sambit kong muli, gets niya na iyan, that I am out of his game, mas mabuti pang game over sa pagitan namin ni Gonzalo kaysa sa pagitan namin ni Avianna. "Okay then, congratulations to your secret wedding with Leyla Benidez. Sabagay malaking isda rin ang mga Benidez, Engr. Lalo na si Don Victoriano Benidez, ang kilalang tao sa mundo ng real estate," sambit nito at ibinalik ang kaniyang focus sa cellphone na hawak. "Yeah right, thanks!" naging pagtugon ko lang na ikinangisi niya. I know he knows something, pero hindi ako magsasalita hangga't hindi siya mismo ang magbabanggit non.

Napatingala ako rito at napatigil saglit. “Miss please, ayaw naming ng gulo. Kung ayaw mo parin umalis, mapipilitan akong tumawag ng police” Lumingon ako dito. “Why can’t you just let Professor Vernus to talk to me?” nanghihina kong sambit. Napabagsak sa gilid ko ang kamay na may hawak na kutsilyo. “Wait... Miss, Gonzales po ang surname ng boss namin. Wala po kaming kilalang Professor Vernus”

"Kay Sir Nolan James Aureda, boss." Sa sobrang inis ay naihagis ni Lorean ang bote ng wine. Tumama iyon sa pader at nabasag. Napahinga na lamang ng malalim ang kanyang assistant na si Miguel dahil madadagdagan na naman ang trabaho nito. “How did that motherf*cker knows Mr. Gonzales?" tanong nya habang inaayos ang suot na coat. Napakamot naman ng ulo nito ang lalaki. "Mr. Gonzales is one of the well-known business tycon sa bansa. Maybe, you and Sir Nolan coincidentally knew and pursue him at the same time."

“Can I help you?” “Ma’am, are you Arizona Consigna?” Napakunot ang noo ko. “May I know who you are? Magkakilala ba tayo?” Naramdaman niya siguro ang pagkabalisa ko kaya bahagya siyang ngumiti. Mas nauwi pa iyon sa ngiwi. “My name is Rowan Bautista.” Tumikhim siya kasabay ng pagkunot ng aking noo. “I’ve heard that you’re looking for . . . Paul Gonzales.”

"Mommy let's fly to Argentina for the take over." " Fantastic!" Tumayo ang babaeng ambisyosa. " I'm Celine, the most powerful woman than any godesses. Theodore, babawiin kita mula kay Lavigne. Let's go son." ___________________________________________________________________________ "Sir, kahit nawala na si Gomez ay hindi pa rin natin makontrol ang Argentina, Brazil at Mexico. Ang mga tao ni Gomez ay kontrolado ng hindi pa kilalang individual. Tapat ang mga tao ni Gomez sa kanilang bagong lider."

pangako pa niya sa sarili. "PARTY! Whooh, come on!" malakas na sigaw ni Elvira habang nakikipagsayaw siya sa kung sino-sinong Poncio Pilato sa isang sikat na bar sa pusod ng Gapan City –isa sa mga siyudad sa Nueva Ecija na katabi ng kanilang bayan, ang San Ignacio. Hindi niya pinansin kung siya man ang pinakamatanda sa loob ng bar na iyon. Eh, ano kung nakasuot siya ng long sleeves at mahabang palda? Eh, ano rin kung luma ang mga dance steps na alam niya? Basta makikipagsayaw siya. Magsasaya siya. Kailangan niyang mag-celebrate dahil sa wakas ay nabura na ang watawat ng Japan sa underwear niya. Huminto na rin ang abnormal na buwanang dalaw niya. Ano ang malay niya? Baka ngayong gabi ay makil