Violet Lightning Novels & Stories

Galit na sigaw ni Violet. We stood by, helpless witnesses to the storm that raged within Lily's family, unable to intervene as the tempest of emotions unfolded before us. Luxury's silence spoke volumes, her tears a silent admission of guilt and remorse as she stood behind Lance, seeking solace and protection from the storm of Violet's anger. "We're sorry, Miss." Lance's voice was barely a whisper, a feeble attempt to placate the raging tempest that had been unleashed.

I tried to remember how we fell in love, pero galit at pagkasuklam lang ang nararamdaman ng puso ko para sa kanya. "Lila..." hirap niyang bigkas ng pangalan ko. Hindi ko pa rin inaalis ang ngiti sa labi ko. Inilahad ko ang kamay ko sa kanya. "Violet, Violet Fields. I heard na isa ka raw sa magaling na abogado sa bansa?" Hindi niya tinanggap ang kamay ko, halatang nalilito kung ako ba ang asawa niya, o ibang tao ang nasa harapan niya. "Magpapa-consult sana ako sayo, ayaw naman ako papasukin ng receptionist niyo."

Bahagyang tumaas ang kilay ko. Si Violet naman ay napairap. "H'wag mo sabihing may balak kang landiin, akitin, gayumahin or whatever you called it? Pakiusap, Leigh." Napa-cross arms si Violet sabay buntonghininga. Nagsimula na siyang maglakad palabas habang nagsasalita pa rin. "Hindi mo pa nga sinasabi sa 'kin kung saan ka natulog at sinong kasama mo last week after mong mawala sa club, tapos ngayon, nagbabalak ka na naman manlalaki?"

May mangilan-ngilang sasakyang dumadaan, ang mga headlights ay sumasayaw sa dilim. Sa loob ng isang kotse, tumatagos ang madilim na dilaw na ilaw ng poste sa bintana, nagbibigay ng anino sa mukha ni Sanford. Madilim ang ekspresyon nito. Pero kitang-kita ang maliit na sugat sa labi niya. Mahigpit ang hawak ni Violet sa manibela. Hindi siya uminom, pero sobrang sama na ng mood niya.

ZAICA POV___ Nangunot ang nuo ko ng may maramdaman akong Paulit-ulit akong hinahalikan sa pisnge pababa sa aking panga, papunta sa aking leeg kaya dahan-dahan kong minulat ang aking mata Pag dilat ng aking mata ay ang magulong buhok ni zeus ang bumongad sakin na mas lalo niya pang kina-gwapo—mas lalo akong namangha ng tingnan ko ang kulay Violet niyang mata at ngayun ko lang din nalaman na mas maganda palang pag masdan ang kaniyang mga mata pag malapitan he had eyes like crushed Violet scattered on snow, strange and unforgettable. "Good morning,baby!!"

Agad kong kinuha yong Violet hair clip ko, inayos ko naman yong buhok ko at nilagyan ko ng hair clip kinuha ko yong first aid kit, at nilagay sa harap ng salamin, sinumulan ko ng gamutin ang sugat na nasa noo ko at nilagyan ko ng bandage Binalik ko na yong kit, at nag ayos pa ng kaunti, I put a light make up on my face, para naman mag mukha akong tao, gwapong bata pa naman yong kasama ko hahaha, Nang makuntento na ako ay agad kong kinuha at sinuot yong Purple open toe sandals ko na may taas na 3 inch At Violet sling bag na may lamang cp, at pera ko Di naman halatang paburito ko ang Violet noh? *insert sarcsm*

Kakasabi niya pa lamang sa sarili na hindi siya mahuhulog dito, ngunit bakit ganoon na lamang ang reaksyon ng kanyang puso ngayong nasaksihan niya ang matamis nitong ngiti? Violet snapped up and accepted his hand with a firm grip. “Guzman, Sir. Lila Guzman. Nice to meet you too.” Binawi ni Violet ang kamay at nag-iwas ng tingin nang maramdaman niya ang pag-init ng kanyang mukha. Why is she acting this way? It was supposed to be the other way around. No man had ever made her flustered before... until Mason, which was absurd because he wasn't supposed to.

pag papaalala ng asawa ko. Binaliwala ko muna ang asawa ko dahil abala ako sa buhok ni Zeven. “Pareho kayo ni Miss Flame..” wika ko. “Pero pula kanya..” dagdag ko. “Because for her red means blood..” sagot nito. Cold din ang isang ito. May nakita akong babae natuwa din ako kasi violet naman buhok niya. “Mga cotton candy! Hon! Violet..” turo ko sa babae.

Mag-isa akong naiwan sa ilalim ng malamlam na ilaw. Nang masiguro kong wala na siya, mabilis akong nagsandok ng kanin at nilagyan iyon ng kaunting sabaw ng isdang niluto niya. Napapangiwi ako sa bawat pagsubo, literal na gusto kong masuka, dahil hindi ko akalain na aabot sa ganitong kaawa-awang kalagayan ang buhay ko. Ako na si Violet, maninirahan sa isang islang walang kahit isang kapitbahay. Walang Wi-Fi, walang signal, walang TV, at walang kahit anong luho.

dagdag ko pa. Hindi naman sila makapaniwala sa sinabi ko dahil ito ang unang beses na sasabay sila sa akin. And they're obviously scared of me. "Ate said you can join us for breakfast, huwag na kayo matakot sakanya, hindi niya kayo kakainin." Sumulpot na si Violet sa pintuan, suot ang isang lacy strap black dress at nakasuot din siya ng photochromic eyeglasses na bumagay sa outfit niya.