Virgilio Enriquez Novels & Stories

Sagot ko sa kanya. Si Santiago de Vera ang mag-uutos na gumamit ng bato sa lahat ng gagawin nilang constructions sa Manila because of the Great Fire of Manila noong 1583! I knew it! Buti pa kay Joanna may natutunan ako kaysa naman sa prof ko na namamahiya.

I don't know when I'll be back again here in the Philippines. John Enriquez is saying goodbye. VLADIMIR'S POINT OF VIEW Never in my entire imagination na Isa ako sa mga taong naging biktima ng sobrang pagmamahal. Ang dami Kong naranasan na mga bagay na hindi ko kailanman naisip na mararanasan ko. Wild feelings na hindi ko inasahan na mararamdaman ko. Ang dami kong mga luha na iniluha NG dahil sa labis kong pagmamahal Kay Ayla.

kuro-kuro ni Mario Ariano. Pinandilatan ni Donald Villar si Mario Ariano na hindi nasisiyahan ngunit hindi niya pinabulaanan ang kanyang mga salita dahil ito ang katotohanan. Ang pamilyang Villar ang pinakamataas sa Laguna ngunit nangangahulugan din ito na ang pamilyang Villar ay walang karagdagang posibilidad ngunit kung magpapa-under ito sa pamilyang Montecillo ay bagama't magkakaroon ng ilang mga hadlang, ang mga benepisyong maidudulot nito sa pamilyang Villar ay mas hindi maisip.

Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla.

"mmm...ang bango mukhang masarap!sino nagluto neto..?tanong ni basty habang kumakain. "si inay,yan ang specialty niya,kaya yan pinaluto ni lolo.."saka paborito rin iyan ni senyorito ivan'paliwanag niya. "senyorito ivan kain narin po kayo.."sabi niya rito.inabutan niya ng pinggan."salamat".

"Nalalapit na araw ng aking paglisan. Ikaw sana ang gusto kong maging susunod na hahawak ng susi. Sa iyo ko ipagkakaloob ang katungkulan." "Aling susi ang tinutukoy mo, Padre Jose?" Naguguluhan si Padre Mauricio. Magta-tatlong taon na silang magkasama sa simbahan ng Villapureza pero ni isang banggit man lang tungkol sa kahit anong posisyon sa simbahan, wala sa kanyang sinasabi si Padre Jose Epifañia. Mabait ang pakitungo sa kanya ng Kastila pero may pakiwari si Padre Mauricio na hangga't maari gustong solohin ni Padre Jose Epifañia ang pangangasiwa sa simbahan at mga gawain sa parokya. Alalay lang ang tingin nito sa katulad niyang Pilipino at walang halong banyaga ang dugo.

maintrigang tanong ng Direktor na pabiro lang din naman. Tumawa na lang si Leila imbes na sagutin ang Direktor. "Ikaw ba naman ang magkaroon ng karanasan sa isang womanizer na John Enriquez hindi ka gagaling. Should I thank him for that?" sa isip-isip ni Leila. Ang totoo niyan ay habang kahalikan niya ang kaniyang leading man ay mukha ni John ang naiisip niya bagay na ikinaiinis niya sa sarili.

Wala naman akong ginagawang masama, pero pakiramdam ko ay lahat ng galaw ko ay nalalaman nila dahil sa kaniya. "Sino nga ba ang lalaking iyon? Mukha siyang mayaman, baka naman may plano ka pang gawing sugar daddy iyon," pang-iinsulto ni Glenda bago mas tumalim ang kaniyang titig. "Kaibigan ko po si Chico!" "Chico? Hmmm! May tawagan kayo. His real name is Francisco Miguel De Vera, right? Isang batang tagapagmana sa lugar ng La Union. How come you became friends?" nagtatakang tanong niya.

pangumbinsi niya sa srili. Ayaw niya na isang Enrico Montefalco ang makakuha ng virginity na iniingatan niya. Hangga't maaari, hindi mahawakan o masilayan ni Enrico ang kanyang katawan. Kaya nga balot na balot ang katawan niya sa damit na suot niya. Mabuti nalang ang may aircon ang buong bahay, hindi siya naiinitan sa suot niya.

It confuses me to see here of all places dahil malabong maafford niya ang lugar na ito ngunit parang bigla naman nasagot ang kaisipan kong iyon nang makita kong kumapit ang braso nito sa isang matandang mukhang naghihintay dito at agad nagsalubong ang kilay ko nang makita kong nakakapit na ang braso nito sa matandang lalaki at kung hindi ako nagkakamali ay si Don Henry Cervantes ang kasama nito a very well known businessman na kilala hindi lang sa Pilipinas kung hindi sa buong Asya lalo na't kasama ito sa richest man in Asia. "No wonder na hindi na siya nagagawi sa Cubao." hindi ko namalayan na lumabas iyon sa bibig ko at nagulat na lang ako nang maramdaman ko ang pagtapit sa balikat ko saka