Virgilio Enriquez Mga Nobela at Kwento

Himala nga at sumama si Castillo na masungit at si Valderama na bugnutin dagdagan pa ni Sarmiento na mukhang napilitan lang dahil andito ang kambal niyang maingay. "Siguro binabantayan mo yung kinakapatid mo noh? Uyyyyyy si Montenegro pumapag-ibig." muli niya akong tinapunan ng mani sa mukha. Bwesit! Napaka dugyot ni gago. Dumikit pa ata ang balat ng mani sa mukha ko. "The fuck?! Pumapag-what Brute?" ang chismosong si Villegas na lumipat pa talaga ng pwesto para lang makipagchismisisan kay Guerrero.

seryosong sabi niya sa akin na ikinataas bababa ng dibdib ko. "Si godfather Mr. Enzo Leandro Torricelli na pinakasalan si Lily Beth La Costi na taga Madrid. Si godfather Mr. Arcaza Torricelli na siyang ama ng inyong asawa ay pinakasalan si Dianna Laventi na taga espanya. At ang asawa niyo pong si godfather Mr. Zackary Vandamth Torricelli na pinakasalan kayo na isa lamang hamak na taga pilipinas," mahabang sabi niya na halos ipinagdiinan ang salitang 'hamak na taga pilipinas.'

She nodded and get back to washing the dishes. "I've been working here for almost 20 years," saad nito kaya hindi ko maiwasang mamangha. "Mabait ang mga Villegas kaya ako umabot ng ganito katagal sa kanila. Maayos ang pa sweldo nila at mabit at makatao nila kaming itrato," pag kukuwento nito kaya tahimik lang akong nakikinig. "Villegas is one of the richest people in our country, alam mo naman siguro 'yun?"

*** Riel Alcantara Valderama: Young CEO and Billionaire Making a Mark Published by Business Insider PH At 27, Riel Alcantara Valderama is one of the Philippines' youngest billionaires. As the CEO of the Alcantara-Valderama Group, a diversified conglomerate with interests in real estate, technology, and hospitality, he has built his empire through sharp business strategies and innovation. Known for his disciplined leadership, Riel's approach has earned him respect across industries.

'' Ani Dianne. ''Segurado akong hindi matatahimik ang kaluluwa nun dahil segurado akong sinusunog na ang kaluluwa nun sa empyerno dahil sa mga kasamaang nagawa niya nang buhay pa siya,'' inis na pahayag ni Don Virgilio nang maalala ang mga ginawa ni Gerlie sa kanya noon. Napakibit-balikat na lamang siya sa sinabi ni Don Virgilio kungsabagay hindi niya rin ito masisisi dahil sa mga ginawa ni Gerlie rito. Kung magbalat kayo pa noon si Girlie ay parang totoo, kaya napaniwala talaga ito.

“Joaquín Álvaro Molina Verdaguer, Miss Casias. May diin ang ‘-kin’ sa dulo. Jo-a-quín. He’s the CEO of AVTech Cyber Solutions Philippines, and soon-to-be President of Verdaguer Group of Companies.”

Nagising na lamang sa paulit-ulit na pagtawag sa kanya ni Enrique. Sumandal sa kanyang upuan si Enrico.Nagulohan lamang ang kanyang kausap dahil nakangiti siya pero parang hindi. “E, remember the girl I talked to you about last summer?” panimula ni Enrico. “Who? The mystery girl from the Villa? Iyong sinabi mong hahanapin mo pagbalik mo galing Singap—” Kusang pinutol ni Enrique ang kanyang sinasabi nang mayroon siyang mapagtanto. Enrico looked at his brother knowingly and said, “her name is Lorryce Cologne Manansala Rivera.”

Spanish, filipino, italian and some more cuisines. “Yes, may italian chef na rin tayo, actually he's half filipino.” naka ngising sagot ni Maxi sa akin. Tumaas naman ang kilay ko sa sinabi niya. “Bakit parang may dugong pinoy lahat ang na hi-hire mo?” “Para hindi tayo mahirapan, malay mo dito kana rin makapag asawa? Kalimutan mo na ‘yang si Lorenzo!” Napangiwi ako sa sinabi niya. Napahawak ako bigla sa tiyan ko nang bigla kong maramdaman ang pag sipa ng anak ko sa tiyan ko.

My eyes were roaming, searching for a way out of Luigi’s disgusting grip. At doon, sa pinaka-exclusive na VIP booth, nakita ko na agad ang target ko. A man who looked like he owned the entire world, sipping whiskey while girls swarmed around him. Saint King Villarreal. Hindi ko alam kung bakit, pero ang aura niya ay parang magnet na humihila sa akin. I didn't care who he was, ang alam ko lang, Villarreal ang dala niyang pangalan. At sapat na 'yon para mawasak ang plano nina Tita Victoria. Isang maling galaw ko lang, siguradong sasabog ang lahat. Pero keri lang. I’d rather burn with a Villarreal than rot with a Monteclaro diba nga?

Sagot ko sa kanya. Si Santiago de Vera ang mag-uutos na gumamit ng bato sa lahat ng gagawin nilang constructions sa Manila because of the Great Fire of Manila noong 1583! I knew it! Buti pa kay Joanna may natutunan ako kaysa naman sa prof ko na namamahiya.