Virgilio Enriquez Novels & Stories

“What a coincidence, Mr. Villalobos!” Pilit lang ang naging ngiti sa kanila ni Nicolas. Muli silang iniinvite ni Rico na sa kanila na sumabay, ngunit mariing tinanggihan iyon ni Nicolas na nag-iwas na sa kanila ng tingin. Doon pa lang naalala ni Nicolas kung sino ang isang lalaki na kasama ng kanilang grupo. Si Zachary Bianchi Doherty, pamangkin ng Governor ng Benguet na si Giovanni Bianchi.

River's POV NAGMAMANEHO ako papuntang San Felicidad kasama ang mga kapatid kong sila Efraim, Irvin, Grant, at ang bunsong si Amir. We need to go in San Felicidad sa utos ni Dad para dumalo sa fiesta na ginaganap roon. My Dad's brother Vicente Steffano is a Governor in that province. Ayaw man naming magpunta ay napilit pa rin kami ni Dad dahil hindi siya makaka-attend sa fiesta ng San Felicidad. He has a lot of business trips lately kasama si Mom kaya wala na kaming nagawa kundi ang sundin ang pabor nila.

Himala nga at sumama si Castillo na masungit at si Valderama na bugnutin dagdagan pa ni Sarmiento na mukhang napilitan lang dahil andito ang kambal niyang maingay. "Siguro binabantayan mo yung kinakapatid mo noh? Uyyyyyy si Montenegro pumapag-ibig." muli niya akong tinapunan ng mani sa mukha. Bwesit! Napaka dugyot ni gago. Dumikit pa ata ang balat ng mani sa mukha ko. "The fuck?! Pumapag-what Brute?" ang chismosong si Villegas na lumipat pa talaga ng pwesto para lang makipagchismisisan kay Guerrero.

seryosong sabi niya sa akin na ikinataas bababa ng dibdib ko. "Si godfather Mr. Enzo Leandro Torricelli na pinakasalan si Lily Beth La Costi na taga Madrid. Si godfather Mr. Arcaza Torricelli na siyang ama ng inyong asawa ay pinakasalan si Dianna Laventi na taga espanya. At ang asawa niyo pong si godfather Mr. Zackary Vandamth Torricelli na pinakasalan kayo na isa lamang hamak na taga pilipinas," mahabang sabi niya na halos ipinagdiinan ang salitang 'hamak na taga pilipinas.'

She nodded and get back to washing the dishes. "I've been working here for almost 20 years," saad nito kaya hindi ko maiwasang mamangha. "Mabait ang mga Villegas kaya ako umabot ng ganito katagal sa kanila. Maayos ang pa sweldo nila at mabit at makatao nila kaming itrato," pag kukuwento nito kaya tahimik lang akong nakikinig. "Villegas is one of the richest people in our country, alam mo naman siguro 'yun?"

*** Riel Alcantara Valderama: Young CEO and Billionaire Making a Mark Published by Business Insider PH At 27, Riel Alcantara Valderama is one of the Philippines' youngest billionaires. As the CEO of the Alcantara-Valderama Group, a diversified conglomerate with interests in real estate, technology, and hospitality, he has built his empire through sharp business strategies and innovation. Known for his disciplined leadership, Riel's approach has earned him respect across industries.

“Joaquín Álvaro Molina Verdaguer, Miss Casias. May diin ang ‘-kin’ sa dulo. Jo-a-quín. He’s the CEO of AVTech Cyber Solutions Philippines, and soon-to-be President of Verdaguer Group of Companies.”

Nagising na lamang sa paulit-ulit na pagtawag sa kanya ni Enrique. Sumandal sa kanyang upuan si Enrico.Nagulohan lamang ang kanyang kausap dahil nakangiti siya pero parang hindi. “E, remember the girl I talked to you about last summer?” panimula ni Enrico. “Who? The mystery girl from the Villa? Iyong sinabi mong hahanapin mo pagbalik mo galing Singap—” Kusang pinutol ni Enrique ang kanyang sinasabi nang mayroon siyang mapagtanto. Enrico looked at his brother knowingly and said, “her name is Lorryce Cologne Manansala Rivera.”

Tumango naman siya sa akin at nag simula na kami sa pagkain. “So.. you don’t have any plans on going back to spain?” panimula ko sa kanya. “Yes, I have long term plans here in the philippines,” “What made you stay here? As far as I know you are not very fond of this place, Elias,” He looked at me with so much intensity, sobrang bigat ng titig niya. “You,” “Huh? Me? Why?” natatawa pang sagot ko sa kanya. Bahagya siyang ngumuso sa akin. “Ikaw ang pinuntahan ko rito, Carielle,”

My eyes were roaming, searching for a way out of Luigi’s disgusting grip. At doon, sa pinaka-exclusive na VIP booth, nakita ko na agad ang target ko. A man who looked like he owned the entire world, sipping whiskey while girls swarmed around him. Saint King Villarreal. Hindi ko alam kung bakit, pero ang aura niya ay parang magnet na humihila sa akin. I didn't care who he was, ang alam ko lang, Villarreal ang dala niyang pangalan. At sapat na 'yon para mawasak ang plano nina Tita Victoria. Isang maling galaw ko lang, siguradong sasabog ang lahat. Pero keri lang. I’d rather burn with a Villarreal than rot with a Monteclaro diba nga?