Vodka Antonov Novels & Stories

sagot niya. Parang disappointed yung waiter pero tumango siya. “Of course, I’ll be back to take your food orders.” Nung umalis siya, tumingin sa’kin si Maya. “Sorry, hindi kasi talaga ako nagwi-wine.” Interesting. At that bar where Anton met Maria Ysabel, he said she was drinking whiskey. Confidently. “You don’t have to apologize. Water is fine,” I paused. “Though at that bar a week ago, you were drinking whiskey, weren’t you?”

she uttered to herself. Kinuha ni William ang baso niyang may alak at saka ininom iyon. Napangiwi siya ng malasahan niya ang mapait na lasa nito. "I hate malört," komento niya at saka ibinaba ang baso. "Wala bang bibili ng rum o whiskey sa inyo?" "I ordered vodka right here," Javion uttered at saka itinuro ang isang bote ng vodka malapit sa kaniya. "The Polmos Spirytus Rektyfikowany."

Binigyan ni Kant ng baso si Zael na may lamang alak. “Ikaw Carry umiinom ka ba?” Tanong ni Anton. “Oo naman, matibay kaya ako pagdating sa inuman. Lalo na kapag whiskey ang iniinom." Natigilan naman si Zael ng marinig ang sinabi ng asawa na ikinatawa naman ni Kant. Umakto siya ng normal na walang nangyari sa pagitan nila ni Katya dahil ayaw niyang masira ang gabing ito.

Napakaganda ng mga inumin. Ngunit alam ng lahat na napakalakas ng tama ng mga iyon. "Sir Anton!" "Papapatayin mo ba kami?" "Kapag uminom kami niyan, baka tatlong araw kaming hindi magising!" Dahil nag-aral na rin si Anton tungkol sa iba't ibang alak nitong mga nakaraang araw, alam niyang napakalakas ng epekto ng mga cocktail na iyon.

Kaagad naman siyang bumalik sa loob ng mini bar at hinanap sa cabinet ‘yung wine na sinasabi niyang malakas daw ang tama kahit na half ng wine glass lang ang inumin. “This one is a bit strong.” sabi ni kuya Anton at itinutok pa kay Bianca. Samantalang ako ay tutok na tutok kay kuya Anton mula sa pagbuhos ng wine sa baso ni Bianca hanggang sa sabay nilang paglagok nito. Hinihintay ko na sabihin ni Bianca na nahihilo na siya ngunit hindi ito nagsalita at kaagad ng tumayo pagkatapos niyang inumin ng straight ang kanya.

Pagbukas niya ng gate, saglit siyang napahinto. Si Anton ay naroon, nakasuot din ng pang-jogging, earphones sa leeg, at hawak ang bote ng tubig. Tila nagulat din ito nang makita siya, ngunit agad ring binawi ang reaksyon, nagpakawala ng mahinang ngiti. “Maaga ka ah,” sabi ni Anton, kalmado ang boses, pero may bahid ng pag-aalangan. “Magjo-jogging ka rin?”

Walang natirang buhay sa bodega, lalo na sa van na pinasabog nina Giovanni. “Anton,” sambit niya sa pangalan ng pinuno ng sindikato kung saan nabibilang ang ilang lalaking sa warehouse. “Son of a b-tch!” Kilala niya si Anton. Minsan niya na itong naka-transakyon. They are on the same wavelength when it comes to rudeness and arrogance.

agad niyang paliwanag. “"Don’t worry about her. I can take care of her," I snapped. "Do you really think I’d hurt her? Maybe I could hurt her in bed—but not because of violence.” Agad na tumaas ang kilay niya sa bulgar kong sinabi. He hid his smirk as he sip on his glass. Natigilan kami sa pag-uusap nang marinig naming may papalapit sa amin. Anton was walking near us. He is a Brigadier General in the Philippine Air Force. He swiftly sat next to Matteo and immediately poured himself some whiskey.