Voyage Tagalog Novels & Stories

Kabanata 56 Real Tanghali na nang dumaong ang sinasakyan naming yate sa Isla. Maluwang ang naging pag ngiti ko pagkat sinalubong kami ng ilang naka-unipormadong lalaki. May ilan pa ngang sinabitan kami ng mga bulaklak sa leeg na tiyak na gawa nila. "Welcome to Isla Verde!" Malugod nilang pagtanggap sa amin.

“AYOS KA LANG BA?” Tanong sa akin ni Lailani—kaibigan at kasama ko sa trabaho. Ito ang unang naging close ko nang mag-umpisa akong magtrabaho bilang secretary ng boss ng VZ Cruise Line. One of the most famous Cruise Ship in the Philippines that also ships to other countries.

FLAME MORJIANA LAVISTRE - DELA VEGA TULAD NG NAPAG usapan nag barko kami pabalik. Ang makita ko na nag eenjoy ang mga bata sa pag sakay ng barko ay hindi na ako natatakot na baka sumuka o mahilo sila. Dahil buong biyahe ay hindi ‘yun nangyari, “Happy kayo na nag barko tayo?” Tanong ko sa mga bata habang pauwi kami.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Nagulat siya sa ginawa ko kaya naman tinawanan siya niyong tatlo. “May girlfriend si Bavi. Nasa Italy. Bavi treats me as his younger sister dahil sa kapatid niyang namayapa na. May pagkakapareho raw kami at naaalala niya ang kapatid niya dahil sa akin. Naging kaibigan ko si Bavi noong essay competition. He was there dahil isa siya sa nagbabantay sa loob. Buong dalawang oras na pagsusulat ko ay umiiyak ako dahil nagi-guilty ako sa nangyari sa iyo, and he was there to comfort me. Narito lang siya sa Pilipinas dahil sa Lola niya pero dahil namatay na rin ang Lola niya rito, babalik na siya sa Italy at mamaya na ang flight niya. Iyon lang iyon, Byeongyun. Okay na?” mahabang litanya ko ngunit hin

Bakit kaya umiyak iyon? Nang mapagod kami maglakad ay umupo na lang kami malapit sa may pangpang. "Ang ganda dito, 'no?" Napatawa ako. "Oo. Kasasabi mo lang kanina." Ngumiti lang siya at humarap muli sa karagatan. "Ang hirap siguro nang pakiramdam noong lolo kanina, 'no? Parang ni-minsan... 'di pa niya nakita ang mundo."

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.

Tumango lang siya nang sobrang rahan bago niya tuunan ng pansin ang mala-monopad niyang hawak. "Ako pala si Cali. Cali Vergara. It's nice meeting you!" pagpapakilala ng babaeng tumulong sa 'kin. Mukha siyang cute. Mahaba ang mala-dark blue niyang buhok na naka-ponytail.

Chapter 193 Pagbaba namin ng eroplano, agad kaming sinalubong ng aming driver na naka-assign para sa amin sa France. Isang maaliwalas na umaga, at habang lumalapit siya, binati niya kami sa wikang Pranses. "Bienvenue en France! J'espère que vous avez fait bon voyage," bati ng driver na may malawak na ngiti.

Mukhang papunta ito sa main road. “Drake, hindi ito ang daan papunta sa bahay nyo.” “I know.” ani Drake. Kinabahan ako sa sinabi nito. Hindi kaya… “Drake saan tayo pupunta?” kinakabahan kong tanong. “I told you this morning na babalik tayo ng Manila ngayon. Which part of that you didn’t understand?” kampante lang itong nagd-drive. “Pero sabi saken ni mommy Agatha bukas pa kami…”