Voyage Tagalog Novels & Stories

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Chapter 19 Nakaangkla lamang ang mga braso ni Lily sa akin buong biyahe namin papunta sa bahay bakasyunan kung saan kami magbabakasyon ni Lily. We’re currently in the beautiful island of Coron Palawan. Napakaganda ng mga tanawin dito, nagliliparang ibon na hile-hilera sa langit. Maligamgam na simoy ng hapon, at maalat na amoy ng dagat.

--- Vanna's POV Hindi nagtagal ay nakita na namin ang connecting route, dala na namin ang mga susuoting gamit, halos takipsilim na sa oras na iyon, kaya hindi na kami nahirapan sa pagbihis sa may speedboat, ilang metro ang pinag-anklahan namin bago pumunta sa entrance way ng malaking barko. Suot na namin ang mamahaling damit at suit, 'mardi gras' ang konsepto ng cruise festival na 'yon kaya naman, nakasuot rin kami ng maskara. Inaayon namin ang pagkakataon at masaya kaming hindi kami nabigo sa plano. It's nearly fifty percent of our plan, pasasaan din at makakaalis na rin kami sa boundary ng pilipinas.

dagdag pa niya. Nalaman ko na ang New World ay ang mga lugar kung saan naninirahan ang iba’t ibang uri ng nilalang. Kasama roon ang lugar na pinanggalingan ko—ang Vampire City. Ang Vampire City ay isang malaking isla sa New World at tila iyon daigdig nilang sarili. Naipaliwanag na ‘yon sa ‘kin noong unang buwan ko rito. Kaya raw may mga lagusan at parang nasa ibang daigdig ang Vampire City dahil iyon ay nasa New World na tinatawag. Ayon sa paliwanag sa ‘kin ang daigdig daw ay nahahati sa gitna at mayroong harang na naghihiwalay sa New World at dito sa daigdig na tinutungtungan namin.

With breath paused in my lungs, and salty wind whipping my hair, lakas loob kong hinakbang ang mga paa ko sa masutlang buhangin at tinanaw ang nag-aagaw na liwanag at dilim. The golden orbs rose up from the horizon, spreading its magnificent rays of lights everywhere. Mula dito ay tanaw ko ang malalakas na alon na tila nag-aanyayang lumangoy ako. Maging ang mga puno ay bumati sa pagdating namin. "Welcome to Saavedra Resort!"

paniniguro niyang sabi at sa huling pagkakataon ay muli niya akong hinalikan nang mariin bago tuluyang binitawan ang aking mga kamay at sumakay sa eroplano. Bago tuluyang isara ang pinto ng eroplano ay nilingon niya ako saka niya ako binigyan ng isang matamis na ngiti hanggang sa hindi ko na ito makita at lumipad na papalayo ang eroplanong sinasaktan nila. Habang patuloy na pinagmamasdan ang eroplano na unti-unting nawawala sa aking paningin ay tuluyan ng nadurog ang aking puso. Kumawala na ang mga luha sa aking mga mata na pilit kong pinipigilan. Sobrang sakit na nakikita kong nawawala siya sa aking paningin kaya tumalikod na ako at nagsimula na maglakad paalis ng kampo. Ngunit isang malaka

in short swimsuit is life pala kamo "flex lang ng body. teka baka nag reply na si kalix sa message ko. agad ko namang kinuha ang phone ko at tinignan kung nag reply na ito at laking ngiti ko naman ng makitang nag reply na ito sa message ko (kalix reply to your message) (Masaya kung makakasama mona ang step dad mo, mag iingat ka palage eunice.) "pagkatapos kung mabasa ang reply nito agad naman nakung umahon pero nung kukunin kona yung tuwalya ko. nakita ko itong kagat kagat ng isang aso papalayo.

pilit na ngiti ni Mia, bagama't ang gusto niyang gawin ay umiyak. Hinawakan niya nang mahigpit ang kamay ni Gabby. Ang bawat segundo ay mahalaga. Alam niyang anumang oras ay pwedeng dumating ang mga tauhan ni Gabriel. Naglakad sila papunta sa Passenger Terminal. Ang plano ni Mia ay bumili ng ticket at sumakay agad sa pinakaunang RORO (Roll-on/Roll-off) vessel na paalis papuntang Visayas.

“Para kay Papa… kahit gaano kasakit. Sa labas, lalong lumalakas ang ugong ng mga sasakyan,senyales ng pagdating ng mafia. Habang nag-aayos pa si Laura sa harap ng salamin, dumating si Isabel na may dalang baso ng tubig. Nakangiti itong iniabot ang isang maliit na kapsula. “Inumin mo ’to, para mas gumaan pakiramdam mo ngayong gabi,” sabi niya, malumanay ang tinig.

This time, nakinig ako sa mga bawat salita niya at hindi na inalintana ang mga kamay niyang nasa bewang ko dahil baka nga mahulog kami at kasalanan ko pang magkasugat yung makinis niyang balat. Nang magawa ko lahat ng inutos niya ay nakikita ko kung paano ko na nagagawa ng maayos ito. Nagawa ko pa ngang ipatakbo ito, pareho kaming natutuwa sa nangyayari at nakarating pa nga kami sa tabing dagat. We are both riding a horse with a big smile on our faces, took a glance on the sea and see how endless it is.