My Happy Marriage Manga Novels & Stories

bulong niya bago niya dinampian ng marahang halik ang buhok ko. Love and marriage wasn't about happiness all the time. It's about how long can you stay in your place when the storm was hitting you hard. It not all about how happy your family is. It's about how you pass and surpass all those problem and misunderstanding. Family will let you ready and mold you inside for you to be ready outside. And here I am. I will going to try and fix everything.

PROLOGUE Habang tinitingnan ko ang repleksyon ko sa salamin ay hindi pa rin ako makapaniwala na nangyayari na ang araw na ito. Ang araw na pareho naming pinapangarap ni Richard, ang araw ng aming kasal. Pagkatapos ng sorpresang proposal niya sa akin noong isang buwan sa beach resort na pag aari niya naman pala ay mabilisan naming inasikaso ang mga kakailanganin sa kasal. Dahil na rin sa tulong ng mga taong nagmamahal sa aming dalawa ay hindi kami nahirapan na mag asikaso, mas lalo pa ngang napadali ang trabaho dahil ang lahat ay nagtulong tulong.

Despite the ugly coincidences, I couldn't be happier for Ciara to finally marry the first person to ever treat her like how she deserves to be treated. Lahat kami naghiyawan nang tumigil ang sasakyan, at nang lumabas una si Niko para alalayan ang kaniyang asawa. When she got out of the car, I immediately saw the biggest smile. I knew she was happy, and I knew what she had gone through just to get this happiness. Suddenly, I felt myself tearing up again, watching her cling onto her husband's arm as they walked closer to us. Yumuko ako para ipahid ang likod ng kamay sa mga mata at nang inangat ko muli ang ulo ko ay natagpo ko si Shan.

"No. Alam kong kailangan mo ng pera at kailangan ko rin ng mapapangasawa. Don't worry, it's a contract marriage only. I'll marry you not because I love you, but because I need you to forget." Seryosong sabi ko. Hindi siya umimik. Tiningnan niya lang ako sa mga mata ko. "I promise, tutulungan kita sa lahat ng problema mo. Sa bahay, sa mga utang ng Dad mo." Muling sabi ko. "I'll think of it, Wade. Just me give some time."

“Okay, mag-ingat kayo!” Lia had been doing quite well these past two years. She was radiant and healthy, a little plumper than before, but looked much healthier. Ibang-iba ang aura niya. Marahil ay dahil sa busog ito ng pagmamahal ng mag-aama niya kahit may panaka-nakang stress. A good marriage is a source of happiness, radiating joy from within. Ika nga, lalo na kung nasa tamang lalaki at asawa ka. “Tch, kailan mo planong sabihin sa akin na narito ka na pala sa bansa?!”

Napatingala siya sa akin and I slightly smiled. "You wanna ask me now?" I asked. Napakurap siya bago lumiwanag mukha niya. "Totoo?" I nodded and giggled. "I have to admit how my heart flattered when you told me to get married in there." "Damn! Kaia! You're making me the happiest man on Earth!" Bigla siyang lumuhod at may inilabas na singsing. "Kaia Dorchner, my love, the only woman for me, will you marry me?"

tanong n'ya dito habang magkasalubong ang dalawang kilay. "Realization of how happy we are to have a family like this. I'm so happy and contented with our life right now. Although may kaonting gulo pari since you're still a mafia but it's more okay now than before. We're so happy, Anthony. We're so happy, daddy." napangiti si Anthony sa asawa n'ya.

Mukhang naging close tuloy ako sa kaibigan ng asawa ko. Napatingin ako kay Ethan, at nakita ko ang isang bahagyang ngiti sa kanyang mukha. "Tayong dalawa na, asawa ko," sabi niya. Alam ko na ang mga ngiti niya ay hindi totoo, at kapansin-pansin rin sa lalaking ito ang malakas na karisma, na kahit sa boses pa lang ay maaakit ka, pero ako iba.

I handed the mike to Happy and walk to the couple in front of me for a hug. “I love you, Levy”. Nakangiting sabi ni Yuhan. “I’m sorry, sir but you’re already married. Too late!”. Pagbibiro ko. “What’s with you today doc!”. Happy exclaimed while the audience laugh. “I’m happy”. I whisper to the couple and they give me another hug. “We’re glad”. Chimuel reply.

Hindi sinasadya niyang niluwagan ang tali ng kurbata at tumingin sa harap—at doon siya natigilan. Ilang hakbang lang ang layo, at nakita niyang mahigpit na yakap ni Hiraya, ang isang lalaki. Matangkad at makisig ang lalaki, may malamig pero kahanga-hangang aura. Sa sandaling iyon, yumuko ito at dahan-dahang hinalikan ang tuktok ng ulo ni Hiraya. At kitang-kita rin niya ang matingkad na pula na hawak-hawak nila—ang kanilang marriage certificate.