Wala Akong Pera Mga Nobela at Kwento

Kinapa niya ang pantalon niya at wala siyang maski barya doon para mabili ang pancake na 'yun. Napabuntong hininga siya ngayon at kinuha niya ang phone niya at tinawagan niya ang mga kaibigan niya. 'Wala akong pera ngayon, pahiram ng pera.' Hindi naman naniniwala ang mga kaibigan ni Lucien at akala nila na nagjo-joke lang ito ngayon. 'Ikaw, Lucien, walang pera? Napakaimposible naman ang bagay na 'yun.'

tanong niya. Napangisi ako at kinuha ang cheke mula sa bag ko, “Of course not, tatalbog ang check na ito, dahil walang pera itong account na ginamit ko, kahit saan banko ay walang magbibigay ng pera sa kanila,” sabi ko, Napapahagikgik si Jamilla, “Gaga ka talaga, Janella… papaasahin mo lang pala si Noel o Tony sa pera?”

pagdidemand nito sa akin. Natutop ko ang bibig ko dahil sa sinabi ng kausap ko. Limang daang libo?! Wala akong ganyang kalaking pera! “Wala po kaming pera! Maawa naman po kayo! Mahirap lang po kami!” nag-unahan na sa pagtulo ang mga luha sa mata ko. “Hindi ko na problema ‘yon! Maghanap ka ng pera at dalhin mo bukas ng gabi sa itetext kong address sa’yo!”

“Oo, may malasakit din. Pero meron paring mababayaran.” Wala ba akong pera? Nakakahiya naman na namomroblema siya dahil sa akin. Do I have work before? Kung meron, wala ba akong ipon? Marami pang tinawagan si Patricia, puro nanghihingi ng tulong para sa ibabayad sa hospital. Hiyang hiya ako sa sarili. Kung kaya ko lang ibalik ang mga nawalang alaala ay ginawa ko na para lang makaisip kung paano makakapagbigay ng pera. Ngayon kasi, wala na nga akong maibigay, wala pa akong maalala. I’m like a new born kid who relies on his parents to survive.

Paano mo ako bibigyan ng pera? “Idagdag ako sa W******p at ipadala sa akin ang mga detalye ng iyong bank account. Ililipat ko na sa'yo." Si Christian ay walang anumang pera sa kamay, at ang lalaki ay handa lamang na humiwalay sa tatlong daang dolyar. Sa mga araw na ito, ang mga bata ay may mataas na presyo.

Wika ko at bumangon saka inayos ang higaan "Anong pera? May pera ka naman kaya yan na ang gamitin ko, kailangan ko pa ito dahil ang dami kong gastusin mula sa pagpapa renovate." Aniya habang pinapaypayan ang sarili "P-po? Wala na po akong pera." Totoo iyon. Wala na talagang natita sa'kin dahil lahat naman ng bayad sakin e sakanya napupunta, isang libo lang naman ang nakukuha ko roon.

Walang masabi si Selena at tinitigan nang masama ang kanyang ina. "Haha, sinong hindi gusto ang pera? Mamatahin tayo kung wala tayong pera, hindi tayo makakabili ng karne kung wala tayong pera, magpupulot ka pa rin ng basura kagaya dati kung wala tayong pera. Hindi magkakaroon ng pera si Kylie para makapag-aral sa isang ordinaryong kindergarten, lalo na sa kindergarten na pinapasukan niya ngayon!

Nao-offend kapag tinatanggihan ang alok nilang may kinalaman sa pera. "Hayaan mo na kung maubos ang aking pera dahil manghihingi na lamang tayo sa asawa mo," maluwag ang pagkakangiti na sagot niya sa akin. Napailing na lamang ako at hindi na muling kumuntra pa. "Mag-meryenda muna tayo, Alexa. Medyo nagutom ako sa pag-iikot natin."

"Kanina iyon. Ngayon, walang-wala na ako." Bukod na lang sa perang itinabi niya sa bangko na hindi alam ng ina niya, wala na talaga siyang pera. Mabuti pala at naisip niyang gumawa ng bank account na walang nakakaalam bukod sa kanya. Kung hindi, hindi niya alam kung saan pupulutin ngayon. Pero hindi niya naman pupwedeng iasa ang buhay sa naitabing pera, 'di ba? Mauubos din iyon kaya kailangan niyang maghanap ng pagkakakitaan.

Siguradong makakaipon rin ako ng sapat, para makuha sila sa puder ng walang kwenta naming nanay. “Yes, pumapayag na ‘ko sa alok mo. But I have my condition too,” sagot ko. “Good, for your condition let’s talk about it now. What is it?” “Kahit malaking pera na ang inialok mo, kiss if needed lang ang kasama don.wala ka ng ibang pwedeng gawin sa akin.” “What!?” he exclaimed on the other line. “Unless you’ll pay me,” sabi ko naman.