Wala Akong Pera Mga Nobela at Kwento

Wala namang maidudulot na mabuti ang pag susugal! "YAN DIN ANG SINABI MO NONG NAKARAANG LINGGO AT SAKA WALA KA TALAGANG PERA KASE WALA KA NAMANG TRABAHO!! EWAN KO NGA BA KUNG ANONG NAKAIN KO AT NAG PAUTANG AKO SAYO NG PERA!!"

Hindi lang basta pera kun'di malaking halaga ng pera! Malaki ang magagastos para sa operasyon ng Mama ko, at ni singkong bulag ay wala ako ngayon. Nagmamakaawa na nga rin ang isang daan sa wallet ko, bukod sa nanginginig na, ayaw pa yatang pahugot sa pitaka.

turan ko sakanya. “Naku, anak wag na. Baka naman wala ka ng pera nyan..” nag-aalala niyang sabi. Tsk! Kung alam mo lang Ma, marami akong pera! Pero tiyak na mag uulirat si Mama at magdududa kapag nalaman niyang higit pa sa tatlong Milyon ang pera ko.

sabi ng matangkad sa kanila. Napapikit ako sa inis. ”Bayad mo ang hinihingi ko! Wala akong pang-abono para rito,” diin na sabi ko. “Ayon! Ayon ang sabihin mo wala kang pangbayad. Ang lakas mong magyabang pero wala ka namang pera,” nakangiwing sabi n’ya. Naglabas s’ya ng pera sa wallet n’ya. ”Magkano nga ulit?” may pang-aasar na tanong n’ya.

"Oo ako nga, pero dahil sa nangyari kahapon, wag muna ituloy, at meron ako asikasuhin, wag ka mag alaala bibigyan kita pera, pang grocery nyo ngayun araw." "Kahit wag mo na ako bigyan, dahil hindi mo kame obligasyon, salamat na lang." "Bibigyan pa rin kita sa ayaw at gusto mo, wala k pera diba, bat ayaw tanggapin." "paano malaman wala ako pera.? Sa bagay alam mo pala ng lahat sa akin, wala na ako sikreto diba dahil lahat inalam mo." "Wala ka magagawa gusto ko eh! Kaya bilisan mo na dyan, maaga ang appointment ko ngayun araw."

“Eh, paano kung wala na tayong pera?” Gusto kong matawa sa sinabi niya pero hindi ko magawa. Walang pera pero kakarating lang kahapong ng in-order niyang limited edition bag mula sa isang sikat na brand. Iyon ba ang walang pera?! Kahit pansin ko nga na medyo namomoblema si Tita Barbara sa gastusin nitong mga nakaraang araw hindi ko pa rin gustong maniwala sa kanila dahil kaya naman sanang magtipid pero maluho silang mag-ina.

Kahit naman magpaalam ako dito ay hindi ako nito papansinin kaya nasawa na ako. Isang daan na lang ang pera ko. May sampong araw pa bago ang sweldo ko. Raraket na lang ako mamaya para magkapera. Magbabayad pa ako ng bill sa kuryente. Almost two thousand din iyon, hindi gaya ng tubig na babayaran ni ikay na na wala pang limang daan. Magulang din ang ina ko pero hindi naman ako pwedeng magreklamo kundi tatalakan lang ako nito.

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

napapa-iling na lang ako ng ulo sa aking isipan dahil pera ang pinag-uusapan nila. “Fuck dude-" “Just do it Montenegro-" “Fuck dude-right now? May utang bang binabayaran agad? Ayaw mo bang patulugin ko muna ang utang bago mo ako singilin? Kanina lang ako humiram sa'yo ah, wala pang 24 oras, shit I'm broke." mura ulit na kung sino man. Mabuti pa sila dahil isang sabi lang na pera ay easy lang sa kanila at agad nasa harapan nila. Sa isang katulad ko ay sobrang hirap na hanapin at pagkasyahin ang limang daan lalo at sobrang mahal na ng bilihin ngayon.

Mas lalo akong napaiyak, mabuti na lang talaga dahil umuwi na ang mga ka-trabaho ko dahil nakakahiya kung may makakita sa akin ng ganito ngayon. "Nagsasabi po ako ng totoo, Aling Perla. Walang-wala talaga ako ngayon. . . Alam kong mahihirapan kang maintindihan ako pero nangangako akong magbabayad ako ng utang ko," pagmamakaawa ko. "Sarili ko na lang po ang maasahan ko, wala na akong pamilya. Sana ay bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon dahil hinding-hindi ko tatakbuhan ang utang ko sa'yo." "Just pay off your debt."