روايات وقصص ضمن Wala Akong Pera

“Subukan kong makasama, pero hindi ko maipapangako.” “Kung wala ka talagang pera, pwede naman kitang ilibre. Wala ka nang iisipin pang iba. Basta sumama ka lang sa amin.” “Hindi mo naman na kailangan gawin ‘yan dahil hindi naman ako kakain. Bago na lang ako umalis ng bahay namin ay kakain na ako para hindi ako magutom kasama kayo. Hindi naman masama kung gagala akong walang pera hindi ba? Hindi naman kailangan may pera.” Biglang napatungo si Hezekiah at tumingin sa pintuan ng classroom namin at doon na dumating ang aming guro.

tanong nito sa kanya. He slowly nods his head and said, "Opo. Hindi ko po nakuha pa ang pera. Wala na po ito ng balikan ko kanina. May nakakuha na pong iba ng pera kaya wala na po akong habol pa doon. Hindi ko naman mababawi pa ito sapagkat hindi ko naman alam kung sino ang nakakuha ng perang 'yon. Wala na po talaga ito. Nawala na lang ng bigla ang lahat."

iyak niya. Hindi niya rin kayang isakripisyo si Weiss kung hindi siya nangangailangan ng malaking halaga ng pera. Sa huli ay parang nakumbinsi na si Aiha na pera ang nagpapatakbo sa buhay ng tao sa mundong ibabaw. It feels like money could really buy everything. "B-Bakit ba kasi wala akong pera? B-Bakit hindi ako mayaman?" tanong niya sa sarili niya.

Kahit isa siyang money printing machine, hindi niya kayang makipagsabayan sa bilis nito. "Fine, babayaran kita ng isang milyon tatlong daang libo," malinaw na sabi ni James. Natigilan ang pinuno sa madaling pagsang-ayon dito ni James. Pati si Hilda ay hindi makapaniwala habang nakatingin kay James ng hindi makapaniwala. "James, saan ka kukuha ng pera?" Alam ni Hilda na walang paraan na magkakaroon ng ganoong kalaking pera si James dahil kalalabas lang niya sa kulungan at wala man lang trabaho. Nang marinig ng pinuno ang sinabi ni Hilda, sinamaan niya ng tingin si James.

“Walang halaga ang puso kung walang pera, anak. Sa mundong ito, mas pinipili ng lahat ang magdusa sa ginto kaysa sumaya sa kahirapan. Ang pagmamahal ay isang kahinaan. Ang pera at kapangyarihan at lakas na hindi matitinag. Iyan ang kailangan mong intindihin.”

Tukso ko sa kanya. " Tumahimik ka nga. Alis na alis mag-impake kana." "luh. Grabi ka naman kuya. Oo na daanan mo ako. Alam mo naman na Wala akong Pera. " "Ofcource . Bye."

"Wala akong problema kung ikasal tayo. P'wede nating gawin 'yan bukas na bukas din. Pero bago ang lahat, gusto ko lang sabihin sa'yo na wala talaga akong pera. Mahirap lang ako." Napakunot ang noo ni Kiara. Napatingin siya sa kabuuan ng lalaki. "Ha? Akala ko ba mayaman kayo? Sabi ng mga anak mo mayaman ka, may malaking bahay, maraming sasakyan at maraming laruan?"

“Ganyan ka ba magsalita sa sarili mong ina? Napaka walanghiya mong bata ka! Lumalaki na ang sungay mo, ha. Kung umasta ka kala mo kung sino ka na—” “Ma, kung may sasabihin ka, sabihin mo na.” Saglit na natahimik ang kabilang linya. “Wala na akong pera. Magpadala ka.” “Pera na naman?! ‘Yun na naman ba ang dahilan kung bakit ka tumatawag? Ano ako, ATM niyo?”

Hindi magiging sapat ang pera ko na nandon para bayaran si Mahana if ever pumayag ito, idagdag pa 'yong gagastusin namin sa pagproseso nong annulment ng kasal namin. Sa aming lahat, si Rhaiven itong mapera dahil animoy nagtatae ng pera ang bank account nito or wallet. Swerte kumbaga ang isang to pagdating sa pera. Hindi naman ito 'yong unang beses na uutangan ko siya. Lahat kami kapag may problema pinansyal ay sa kanya kami kaagad tumatakbo. Hindi naman kasi madamot ang isang 'to.

Mukha namang may kaya rin sya pero nagnanakaw sya sa iba. "Psshh." kinalikot nya iyon pero bigo syang makakuha ng pera. Puro credit cards kaya iyon. "Walang pera." "Sabi ko naman kasi sa iyo na wala akong pera." akala mo kasi binibiro eh. "Bakit wala kang pera?" "Taga-Xerxes Academy ka rin alam mong cards ang ginagamit rito. Bobo." "Dapat lagi kang may dalang pera. Paano nalang kung holdapin ka? Maawa ka naman sa holdaper. Walang makukuha sayo,uuwi silang luhaan."