Wala Akong Pera Mga Nobela at Kwento

tanong ko saby lingon sa kaniya. "May pera ka ba?" tanong niya. Sa totoo niyan ay wala, kuya. Wala akong pera dahil hindi pa ako sumasahod. "Uhm... Meron naman po. Bakit ho? Wala po ba kayong pamasahe? Kulang p-"

Agad siyang kinutya ng mga tao. Kung wala kang pera, aminin mo na wala kang pera. Kung nag-aalangan kang gumastos, aminin mo na nag-aalangan ka. Bakit mong tatawaging baliw ang tao dahil lang handa silang gumastos ng ganito kalaking pera? Bakit talunan ang ugali niya?

"Isa pa, konti lang naman yon." Kaya wala na akong magawa kundi ang tumango. Aminado ako kailangan kong pera ngayon. Wala akong ipon. Saan kaya ako kukuha ng pera pambayad ngayon. Nakatulala na nakatingin lang lang sa anak kong natutulog. Hanggang kailan ba ako lulubayan ng problema? Bakit hindi man lang nababawasan?

Pagkukwento niya sa kaibigan "Pasensya kana Jia. Gustuhin ko man na tulungan ka, wala din akong pera ngayon. Nagbayad kasi ako ng ilang buwang bill namin sa kuryente at tubig kung hindi ay mapuputulan kami." "Ayos lang. Siguro maghahanap nalang ako ng iba pang trabaho. Sa ngayon kaylangan ko lang talaga ng dagdag kita."

Mas lalo akong nanlumo. Agad kong hinugot ang wallet kong halos kasinlaki na ng panyo dahil sa nipis. Binilang ko ang pera. Isang libo. Eksakto. At yun na lang ang natitira sa buong buhay ko. Kapag binayad ko iyon... Wala na akong kakainin. Wala na akong pang-bedspace. Wala na akong panghanap ng trabaho.

"Kung pakakawalan mo siya, bibigyan kita ng maraming pera hangga't gusto mo!" Mariing sinabi ni Gerald. “Hahaha. Pera? Gerald, naiisip mo ba talaga na malulutas ng pera ang lahat? May sasabihin ako sayo. Ayoko ng pera ngayon! At syempre, ikaw Gerald, ay higit pa sa pera! Ayoko ng ibang bagay kaysa sa buhay mo ngayon!"

“Pero masyado yatang maliit ang kalahating milyon na…” “Maliit? Sinasabi mong maliit na halaga ang kalahating milyon, mrs. Alacar? Ilang milyon ba ang binigay namin sa inyo noon? Kung naging wais lang kayo sa paggamit ng perang iyon ay baka napalago niyo iyon. Pero anong ginawa niyo sa pera? Ginastos niyo lang ng wala man lang naipundar? Hindi nagtrabaho ang asawa mo? Hindi ka nagtrabaho? At ano? Ang perang iyon na lang ang inaasahan niyo? Hanggang sa tuluyan iyong naubos at ngayon ay lumalapit kayo ulit sa amin para humingi ng tulong?”

“Magkano ba natalo mo?” “Sampung milyon.” “Ano?! sampung milyon?! Spade naman! hindi ba’t binalaan na kita sa sugal sugal na yan?” “Eh napasubo ako nung isang gabi eh, tinaya ko lahat ng dala kong pera.” “Wala ako ngayon, hindi ko pa nakukuha yung sweldo ko.” “Baka may kilala ka naman pwede mahiraman.”

At least wala naman akong inabala diba? Bata pa lang ambisyosa na talaga ako. Mukha nga daw akong pera sabi ng mga kaklase ko. Hindi ko naman dine-deny yun dahil mukhang pera naman talaga ako. Pero, may malaking pero tayo para diyan, take note, lahat ng perang meron ako, malaki man o maliit, pinaghihirapan ko lahat yun. Kesehodang magkandakuba ako kakabitbit ng mga kung ano-anong pwede kung e-benta basta lang ba magka pera ako. Tsaka wala namang masama sa pagiging ambisyosa diba? Nagiging masama lang yun kapag nang-aabala ka na ng iba.

Saka ko lang naalala na wala pala akong kadala-dalang pera bukod sa cellphone ko. “Hayaan mo na iha, isipin mo na lang na dinamayan na lang kita.” Saad niya pero ayaw ko namang pumayag, kung hindi niya ako pinasakay malamang may iuuwi siyang pera at pagkain para sa pamilya niya. “Pwede ko po bang makuha ng account number ng bangko niyo?”