Novel & Cerita Wala Akong Pera

"Bakit kaya mo bang bayaran? Gagamitin mo yang pera mo pambayad?" Hindi na ako nakapagsalita sa mga nasabi niya. Naisip ko nga na bayaran yung bills pero nawala sa isip ko na mas kailangan ko pala yung pera. Kailangan namin ng pera, hindi lang ako. Pero nahihiya na ako kay Allora kung palagi na lang akong nakaasa sa tulong niya. "Ako nang bahala dito, Dyosa. Wag ka nang umangal-"

Isang larawan ng lalaking mayroong malamig na emosyon. “Paano? Wala naman imposible kapag mayroon kang pera, Mikaela. You can have everything with money and power. Unfortunately, I have those things kaya naman nagawa kitang kupkupin na walang kahirap-hirap.”

“Balak ko sana mamaya.” “Sige, magpapadala ako ng pera paki abot sa kanya ha?” Umiling siya, “Hindi na, ako na.” “Pero…” Tumingin siya sa akin, “May pera ka ba? Wala ka pa kasing income sa ngayon eh.” Maingat kong sinabi iyon dahil baka ma-offend siya. ‘‘Wag kang mag-alala, may pera ako,” seryoso siya.

bakit kasi ngayon pa nagkakaproblema kung kailan wala pa akong kapera pera. May ipon naman ako sa aking piggy bank pero hindi iyon sasapat para umabot ng isang daang libo. Ni hindi pa nga nangangalahati iyon tapos puro pa barya. Paano na!? "What are doing Ms. Valenzuela? kanina pa kita tinatawag." Napaangat ako ng tingin dahil hindi ko na naramdaman at namalayan ang paglapit niya sa pweseto ko

Akala ko ba wala siyang pera? "Ganun?" 'Maniwala ka sa sinasabi ko. Ibibigay ko sa iyo ngayon. Let's meet.' Naningkit ang mga mata ko habang nakatitig sa kawalan. May kung anong hindi tama sa sitwasyong ito. Hindi basta-basta magkakaroon ng pera ang lalaking iyon, lalo na kung ganoon kalaki ang utang niya sa akin.

Di naman kasi ako natatakot na baka ninakawan nya ng pera yong wallet ko o kung ano man. Ang totoo nyan eh, nahihiya ako. Nahihiya ako kasi walang lamang pera yung wallet ko kahit peso, sobrang linis talaga nun. Akalain mo yun pumunta ako dito sa mall na walang dalang pera? Kaya nga si Ken yong manlilibre sakin. I mean, kaya nga ako nag papalibre kay hubby kasi wala akong pera guys, nakakalungkot diba? Ah, ako lang ba ang nalulungkot.

𝑆𝑎 𝑝𝑎𝑔𝑘𝑎-𝑚𝑎𝑙𝑑𝑖𝑡𝑎 𝑛'𝑦𝑎! Tinatanong n'yo yung pera na inaalok n'ya sa'kin? Hindi ko 'yun tinanggap, hindi naman ako mukhang pera at baka isipan pa n'ya na, habol ko ang pera n'ya.

Saan ako kukuha ng pera? Tinawagan ko si Angelique pero puro ring at walang sumasagot. Bigla akong nararamdam ng hiya at awa, baka may ginagawa ito. May trabaho ang tao, nakakaestorbo na ako. Pero ito lamang ang paraan na alam ko maliban sa...lumapit kay Cairo Villagracia. Marahas kong pinilig ang ulo. Ano ba itong pumapasok sa isip ko? May girlfriend ang tao tapos magmamakaawa akong humingi ng pera. Hindi pa ako ganyan sa desperada...at least not for now.

"Maaari akong mag-alok ng dagdag na pera." Nagpout si Lena, "Hindi naman sa kinakapos ako sa pera o talagang gusto ko ang pera mo." Well, talagang gusto niya ang pera na inalok niya; sobra-sobra. Isa lamang siyang ordinaryong tao, isang karaniwang tao, at ang pera ang pinakamalaking hilig niya.

Natural lang na hingian niya ito ng pera para sa gatas. "Araw-araw na lang, pera, pera! Akala mo ba bangko ako? Wala akong makina na nag-iimprenta ng pera! Kung kaya mo, ikaw na ang magtrabaho at kumita. Alam mo lang kumain at kumain, ang taba-taba mo na parang bola, at pangit ka na parang halimaw." "Akala mo ba madali para sa akin? Lahat ng bagay sa bahay, ako ang umaako, at kahit ang sweldo ko, hindi ko magawang gastusin para sa sarili ko."