Wala Pala Novels & Stories

Wala sa sariling napangiti si Mark. Very unpredectable din ang dalaga--the kind who can keep an elephant up her sleeves and you can't even detect it. Her ability to make him laugh and smile without even trying then annoy him the next second is beyond his comprehensive capability. Ngayon lang siya nakatagpo ng taong ganito. "Jackpot!" Wanda exclaimed, holding up a couple of canned beers from her bag. "Catch!" Napangiti si Mark. Bumangon siya at sinalo ang ang beer. "Thanks."

Ano bang mapapala nito sa kanya? Sa kanilang dalawa ay ito ang higit na nakakaalam na wala itong mapapala sa kanya. Ano bang panama niya rito? Ano nga lang ba siya kumpara sa isang Wolf Atlas who is one of the most successful Bachelor in business world nowadays, a powerful jerk who holds a series of positions in some top notch group of companies aside from being a freaking ruler and CEO of his own empire?

dagdag pa ni Alena. Tumawa ako nang mahina, palakas nang palakas. “Alam mo, Alena, joker ka rin talaga ano?" Biglang sumeryoso ang mukha ko. “Alam mong hinding-hindi ‘yon mangyayari." “Girl, huwag kang magsasalita ng tapos. Saka malay mo, inosente pala si Wade. Malay mo, ibang tao pala ang pumatay o nagpapatay sa papa m—”

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

patuloy ng dalaga "Ah...ganon ba? Wallet. Siguro. Kasi diba mayaman yun? Bigyan mo ng wallet baka kasi wala nang mapaglagyan ng yaman niya" tatawa-tawa namang tugon ni JM "Gagi" natatawang sagot naman ni Ayra, "pero pwede naman wallet. Napansin ko kasi na parang luma na yung wallet na gamit niya" patango-tangong aniya

"wala ho bang barya?" binuksan niya muli ang kaniyang wallet ngunit wala talaga siyang makitang barya. puro lilibuhin ang laman nito at bigay iyon lahat ni Karson. "manong wala po talaga, eh. pasensiya na po,"

“Ows?” “Nah. It's Peter Carl WakaWaka,” mahinang tawa ng lalaking caller. “Eh eh?” “Huh?” Dinig niya ang kaguluhan sa tono ng pananalita nito. “Nothing. Well, Mr. WakaWaka, you have $1 on your account.” “Damn.” “Is there anything else I can help you with, sir?” “No. I'm good. Thanks.”

"Akala ko hindi mo na pagbibigyan ang kuya mo sa tagal ng pamimilit niya, finally nandito na kayong lahat for our wedding." Natawa siya dahil may punto naman ito. Iba ang ambiance ng lugar nang libutin niya ang paningin. Hindi niya maintindihan kung bakit nakaramdam siya ng lungkot sa muling pagtapak sa Pilipinas. Nanlalaki naman ang mata ng kanyang bunso nang makita ang mga tao. May mga alaalang bumabalik sa kanya; ito ang bansang kanyang tinalikuran. Pawang panlalait sa social media at kabilaang balita ang nangyari nang umalis sila pero ngayon, wala yatang nakakakilala sa kanila dahil kahit isang sulyap, walang pumansin sa kanila.

Wala ring tanda ng liwanag sa silid ni Alexander ,kaya ipinagpalagay niyang mahimbing na rin itong natutulog gawa ng pagod sa kanilang maghapong paglilibot. Tinahak niya ang landas patungong aplaya. Habang daan ,huni ng mga panggabing kuliglig ang maririnig sa paligid. Nagpatuloy siya sa marahang paglalakad. Wala naman sigurong mangangahas na pasukin ang balwarte ng mga Zaavedra dahil pribado ito. Isa pa ,mukha namang harmless ang mga taga-baryo.

“P*ta, paano siya naglalakas-loob kung masama naman ugali niya? Maraming mga mayayamang lalaki sa labas na mas mayaman at mas malakas kaysa sa kanya, tulad ni Mr. Bale. Siya ay isang basura lang!" "Paano maikukumpara ang taong ito kay Mr. Bale? Xavia, mabuti na lang at mas maaga kang namulat sa pamamagitan ng scumbag na ito, kung hindi man, pagsisisihan mo ito kung ibigay mo ang iyong sarili sa kanya...”