Novel & Cerita Anong English Ng Pala

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

Pang a-asar ni Ping. “Ay well nat lawyer my price two every man!” Mapanindigang sabi ko. “Aym priceless! Ako ang magiging magandang ehemplo sa—” “Ate pwedeng mag tagalong walang pumipigil sa'yo.” Sabat ni Ping na mukang naririndi na sa English ko. Hindi naman sa pag ya-yabang pero may kaalaman ako sa English kahit paano. “Basta!”

Sinara ko ang bibig niya dahil baka pasukin ng insekto. “Ay wow, yun lang pala yun.” Sabi niya at nagpatuloy sa pag kain. “Tsaka alam mo naman kapag sa Pilipinas ka nakatira, ang mga palayaw karamihan inuulit o di kaya ang layo ng palayaw sa totoong pangalan. Halimbawa na lang sa kapitbahay namin noon, ang ganda ng pangalan niya, Jonalyn. Ang palayaw, tilapya. Yung isa naman, Jovit tapos kapag tinawag nila, betlôg. Asan naman ang hustisya dun?”

Pustahan pati panloob nito ay kulay green. "Talaga, miss gulay?" Hindi ko kasi alam ang pangalan niya kaya miss gulay nalang bagay kasi sa kanya. "What?!" Nanggagalaiti ang mukha nito sa inis. Ngumisi ako. "Gulay. In English vagetable, duh. Gulay hindi alam? Oh by the way..." ginaya ko ang pananalita niya na ang arte-arte. "...bagay naman sayo."

turo niya sa platitong may lamang graham pa. "That's my fud, sir eh," "Food not fud," "Bakit kasi nag-English ka, sir? Ako lang naman ito, ang maid mo. Aba, ang hirap kayang mag-English ng walang hawak na diksyonaryo," napairap pa ako sa hangin.

takang tanung niya dito. "Anu nga ba kasing tawag sa English niyan" "jackfruit po ang English ng langka ate Merna." singit ni kalo dahil nakita marahil nitong nahihirapan na Si manang merna mag isip ng tawag sa gulay na iyon.

Basic. "What? My God! What the heck? Proud na proud ka pa talaga sa english mo, huh? Magkaibigan nga kayo, 'birds of the same feather flock together!" Pinandilatan niya pa kami ng mata at ipinaypay ang kamay upang mahimasmasan siya. Bakit mali ba ang english ko? Parang tama naman ah?

That is how we call him… Vô, that is the Portuguese word for grandfather or lolo in Filipino. At iyon na nga… dalawang buwan kami sa Brazil at halos araw-araw ay mga bagong damit ang suot namin ni Paige. Mama didn’t like to do laundry. Si Mama ay prinsesa yata ng katamaran kasi lahat ayaw niya gawin. Ayaw niya magluto, ayaw niya maglaba, ayaw niya maglinis ng bahay… sarili lang niya ang inaayos niya pati kami ni Paige.

Pakiramdam ko tuloy parang ako lang ang hindi nakakakilala sa kumag na yun, kasi yung mukha ni bakla mukhang kilalang kilala niya yung mga hudas na yun. “Ma at Pa ko sa kanila.” Sagot ko dito (Ma at Pa, means malay at pakealam). “Bakit sino ba sila?” tanong ko nalang din, thought wala din naman akong plano na kilalanin pa sila at hindi ko narin hinihiling na makita pa sila, naku, panigurado mangangati ang kamay ko na sapakin ang walanghiyang lalaki nay un.

"Anna… Are you willing to runaway with me out of this chaos?” Halos malaglag ang panga ko. Hindi dahil sa alok niya, kundi dahil sa paraan ng pagsasalita niya. His English was flawless, sharp, and sophisticated, as if it were his first language. Wala na ang puntong-lalawigan na nakasanayan ko. "Lando? You... you speak English?"