We'll Meet Again Vera Lynn Lyrics Mga Nobela at Kwento

Nang marinig ng matipunong lalaki na sinabi ni Vera na gusto niyang makipagkita sa kanilang amo, agad kumunot ang noo niya at tinanong nang malamig, “Sino ka?!” Sinabi ni Vera nang walang bahala, “Sinabi ko na sayo, ako si Vera Lavor. Hindi mo kailangang magtanong ng napakaraming tanong. Alam kong mahigpit ang seguridad dito, at alam kong maraming baril ang nakatutok sa akin mula sa bawat direksyon. Nandito lang ako ngayon para bumisita, kaya kailangan mo lang ipasa ang mensahe, at natural na lalabas ang amo mo para makipagkita sa akin sa personal.”

"Hindi ka iiwasan ni Virvin kung gusto ka niya." Mas lalo siyang nanlumo sa narinig. Ngumisi si Vera at nginuso ang hawak niyang bote. "Gamitin mo na ang alas mo. Ang plan B!" Sinamaan niya ito ng tingin. "No'ng nakaraan lang tinawanan niyo pa ako, tapos ngayon susulsulan niyo ako na gamitin 'to." Magulo din talaga paminsan-minsan ang utak nito, e.

panimula nito na ikinatingin naman sa kaniya ni Lhor. Naka yuko lamang siya dahil nahihiya itong tumingin sa dalaga. "Tama. Regarding pala do'n pwede ba na pag iisipan ko muna? but i'll swear walang may mag babago saatin, we're still friends for the meantime since pag iisipan ko pa." she after saying those in Clyde.

"Good evening, Miss Morata. I'm sorry for the short notice but I have some new intelligence reports. Do you want me to send it to you or if you're free, we can talk over dinner?" I'm really not in the mood for it all. At Ialong ayaw kong lumabas para mag dinner kaya matatanggihan ko na naman siya. Kaya lang, desperada akong mawala sa isipan ko ang iniiyak ko tungkol kay Damon. Kahit iyon na lang sa dami ng mga iniisip ko. "Mr. Vera, w-we can meet? Pero puwede po bang sa condo ko na lang? I just got home and... I'm not in the mood to go out for dinner."

Tinalikuran na niya kami at tuluyan lumabas ng kwarto na ‘yon. “Talaga? Mabuti naman, at alam ko na marunong ka sumayaw. ‘Yong mga simpleng kembot mo, ay kitang-kita ko,” masiglang saad ni Lyka. Nakaramdam naman ako ng hiya, hindi ko akalain na napapansin nila ‘yon. “Simulan na natin magpraktis. Rain, Lyka, punta na kayo rito,” tawag sa amin ni Rowena. Lima lamang kami at hindi ko talaga alam kung ano gagawin.

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

Hindi na rin ako madalas tarayan ni Vera at maayos na siyang makipag-usap sa akin kaya naman mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Marami kaming ginawa sa araw na 'yon at muli rin kaming sumakay sa mga rides. Aminado ako na sobrang saya ko at nag-enjoy talaga ako sa bakasyon na 'yon. Kung pwede nga lang sana na gano'n na lang kami lagi ni Agatha ay gagawin ko kaya lang ay alam kong imposible 'yon dahil kailangan kong magtrabaho. "Magm-meet pa tayo ulit ha? Don't forget to bring Agatha para maipakilala ko siya sa maraming bata," sabi sa akin ni Vera pagkatapos ay napatingin kay Agatha.

Dahan-dahang binaba ni Veronica ang tawag. Parang alam niyang kailangan namin itong harapin nang kaming dalawa lang. Kami na lang. At ang katotohanan. Nakatingin si Cyanne sa akin na parang hindi niya ako kilala. Parang sa isang iglap, naging estranghero ako sa harap niya. May lamat na agad ang tingin niya sa akin. At ako ang may gawa noon. “Ilang araw bago mamatay si Jessica,” panimula ko, pilit pinipigil ang bigat sa dibdib ko, “may narinig ako.”

Mas naging sweet pa nga siya at mas naging maaalaga sa akin. Habang gumagawa ako ng report ko ay tumabi sa desk ko ang katrabaho ko at kaibigan na rin na si Veron. Mugto ang mata nito at halatang galing sa pag-iyak. "Ano'ng nangyari sa iyo? Umiyak ka ba?" tanong ko sa kaniya. Late rin ito pumasok ngayon. Halos kakarating lang niya. "Si Steve kasi..." panimula niya at tila naiiyak na naman siya. Mabuti na lang at may meeting mga head namin kaya hindi kami makikitang nagkukuwentuhan lang ngayon.

Pero parang pamilyar sa akin ang mga eksenang ginagawa ng dalawang nilalang na pinapanuod nila. "Damn it, Sheena! Sinasabi ko na nga ba at may kinalaman siya sa pagkawala ng mga alaala mo, Amiel!" Muli ko na namang narinig ang pagtawag ni Vera sa akin ng Amiel. Mariing akong napapikit dahil sa biglaang pagsakit ng aking ulo. Pero dahan dahan ko ulit na inimulat ang aking mga mata nang marinig ko ang galit na galit na boses ni Vera. Para akong naalimpungatan sa pagkatulog.