Weekend Getaway Quotes Mga Nobela at Kwento

tanong ng bata. ​Ngumiti ako at nilapitan sila. "Good morning. May naisip kasi akong plano para sa weekend. Simple lang. Picnic sa lakeside resort sa labas ng lungsod. Fresh air, magandang view, at ang pinakaimportante—walang office, walang stress. Kayo lang ang kasama ko."

Makikita sa bibig ni Gabe ang pagkatakam sa amoy ng mga seafoods na nanunuot sa kasuluk-sulukan ng kanyang ilong. “I like it here, Atticus. How about we come here and stay for a week every year from now on? Gawin natin vacation getaway. Reward sa ating sarili. Hindi na masama kung gagawin natin iyon di ba? Pwede natin hiramin ang chopper ni Lolo Gov. Hindi naman siguro niya iyon ipagkakait. Para masaya, minsan isama natin dito sina Brian at Ceska. Hindi ba?” Lumapad pa ang ngiti ni Atticus sa suggestion na iyon ng nobya. Pwede naman ang nais nito. Gustong-gusto niya nga ito.

Doon, Mas malaki, mas bago, pero napansin kong halos puro opisina ang nasa paligid. “Weekend traffic?” “Mababa po, sir.” Agad kong isinara ang file. “No.” Natahimik ang buong meeting. Alam nilang may dahilan ako. “A luxury spa cannot depend only on weekday office traffic.” Tumango si Kazuo. “I agree po, sir. Kailangan may buhay ang lugar kahit weekends.” “Exactly,” napapatango kong sabi.

"Thank you, Rome. I'll keep that in mind. Now, about our weekend getaway, any preferences or suggestions?" Rome's voice lightened up a bit as he replied, "How about a relaxing weekend at my villa in Tagaytay?" Rome's suggestion of a relaxing weekend at his villa in Tagaytay sounded enticing. Tagaytay was known for its beautiful scenery, cool climate, and serene atmosphere, making it the perfect place for a getaway. "You have a villa in Tagaytay? That sounds wonderful, Rome," I replied with a smile. "A weekend in Tagaytay sounds like the perfect escape. I could use some fresh air and relaxation. Let's plan for it."

Hinubad ni Dixon ang kanyang sapatos at saka ang kanyang suit jacket, habang ako naman ay nag-ayos ng mga huling bagay sa aming dresser. "Mahal," tawag niya, "paano kung magplano tayo ng isang weekend getaway? Siguro, magandang pagkakataon ito para sa ating lahat na makapag-relax at mag-bonding nang walang iniintinding trabaho," mungkahi niya sa akin. Ngumiti ako, natutuwa sa ideya. "Sounds perfect, Mahal. Siguro, magandang ideya rin na mag-research tayo ng mga lugar na puwedeng bisitahin," ngiti kong sabi.

Pero kahit naman anong mangyari, pakiramdam ko’y hindi iyon mawawala. “Look at you, having a different perspective already,” he said and chuckled like he remembered something.“What if I just… you know… take you away from here for just a while? You know, like a vacation or something?” he asked. “What for?” I asked in curiosity. “You know… for you to rest?” he asked. “It has been a tiring week for you, Paris. One more fucking headache at hindi ko na alam kung anong gagawin. Why don’t you stay at one of our beach houses or wherever you wanted?”

Habang nagpatuloy ang gabi, naging mas maliwanag ang isa pang bagay: ang buhay ay hindi kailanman perpekto, ngunit sa mga ganitong sandali, ramdam na ramdam ang pagiging kumpleto. Habang tuloy-tuloy ang kasiyahan, biglang nagmungkahi si Janith. "Alam niyo, parang ang saya kung mag-outing tayo lahat. Bakit hindi natin subukan pumunta sa beach resort namin? Panahon na rin para makapag-relax ang lahat," nakangiti niyang sabi. Napatingin kaming lahat sa kanya, sabay sabing, "Ang ganda ng ideya mo, Janith!"

"Wala pa akong naiisip actually. Ikaw, may idea ka ba?" "Ano bang gusto mo, beach, hike, staycation, gala lang sa city?" "Hmm, matagal na akong hindi nakakapag-beach parang masaya kaso madaming tao." "You want somewhere with less people or private?" "May gano'n ba? I mean, yea, meron pero for sure mahal." "Ako na ang bahala. Just pack your things tapos susunduin kita sa bahay mo. We'll fly Friday night."

"Hindi eksakto kung ano ang naisip ko noong naisip ko ang ideya ni Luke Anderson ng isang weekend ang layo." Isang maliit, halos nakaka-deprecate na tawa ang ibinigay niya. "Maniwala ka man o hindi, hindi ako palaging tungkol sa mga luxury hotel at five-star restaurant." "Oh talaga?" I crossed my arms, nakataas ang isang may pag-aalinlangan na kilay. "Kung gayon, ano ang iyong ideya ng isang perpektong katapusan ng linggo?"

“May rest house kami malapit sa Tanay. May garden, may tahimik na lake. Two hours lang from here. Wala masyadong signal. Wala masyadong tao.” “Sounds peaceful,” bulong niya. “Isang weekend lang,” dagdag pa nito. “No pressure. Pwede ka lang huminga. Magpahinga. Kung gusto mo, tahimik lang tayo. Hindi na kita kukulitin.” Napangiti si Veronica kahit mag-isa. “Ikaw? Hindi mangungulit? That’s a first.” Tumawa si Eros. “Exception to the rule. Gusto lang kitang dalhin sa lugar kung saan hindi mo kailangang magpanggap na okay ka.”