Quotes About Training And Development Novels & Stories

“Hindi madali maging undercover agent, ang buhay mo rito ay nasa hukay. And the terrible part of it, you digged your own grave.” Nanatiling tahimik ang mga ito at walang gumalaw. Hinihintay ang kaniyang sasabihin. “Make this training a hell, so the real fight won’t be. When times are difficult, remind yourself that no pain comes to you without a purpose and that in the end, some of your greatest pains become your greatest strengths. Understood?” “Yes Yx!” magkapanabay na sagot ng mga ito saka siya tumalikod.

“Pahinga ka muna. You seem tired.” “I… okay lang,” I whispered, swallowing the dizziness threatening to pull me down. I refused to show weakness. “Malapit na rin matapos ang training.” Hinawakan niya ang pulso ko, firm, steady, almost grounding. “Are you afraid I can’t protect you? Look, Kaz… don’t worry. I’m training you so kapag wala ako, kaya mo ang sarili mo.” Nagkibit-balikat ako, stubborn as always. “Sabi ko nga, okay lang! Kaya ko ’to. Nakayanan ko nga mas malalang training dati.”

"Good, good! Tandaan mong nandito lang ako parati para suportahan ka." "Heh, ilang buwan mo akong hindi dinadalaw 'nuh kahit nga sa training ground natin wala ka." "Alam ko naman na bihasa ka na kaya pwede na kitang bitawan, at saka may pinapaggawang bagong proyeko si boss." "Toning naman! hanggang kelan ka ba diyan sa trabaho na yan? Ako ang natatakot para sa iyo eh."

“Pero dahil volleyball player ka… kayang-kaya mo ‘yan.” Napangiti ako ng kaunti. “Hindi ako sure kung compliment ‘yan o expectation,” sagot ko, bahagyang natawa. “Both,” mabilis niyang sagot. Nagkibit-balikat lang ako. Sa totoo lang… wala naman akong problema sa ganitong setup. Training is training. Mas gusto ko pa nga ‘to kaysa sa puro lecture lang. “Mahirap kaya ang training?” biglang singit ng isang boses sa likod.

Ngumiti si Charm—yung unang totoong ngiti na nakita ko sa kaniya. “Hindi mo pa kailangan ng pangalan,” sagot niya. “Pero kakailanganin mo ng lakas. Kakailanganin mo ng tapang. Kakailanganin mo ng bagong pagkatao.” Humakbang siya palayo, sabay lingon sa akin. “Simula bukas, training mo na.” Napatigil ako. “Training?” “Hindi ka namin iniligtas para magtago,” tugon niya. “Iniligtas ka namin para lumaban.”

nanghihinayang siya kay Suzie. "Promise, gagalingan ko talaga, para na rin sa tiwalang ibibigay niyo." "Tandaan mo, ang training, ay hindi lang tungkol sa pagkanta at oagsayaw, pati tamang attitude, tuturuan ka. Kaya makikinig ka sa mga mentor mo. Maging magalang at masunurin ka. Wag kang magiging palasagot. Tandaan mo, ang kapalit ng bawat hirap, ay tagumpay.." pagpapaintindi niya dito.

Pag iiba ko ng usapan. Umiling ito ng hindi man lang nag iisip. “Hindi, masaya pa ako na maka-sali at matanggap nila kahit napaka hirap ng training. Natutunan ko na rin masanay..” sagot ng kaibigan ko. “Masasanay ka din, sa una lang nakaka pang baliktad ng sikmura.” Naka ngiti nitong sagot. “Hindi ka ba natatakot sa mangyayari sa mga susunod?” Tanong ko muli dito.

Amen. Buong lakas akong humakbang papunta sa gawi ni Trevor kahit ako'y kinakabahan. Sa hindi inaasahang pagkakataon naging maganda ang takbo ng aming training kaysa naunang dalawa. Tinuroan niya kami kung paano ang tamang pagsuntok, pagsipa, at pagdepensa. Kahit nakakapagod at puno ng sermon ang training ay nag-enjoy ako. Makalipas ang aming training sa self-defense ay ipina-upo kami ni Trevor sa ilalim ng puno malapit sa lawa. We were all silent, enjoying the calming ambience of the place.

Kahit gaano sila kasama, hindi nito maaantala ang kanyang progreso. Inirapan ni Paolo ang kanyang mga mata: "Kung hindi pa ito nade-develop, hindi pa ito nade-develop. Hindi na kailangang mamatay para sa mukha." Napakabata mo, mababaw ang iyong mga qualifications, at hindi mo ito made-develop, walang tatawa sa'yo. Gayunpaman, dapat kang maging skilled at ibigay ang posisyon ng team leader sa lalong madaling panahon.

“Tama ka Mang Lito. Salamat talaga.” “Kaya mo ‘yan. Huwag kang sumuko kahit gaano kahirap at kasakit ang training mo, huwag kang bibitiw. Nandito ka na. Sinisimulan mo nang maghiganti. Hindi pa huli ang lahat. Magiging masaya ka rin Nadine. May dahilan ang Diyos kung bakit niya ibinigay sa’yo ang pagsubok na ito. Isa pa, mukha namang malakas ang tama sa’yo ng trainor mo. Tignan mo nga at ang lagkit ng tingin lagi sa’yo?”