Vacation Quotes Novels & Stories

Sabi ko. "Well, sa school niyo ako magbabakasyon?" Humalakhak siya. "Nagbibiro ka ba? Dapat ay pumangibang bansa ka o mag beach para ma enjoy mo 'yong vacation mo." "No... I asked for this vacation so I can be with you, Elisia." "Binibiro mo ba talaga ako? Imposible." Sabi ko. "Yeah right. Akala ko din imposible akong magka ganito.

putol ni Tita Mandy sa sasabihin ko. "Saka, 'nak isipin mo na lang na bakasyon mo ito. Matagal na rin simula nang hindi ka nakakapag-vacation, 'di ba? It's a right time for you to have a vacation at hindi puro trabaho ka na lang," segunda naman ni Mama. "Tama ang Mama mo, hija magpahinga ka rin minsan sa trabaho. You're not getting younger at kailangan mo ring mag-relax kahit minsan," sabi naman ni Papa.

He doesn't even take a no's as an answer. "Love, please? I want to take a vacation! I don't want to stay here in the middle of summer! We need to go to the beach or even go to the province to gather some fresh aaaaaaaair!" Nagpapapadyak pa ito na parang batang nagmamaktol. Napahilot ako sa sintido ko. Why would I always go through this every time summer comes? Laging ganito si Toby tuwing bakasyon. Ako ang may ayaw lumabas samantalang siya naman ay masyadong atat lumayas.

Mahabang wika naman ni Trina sa akin. “Hahahha bar talaga?! Bahay trabaho loka loka this past few months hindi mo na nakumpleto attendance mo dito sa bahay puro ka travel. Sarap ba ng single life?! walang responsibility sa buhay?!” Pagbibiro kong sabi naging seryoso naman ako ng maisip ko ang tungkol sa sinabi niya tungkol kila Allen at April ”but thank you girl , parang pangalawang nanay ka na ng kambal. What do i do without you?!” Kinapitan ko ang kamay niya at natawa na lang siya sa akin. “Thats why lets go vacation." casual na pag-aya sa akin ni Trina na napaisip ako. "oh i book ko na ang flight natin. Ito oh may cheap price." panunulsol pa nitong sabi. Ngumiti ako sa kaniya

“Hindi kasi ako ginising ng alarm clock.” Natawa naman siya sa aking isinagot, habang ako naman ay nakangiti lamang, pinanonood siyang tumatawa. “Naninibago lang kasi ako, pero ang sarap sa pakiramdam kapag walang gigising na ingay sa akin.” “Then, I’ll take a vacation.” Umiling ako bilang sagot, at isiniksik na lamang ang aking mukha sa kaniyang leeg. “Huwag. Kailangan ka ng mga business mo. Ang dami pa man din.”

I know she knows what I'm thinking. "You should think on planning your vacation, hindi 'yang bagay na 'yan." Napangiti ako dahil sa kanya. She's trying to comfort me. Alam niyang ang kasal ang naisip ko. "Your?" Nagtataka kong tanong. "Shouldn't it be 'ours'?" I asked. Almost every bakasyon magkasama kami. My family plans a vacation trip to other countries every year. Pero madalas hindi ako sumasama. I'd rather spend the vacation alone than to be with them. Ganon, kapag nasasakal ka tuwing kasama mo ang family mo. It will not be a vacation for me, it will be a trip to jail, I'll feel like I'm in prison.

Mukhang unti-unting naglalaho ang tahimik na bakasyon na nasa isip niya. 'Farewell, peaceful vacation!'

“And we decided for us to have a vacation somewhere far from here. Kailangan niyong maging malapit sa isa’t isa o magkaroon man lang ng ceasefire sa inyo. Hindi pwedeng ganito kayong dalawa palagi.” Nangunot ang kanyang noo. “Vacation? Mom, you can marry Hades right here, right now. Hindi niyo na po kailangan pang ipaglapit kami ng lalaking ‘yan. Hindi naman kami magsasama sa isang bahay, e. Gusto ko nang umuwi.” “No,” puno ng pinalidad na sambit ng kanyang mommy. “Then how can a vacation fix everything?” she confusedly asked.

“Hindi ka ba busy? Baka masyado ka na naming naabala sa pagpunta mo rito.” “No,” wika nito. “Hindi ka naman abala. I am just having my rest and vacation time after healing… so yeah.” Napatango siya sa sinabi nito. “Pero hindi ba’t dapat ay nagpapahinga ka at hindi naglalakad-lakad? You have to rest. It’s called vacation time for a reason.” Mahina itong natawa sa kanya at prenteng sumandal sa kanyang backrest at ngumiti sa kanya. “I don’t mind spending my vacation being your personal assistant, Miss Crystal.”

Nakita ko rito si Jacobe na tahimik lang na nakasandal sa sofa. "Ano ang sasabihin mo? At, kailangan ba talagang dito tayo mag-usap?" tanong ko sa kaniya. May ibang tao kasi kaya baka mailang ako. "Well, hindi naman sa kailangan talaga na dito. Gusto ko lang talaga dito," nakangiting sagot niya. "I want to tell you something. Alam kong sasaya ka sa sasabihin ko," aniya. Pa-thrill pa talaga, Gavin? Mas kinakabahan ako dahil hindi niya na lang idiretso. Sinulyapan ko si Jacobe na tahimik pa rin sa tabi. "We will have our vacation," nakangiting imporma niya sa akin.