What Is Rule Number 5 In Love Novels & Stories

"Sagutin mo ang tanong ko, sayo ba ang sulat na ito? Ikaw ba ang nagsulat nito?" Napayuko na lang si Rita. "O-opo... sa akin nga po yan." Nagpakawala ng malalim na buntong-hininga si Martin bago pabagsak na inilapag ang sulat sa mesa. "Alam mo ba kung ano ang ibig sabihin ng mga isinulat mo, hm? Akala mo ba ay maa-appreciate ko ang basurang ito?" patuktok niyang itinuro ang papel sa mesa. "Akala ko ay nasabihan ka na ni nanay Andeng tungkol sa mga rules dito, at akala ko ay malinaw na iyon sa'yo. Hindi ko lang talaga alam kung bakit ka tinanggap ng lola ko kahit alam naman niyang bawal kaming tumanggap ng mga katulad mo dito."

“Kung kontrata lang ‘to, bakit nanginginig ka tuwing nasa tabi ko?” “Because you’re impossible,” balik ni Elena, sabay tayo. “And you love a challenge,” sagot ni Lance, lumapit nang dahan-dahan. Hanggang sa halos magdikit ang labi nila— pero tumalikod si Elena. “Rule number five,” sabi niya, mahina pero mariin. “No kissing. No touching. No falling in love.” Tumigil si Lance, napangiti. “Then let’s see who breaks the rules first.”

Ano naman kaya ang trip ng lalaking iyon at kailangan pang may pa ganito? Rule #5: This contract is indefinite, it can end immediately, depending on the situation. Gusto ko itong rule number five niya. Kahit papaano ay may kalayaan pa rin naman pala ako. Rule #6: You're not allowed to date with anyone else. You're my wife, you belongs to only mine. Teka, ano daw? Anong sa kanya ako, ang kapal! Rule #7: Stop acting like a menopausal old woman whenever I am with you. I don't remember having trouble with you, what makes you so mad at me? Did I do something wrong?

Kinuha niya ang isang papel na may kopya niya. RULES TO STRICTLY FOLLOW: 1. DON'T FALL IN LOVE. 2. DON'T BE POSSESIVE OR OBSESS. 3. DON'T ASK PERSONAL THINGS. 4. HAVE A COMMUNICATION IF YOU JUST WANT TO HAVE SEX. 5. NO CUDDLE. IF YOU DON'T FOLLOW THE RULES, THE DEAL IS OFF. "Pwede mo pa dagdagan kung may rules ka, nakapirma na ako, sa'yo na lang ang kulang." Hindi ito sumagot at nakatingin lang ng seryoso sa papel.

“GUSTO ko lang na malaman mo, meron akong rules sa pagiging mag-asawa natin. Kung susundin mo ang lahat ng ito ay walang magiging problema.” Ani ni Sir Timothy habang ako ay tahimik na nakikinig lang—nandito kami ngayon sa library ng kanyang mansyon. “Ang first rule ko, don’t love me.” Lumalim ang gatla sa noo ko, nagulo ang utak ko at hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko. Dahil inosente naman ako sa mga ganyang bagay ay sumagot na lang ako ng “okay.” Besides, hindi ko naman alam ang salitang love sa pagitan ng mag-asawa. Dahil wala naman sa pamilya namin nun.

Ibinigay ko na sa kaniya ang tablet. “Mukhang mawawalan ng saysay ang rule #2. Dahil para mangyari ang rule #5, kailangan may mangyari sa ‘tin, Candice.” Nanlaki ang mga mata ni Candice habang nakaawang ang bibig habang umiiling-iling. “No! Hindi puwedeng may mangyari sa tin—” Pinutol ko na ang iba pa niyang sasabihin.

Hindi tuloy halata na kinakabahan ako sa bawat salitang binibitiwan ng bibig niya. He chuckled at my reactions. "My Sera is shutting me up now, huh?" Bahagyang lumaki ang mata ko sa sinabi niya, kasabay ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Sinabi ko sa kaniya ang tungkol pangalawang rule na pinagkasunduan namin. "R-Rule #2: Don't be possessive— damn rules." Umismid siya sa akin. "Why the fuck do I agree with you?"

Hindi nila alam kung anong patutunguhan ito, pero natutunan nilang tanggapin ang bawat hakbang, walang paghihintay ng mabilisang sagot. Maya had come to realize that love wasn’t a race. It wasn’t about trying to figure everything out in one go. Love was about understanding and patience, and most importantly, love was about being willing to take a chance, even when it seemed uncertain. At sa pagkakataong ito, ang isang hakbang ay sapat na.

“I never had a sex with her. I just test you kanina.” Tumaas ang kilay ko. “At paano ako maniniwala?” “We can do this everyday, para malaman mong wala akong ibang babae,” aniya. E-every--everyday? Magiging losyang ako nang maaga kung gano’n. “Sisiraan mo ba ako ng lagusan?” Noon nga, twice or three times a week lang kami. Pero may mga days na madalas talaga, pero hindi naman everyday.

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h