5 Second Rule Book Novels & Stories

walang emosyon nitong turan habang nasa pagkain ang paningin. Napasulyap siya rito sabay napakurap-kurap. What the hell? Simple lang naman ang mga nakasaad sa kontratang iyon. Lima nga lang ang rules na naroon. Ano naman kaya ang papalitan nito? Hindi na lamang siya sumagot. Wala na muling nagsalita sa kanilang dalawa hanggang sa matapos sila sa pagkain. "Follow me."

Ilang segundo lang, bumukas na ang pinto. Tumayo si Damian sa harap ko, maayos ang suot, pero kita ko ang pagod sa mga mata niya. Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya nagsalita agad. Para siyang nag-iipon ng lakas. “Five minutes,” sabi ko ng diretso. “That’s all.” Tumango siya. Tahimik ang pagitan namin. Ramdam ko ang presensya niya kahit hindi siya gumagalaw.

Para saan naman iyon? "Dami mong dama," bulong ko sakanya at alam kong narinig niya iyon kasi malapit lang naman siya sa'kin. "May reklamo ka ba?" "Aba, syempre, wala! Ikaw naman Khalil hindi ka mabiro. Ano na yung rule na sinasabi mo?" Pilit akong ngumiti sakanya. "There's only one rule, Sol. You're not allowed to love me for real. Ang ipapakita mong pagmamahal sa'kin sa harap ng mother ko ay isang agreement lang."

"Ang mga patakaran ng laro ay katulad ng sa mga drama sa telebisyon. Ang bawat isa ay kailangang maglakad mula sa panimulang punto hanggang sa linya ng pagtatapos sa loob ng limang minuto. Kung sinuman ang hindi makarating sa kanilang destinasyon sa tinukoy na oras, sila ay babarilin. "Siyempre, lahat tayo mga mutant o mga taong na-inject ng serum. Kahit na nabaril tayo, hindi naman big deal. Kaya naman, hindi tayo matatanggal ng isang beses. Kahit na nabaril tayo, pwede nating ituloy ang laro. Kailangan lang nating maglakad papunta sa kabilang side in five minutes. Hehe."Listening to Randall's introduction but Randall's deliberate to him Randall! Sa loob ng limang minuto, gusto niyang mabar

Hindi ko na napigilang itanong, dahil habang binabasa ko ang natitirang rules, iisa lang talaga ang tema. Sa totoo lang, hindi ko alam kung matatawa ba ako o masusuka. Noong naubos kong basahin ang nakasulat na rules. Halos mahulog ang papel sa kamay ko sa tindi ng pagkagimbal ko sa panghuling rule. Rule #13: If either of us breaks any of the 12 rules, there’s only one punishment... we’re making a baby. No negotiations, no escaping it.

Sa first page ay nakalagay ang kondisyon sa kontrata, sa second page naman hanggang sa half ng third page ay ang mga rules. Ay, may rules nga. 1. Mind your own business. Nagsalubong ang kilay ko. Ano ba 'to? 2. No one should know about this, except us. Alam ko naman 'yon. OA niya naman. 3. You can't be in a relationship with anyone, during our contact. It's cheating. Oh, talaga? 4. Act properly. 5. You shouldn't fall. At super dami pa nga. 99. No sex.

aniya sa walang emosyong tono. 'Third rule: Huwag bubuksan ang pintong iyon'. Nangingiting tumango si Elvin. "That's good, huh! By the way, this is the last rule. The last rule is, hindi ka makikipaglandian sa mga bantay. If I found out that you are flirting with my men, I will kill them and I will hurt you."

saad niya. "Ang panuntunan sa pagbabahagi? Hmmp." Sumabak si Shamia. "There are five rules for submissives," She mashed her lips shut. "Sa secret club na iyon. Ang una ay kailangan kang dalhin doon ng isang sponsor, isang Dominante na miyembro. Hindi ka basta basta bastang susulpot lang doon. Ang pangalawang panuntunan ay maaari kang ibahagi ng iyong sponsor sa sinumang may nais na tikman ka rin. Pangatlo, what happened there will stay there,"

Mabilis kung pinulot ang tsenilas ko at ibinato ko sa kaniya na hilagan niya ito dahilan para maningkit ang mata ko sa inis. “Rule #4, bawal mong sigawan, murahin, batukan, batuhin, sipain, at kung anu-ano pang pananakit. I swear hindi mo magustuhan ang punishment.” He smirked. “Rule #5, Kung saan ako dapat nandoon ka. Hindi ka pwedeng umalis ng mansion ng hindi nagpapa-alam sa akin, hindi ka rin pwedeng umalis ng hindi ako kasama. Trust me, kapag sumuway ka, mauuwi sa kama.”

Kaya naman ang ending ay naka-labas ang dila ko nang matigil ang mapusok na halikang pinagsaluhan namin. "Rule no. 5." Idiniin niya ang bubog na nakalapat sa leeg ko. "Distract your oponent... and attack." Para na akong tinakasan ng sarili kong kaluluwa. Anong oponent?! Akala yata niya ay nasa loob siya ng video games! Hala, Lord. Akala ko ba payayamanin mo ako?!