5 Second Rule Novels & Stories

Mabilis kung pinulot ang tsenilas ko at ibinato ko sa kaniya na hilagan niya ito dahilan para maningkit ang mata ko sa inis. “Rule #4, bawal mong sigawan, murahin, batukan, batuhin, sipain, at kung anu-ano pang pananakit. I swear hindi mo magustuhan ang punishment.” He smirked. “Rule #5, Kung saan ako dapat nandoon ka. Hindi ka pwedeng umalis ng mansion ng hindi nagpapa-alam sa akin, hindi ka rin pwedeng umalis ng hindi ako kasama. Trust me, kapag sumuway ka, mauuwi sa kama.”

“Yehey! Ang galing naman niyan. Wala kasi ako niyan bahay namin eh pero nakikita ko mayroon niyan si Mommy pero kahit tignan ko pinapa—” “Reign. What’s our rule number 5?” “Ha? E-eh... hmm, Ano ba ‘yon?— Aha! Rule number five! Don’t mention my past life, including my mom, dad, maids, bodyguards, my pain memories, and the galaxy— waaah oo nga pala *pout* s-sorry nakalimutan ko” “Tell me the 5 rules” “Leader! Hayaan mo na… nakalimutan niya lang eh”

Batid niya naman na maingat si Fifth na magmaneho, pero kahit gano'n ay hindi ito pumapayag na hindi man lang siya kumakapit sa balikat o bewang nito. "I want you to know that you'll always be safe as long as you're beside me." Mga katagang sinabi ni Fifth sa gitna ng biyahe. Kahit na ramdam niya ang munting kaba sa tuwing may makasasabay silang malalaking sasakyan. Kaya naman ang kabang nararamdaman na 'yon ang nag-udyok para mapayakap siya nang kusa sa likod ni Fifth, dahilan nang tipid na pagngiti naman nito.

'' sabi ni Nash bago binuksan yung isang kotse at hinila si Tasha pasakay dun sa kabila. Paglingon ko sa driver, literal na nanlaki ang mata ko. ''J-Joshua?'' ''Here.'' may inabot siyang papel at di ko maiwasang mapa-kunot ang noo habang binabasa yun. Rules of Master Joshua. 1.No President Ethan 2.No James 3. Once I called you, you must answer it before 5 seconds. 4.Bawal masyadong madikit kela Nash, Aldren, Jinn, at Tripp.

Kailangan kong mahalin ang trabaho ko para ma-extend pa ang contract. "And for the last rule, nasa likod," he added, dahilan para mapaawang ang bibig ko. Bahagya akong napailing at binaliktad ang papel. Golden Rule 6. Romantic relationship is prohibited. You can't like nor love me and vise versa. "That's it. Any violent reaction?" Gusto kong matawa pero pinigil ko. Akalain mong ang Mr. Walton na hinahangaan at kinababaliwan ng halos lahat ng babae ay ganito ka-corny. Golden rule? Anong klaseng rule 'yan?

Pero matapos matumba ang binaril na kaaway ay kaagad ding may tumagos na bala sa ulo niya. Ito ang kaisa-isang rule during 5 minutes rest time—bawal mamaril. Kung ito ay lalabagin, awtomatikong may tatagos na bala sa ulo ng lumabag. Ang balang iyon ay nagmula sa mga hired sniper ng tagapanguna. Nagtatago sila sa paligid ng venue at ang iba ay nasa mansyon. Sila ang magsisilbing tagamanman at tagaparusa sa mga lalabag.

Huminga ako nang malalim at pinisil ang sarili ko— literally— para hindi ako mag-overthink dahil wala naman pala akong karapatan. Karapatan? Sarap batukan ng sarili ko! “Fine,” sabi ko, pilit na boses. “Pero bago taayo matulog, may rule ako.” Huminto siya habang nagtatanggal ng cufflinks. “What rule?” “No hugging, no touching, no harassing, no anything. Kahit accidentally.” Tumaas ang isa niyang kilay. “I don’t harass people.” “Hindi iyon ang point ko—”

“So, shall we talk rules?” Tumango lang siya. “Start with yours.” Binuksan ko ‘yung maliit kong notebook, ‘yung isa sa mga pang-professional mode kuno kong props. “Rule one: no unnecessary touching. Public displays only, pang-appearances lang. Nothing more.” “Define unnecessary,” tanong niya, that teasing glint in his eyes that should honestly be illegal. “Alam mo na ‘yung ibig kong sabihin,” I said, raising a brow. “Don’t play dumb. Hindi bagay sa’yo.”

“James! Anong sinabi ko sa iyo? Sinira ng babaeng ito ang numero uno rule! Sunugin mo siya! Ngayon na!” Anim na taon na ang nakalilipas nang ipatupad ni Moises Floyd ang kanyang numero uno rule. Lahat ng empleyado ay pinapirmahan ng kasunduan: walang babae sa labas ng kanyang pamilya ang maaaring lumapit sa kanya sa loob ng sampung talampakan.

hirit niya, tila nabasa ang nasa isip ko. Hindi ko naiwasang ma-challenge. Five sec per slide? Genius ba siya para matandaan ang laman ng mga slide sa loob lang ng limang segundo? I glanced at the watch on my wrist before giving in to her request. Tutal hindi lang siya ang may gusto no’n. The entire class seemed to be waiting for me to flip back through the earlier slides. Probably hoping for a quick review before the quiz. Though I made sure to stick to what Aria suggested: five seconds per slide, no more.